*/
  • ปรัศนีย์01
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : il_fit14268@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-07-18
  • จำนวนเรื่อง : 47
  • จำนวนผู้ชม : 55243
  • จำนวนผู้โหวต : 43
  • ส่ง msg :
  • โหวต 43 คน
วันอังคาร ที่ 25 สิงหาคม 2552
Posted by ปรัศนีย์01 , ผู้อ่าน : 278 , 17:12:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความทรงจำครูชายแดนใต้

            เมื่อฉันตื่นขึ้นมายื่นมือขวาหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางไว้อยู่บนหัวดูหน้าจอโทรศัพท์ว่ามีสายไม่ได้รับหรือป่าว สักพักประมาณห้า นาทีหลังจากที่แน่ได้เล่นโทรศัพท์และดูข้อความ ฉันนึกถึงมาได้ว่าวันนี้ต้องส่งงานให้อาจารย์เพราะอาจารย์นัดส่งตั่งแต่คาบที่แล้วสะอีก

            แต่ยังไม่มีนักศึกษาคนไหนทำเสร็จเรียบร้อยอีกก็เลยเลื่อนมาเป็นวันนี้ทำให้เมื่อคืนฉันนอนดึกไปหน่อย เพราะพิมพ์งานจะให้เสร็จก่อนสว่าง ฉันเองสักพักก็ได้ลุกขึ้นจากที่นอน เดินไปหยิบผ้าขนหนูที่วางไว้อยู่ที่ริมหน้าต่างของห้องนอนเดินตรงไปยังห้องน้ำก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นๆเรื่อยสองสามครั้ง

            ฉันนึกในใจสักพักว่าจะไปรับสายก่อนดี หรือจะไปทำธุระให้เสร็จๆก่อนแล้วค่อยไปรับโทรศัพท์ ในขณะที่กำลังคิดอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงผู้ชายวัยพอกับฉันนี่แหละที่ตะโกนดังลั่นมาจากห้องว่า “แม่โทรมา” เพราะเขาคงเห็นที่หน้าจอโทรศัพท์ว่า “อุมมี” ซึ่งเป็นคำทับศัพท์มาจากภาษาอาหรับที่แปลว่า แม่ของฉัน

            หลังจากนั้นฉันเองก็เดินออกจากห้องน้ำเดินไปยังห้องนอนที่วางโทรศัพท์ใกล้หนังสือการ์ตูน แต่ฉันเองก็ไม่ได้นึกอะไรมากที่แม่โทรมาก็คงจะเป็นเรื่องเดิมที่ถามลุกตัวเองว่าพรุ่งนี้วันเสาร์จะกลับบ้านหรือป่าว และจะกินอะไรไหมเดี๋ยวแม่ทำให้ แต่สำหรับฉันแล้วการกลับบ้านเป็นอะไรที่ขี้เกียจมากที่สุด เพราะต้องต่อหลายที่

            สำหรับฉันแล้วก็คงจะตอบคำตอบเดิมว่า ไม่กลับ มีงานต้องทำ เอาไว้สัปดาห์หน้า ถ้ามีเวลาว่างแล้วจะกลับ สักพักหนึ่งหลังจากที่เราได้คุยกันตามภาษาแม่ลุกตามปกติ แม่ก็เอยว่า “จำครูสมหมายได้ไหม”ซึ่งเป็นครูประจำหมูบ้านที่แสนจะใจดีมากๆสามารถเข้ากันได้กับทุกคนในหมู่บ้าน เป็นครูคนหนึ่งที่เป็นไทยพุทธที่รู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมของแถวบ้านเราได้อย่างละเอียดเลยทีเดียว แถมยังได้ข่าวด้วยว่าจะมีแฟนเป็น สตรีอิสลามด้วย

            หลังจากที่แม่ได้ถามเช่นนั้น ฉันก็เลยจินตนาการนึกรูปร่างลักษณะครูคนนั้นที่หน้าตาออกจะจีนเพราะเชื้อสายจีนแน่เลย สังเกตได้จากตาตี๋ๆ นั่นเอง ผิวขาว ผมตรง พูดสุภาพ อ่อนโยน และเป็นที่รู้จกของชาวบ้านมานานเกือบ ยี่สิบกว่าปี และผมก็เป็นคนหนึ่งที่เป็นลูกศิษย์ของครูสมหมายด้วย ทำให้ในช่วงนั้นความทรงจำทั้งหมดในสมัยที่เรียนชั้นประถม ฉันก็เลยเอ๋ยปากว่าจำได้สิ และถามแม่ต่อว่า “ทำไม ออ “

            ฉันนึกในใจแล้วก็ถามแม่ว่า “ครูสมหมายจะแต่งงานแล้วหรือแม่ กับคนที่ไหน มุสลิมหรือป่าว แล้วแต่งเมื่อไร เพราะในใจก็คิดได้แต่เรื่องนั้นอย่างเดียวแต่แล้วคำตอบที่ฉันได้มากลับตรงกันข้ามที่ฉันคิดไว้เยอะเลย เหมือนหน้ามือกับหลังมือ ที่แม่ได้บอกว่า ครูสมหมายเสียชีวิตแล้วเมื่อวาน และผมก็ได้ถามแม่ต่อไปว่า และครูเป็นอะไร หรือแม่ เพราะครูเองตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาก็เป็นคนที่มีสุขภาพแข็งแรง ไร้โรคภัยไข้เจ็บ ดูสดใสและยิ้มแย้มแจ่มใสมาโดยตลอด แต่ก็รู้สึกเจ็บใจลึกๆในใจเป้นอย่างมากเมื่อแม่ได้บอกว่า ครูสมหมายได้เสียชีวิตไม่ใช่เพราะป๋วยหรอกแต่คำตอบที่ได้มาทำให้ฉันร้องวูบเพราะโดนยิงนั้นเอง

            ทำไมต้องมาทำกับคนที่มีพระคุณอย่างครูสมหมายด้วยและทำไมต้องเป็นครูคนนั้นด้วย แล้วทำไมต้องเป็นครูและครุอื่นๆด้วยที่มาคอยสอนและอบรมลูกหลานของเรา จิตใจของคนต่ำช้าพวกนั้นทำด้วยอะไร รู้จักแยกแยะอันไหนควรไม่ควรหรือป่าว ความชั่วความดีรู้จักบ้างหรือป่าวที่ทำให้ในใจของฉันตอนนั้นรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงมากๆ

            ว่าทำไมแผ่นดินเราเดี๋ยวนี้ ไร้ซึ่งความเมตตา สามัคคี ไม่รักใคร่เหมือนแต่ก่อน ที่เคยอยู่กันอย่างมีความสุข มันกลับกลายรู้สึกว่ามันค่อยๆจางหายไปเหมือนกับจะไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิม ก็ได้พุดกับแม่ก่อนที่จะวางโทรศัพท์ไปอาบน้ำ

            ว่าผมเป็นคนหนึ่งที่ศึกษาศาสตร์เมื่อจบไปแล้วต้องออกไปเป้นครู ถ้าหากว่าจะต้องมีสักกี่คนที่เป็นครูแล้วโดนทำร้ายแบนี้เพราะแค่ความเห็นแกตัวของกลุ่มบางกลุ่มหรือผลประโยชน์ ผมนี่แหละที่จะเป็นครูคนต่อไปและจะเป็นเสื้อเกราะให้กับครูทุกๆคนผมสัญญา

             และแม่ของฉันก็ได้ให้กำลังใจกับฉันว่า ยังมีคนอีกเยอะแยะมากมายที่จะเป็นกำลังใจให้กับครูทุกๆคน ถึงครูสมหมายจะไม่อยู่กับชาวบ้านแล้วแต่ความดีของครูที่ได้ติดตาพวกเราไม่มีวันลืมหรอก จะอยู่ในความทรงจำของคนทุกคนไม่เคยลืม “จำไว้นะลูก”

 


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน