*/
  • สีน้ำฟ้า
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : rimtarn_s@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-10-08
  • จำนวนเรื่อง : 211
  • จำนวนผู้ชม : 802574
  • จำนวนผู้โหวต : 283
  • ส่ง msg :
  • โหวต 283 คน
second year

second year

View All
<< พฤษภาคม 2020 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

[ Add to my favorite ] [ X ]


หากตกแต่ง blog เป็น book ต้องการเนื้อหาแบบไหน
ทีละท่อน พร้อมภาพประกอบ
9 คน
Trip Tech
1 คน
รวม ทีละท่อนก่อนบล็กสวยและ Trip_tech
0 คน
อื่นๆ เขียนเพิ่มเติม http://www.oknation.net/blog/prettybluesea/2009/05/02/entry-1
0 คน

  โหวต 10 คน
วันพฤหัสบดี ที่ 28 พฤษภาคม 2563
Posted by สีน้ำฟ้า , ผู้อ่าน : 534 , 13:36:42 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน กำหนัน , Chaoying และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

สวัสดีค่ะ บันทึกชีวิตไว้ว่าเกาะพีพียังเงียบกริบ ไม่มีเรือสัญจรปกติ จากเดิมร้านค้า/โรงเรมปิดตัว ปลายเดือนมีนาคม ปิดเกาะตามประกาศรัฐ 4 เมษายน 2563 ชาวบ้านและพนักงาน นักท่องเที่ยวต่างชาติ รวมประชากรช่วงนั้นราว 4,000 กว่าคน (ข้อมูลจากข่าวตรวจโรคโควิด19 ตรวจเชิงรุก_เกาะพีพี ต้นเดือนเมษายน 2563)

หลังจากคลายล็อคไปหลายรอบ คนไปขออนุญาตฝ่ายปกครองออกจากเกาะ รวมตัวกันเหมาเรือแบบเต็มออกๆ ถึงฝั่งแล้วแต่วิธีการ บางคนที่บ้านมารับ บางกลุ่มทางเดียวกันเหมารถไปส่ง ตอนนี้ประชากรน่าจะลดลงเกินครึ่ง

ขาไปออกได้ตามความจำเป็น ขาเข้ายังไม่มีข่าวว่าจะเข้าได้ ขาออกไป เน้นย้ำให้ทุกคนที่ออกไปต้องกักตัว 14 วัน ถือว่าเกาะพีพีเป็นพื้นที่สีแดง เรามีคนติดเชื้อ 1 คน รักษาหายกลับบ้านแล้ว

ตลาดชุมชน การเดินตลาด ทุกคนใส่หน้ากาก ร้านค้าที่ผ่อนปรนเปิดได้ ขายกันเอง ร้านอาหารเปิดร้านหลายร้าน แม้ผ่อนปรนนั่งรับประทานในร้านได้ แต่ส่วนใหญ่ห่อกลับบ้าน บริการสั่งอาหาร/ผลไม้ให้ส่งที่บ้านได้รับความนิยมสูงสุด ราคาสินค้าและบริการลดลง เพราะกำลังจ่ายลดลง ในขณะที่ค่าครองชีพอื่นเกือบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ค่าน้ำ ค่าไฟ

ค่าเช่าบ้าน/ร้านค้า/หอพัก มีนาคม_เมษาเท่าเดิม ประกาศจากเจ้าของกิจการหลายแห่งยกเว้นค่าเช่าเดือนพฤษภาคม 2563 เป็นเวลา 1 เดือน ในอนาคตยังคงรอติดตาม

เรือท่องเที่ยว ปรับเปลี่ยนมาเป็นเรือประมง ออกหาปลามาขาย ชาวเลถักแห ถักอวน เพื่อไปเป็นเครื่องมือหาปู_ปลา_กุ้ง_หอย สินในน้ำ ยังช่วยให้ยังชีพ

ชีวิตพนักงานที่ติดค้างที่เกาะ โชคดีถ้าใครยังมีงานทำ จะโชคดียิ่งขึ้นถ้าไม่ถูกลดค่าแรง แต่ ! ส่วนใหญ่ จะเป็น ถูกลดงาน ถูกลดเงิน และหรือ ตกงาน 100%

การแจกของ ถุงยังชีพภาครัฐ 2 รอบ (ถ้าจำไม่ผิด) ผ่านไปประมาณ 60-70 วันที่ผ่านไปตั้งแต่โรคระบาดรุนแรงเกิดขึ้น เรื่องราวมากมายผ่านไปด้วย

การเยียวยาภาครัฐแจกเงินเดือนละ 5,000 บาท บางคนได้ บางคนเราถูกทิ้งขว้าง ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ประกันสังคม ชดเชย 62% เงื่อนไขมากมาย บางคนได้ บางคนไม่ได้

ภาคเอกชนยังจัดเต็มมาก

โครงการข้าวอิ่มท้อง แจกข้าวกล่อง เมษายนแจกตลอด 30 วัน ส่วนพฤษภาคม มีบ้างไม่มากนัก ผลัดกันทำ ช่วยกันแจก

โครงการเราไม่ทิ้งกันเกาะพีพี แจกข้าวสาร อาหารแห้ง ทิ้งช่วง แต่ไม่ทิ้งกัน อาหารสดก็มีนะ มีผักแบ่งผัก มีปลาแบ่งปลา มีขนมของกินแบ่งกัน

โครงการคนอิ่มแล้วแมวอิ่มด้วย แน่นอนว่าคนกลับบ้าน หมา แมว ไม่สามารถพกกลับไปด้วย ได้แต่ฝากกันเลี้ยงเป็นทอดๆ แมวจรมีเยอะขึ้น คนใจดีก็มีมากมายด้วย

โครงการที่กำลังจะมา ตู้แบ่งบุญ เติมของในตู้ หยิบไปแต่พอกิน จะเริ่ม 1 มิถุนายนนี้ ภาคเอกชนเป็นคนเริ่ม คาดว่าคงเป็นไปด้วยดี

การเกษตรเกาะพีพี เดิมมุ่งเน้นไปทางท่องเที่ยว ส่วนใหญ่สินค้าทางการเกษตรนำเข้ามาจากบนฝั่ง ตอนนี้ชาวบ้านที่มีที่ทำกิน เริ่มจริงจังกับการทำสวน เช่นปลูกถั่ว ปลูกผักกินได้ ไม้ยืนต้น

แม้ไม่ได้จัดเป็นเกษตรกร แต่ผู้คนเริ่มปลูกไม้กินได้ในกระถางแทนไม้ดอกไม้ประดับด้วย สิ่งที่ฝังรากในจิตใจของคนไทยแสดงออกมายามนี้ คือเริ่มต้น "ช่วย" ที่ตัวเราเอง

สภาพจิตใจ โดยรวม ถือว่าดี ไม่ปรากฏโรคซึมเศร้า แต่คนจำนวนมากก็บ่น ห่อเหี่ยว คนจำแต่เรื่องร้ายๆ เล่ากันว่าข่าวในโทรทัศน์หนักหน่วง พ่อฆ่าลูก สามีฆ่าภรรยา ทะเลาะเบาะแว้ง เลยหาทางออกโดยไม่ดูข่าว หาอย่างอื่นทำ ดูเหมือนทำงานยุ่งตลอดวัน คุยกันเรื่องที่ช่วยจรรโลงจิตใจ เรื่องลูกใครหลานใครเจริญเติบโตอย่างดี ใครเรียนจบ ใครได้งานดีๆ ทำ เพื่อผ่านไปอีกวัน

สภาพร่างกาย จำนวนคนไปโรงพยาบาลน้อยลง อาจเพราะมีคนน้อยลงด้วย คนที่ออกกำลังกายกลางแจ้งยังมีอยู่

ด้านสิ่งแวดล้อมโดดเด่นมาก

รู้สึกขอบคุณทุกความร่วมใจ มีการจัดเก็บขยะรอบเกาะ และใต้น้ำอยู่ตลอด ตั้งแต่หลังสึนามิ ทำกันเป็นประจำ ทั้งภาครัฐ เอกชน องค์กรอสระ ช่วยกันหมด รายบุคคล เดินออกกำลังกาย ผ่านขยะ เก็บ รายกลุ่ม ชวนกันไปเก็บ รายหมู่บ้าน โครงการรักษ์พีพี เก็บขยะ ทุกๆ 10 วัน รายชุมชน โครงการดำน้ำเก็บขยะ

วิกฤตสร้างโอกาส มีนักถ่ายภาพ มีพ่อครัว แม่ครัวมือใหม่ มีคนปลูกผักกินได้ในกระถาง มีคนตกปลาเก่งขึ้น

เกาะพีพียังคงรอการกลับมาอยู่เงียบๆ

แม้จะไม่เหมือนเดิม แต่ทุกวิถีย่อมต้องเป็นไป

บันทึกชีวิต แจม สีน้ำฟ้า
๒๘ พฤษภาคม ๒๕๖๓

 

 

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
กำหนัน วันที่ : 06/07/2020 เวลา : 21.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

บอก ยน หมายถึง ที่ตะบันหมากให้เนียนๆอิอิ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
กำหนัน วันที่ : 06/07/2020 เวลา : 21.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับน้องสาว พี่บาวคนบนเขาก็ใช้ชีวิตปกติแต่ต้องทำตามจ้าวนายเขาที่ตั้งเต๊นท์ข้ามถนนเหมือนอุโมงให้รถลอดได้ มีการตรวจใบอนุญาติการเดินทาง พี่บ่าวต้องเดินทางทุกเช้ายี่สิบห้ากม.ถึงที่ทำงานผ่านสองด่าน ด่านอำเภอ .ด่านของอำเภอหนึ่งซึ่งใหญ่กว่า วันแรกหนังสือเดินทางไม่เสร็จ มันตะเพิดไล่ให้เรากลับ พวกพยาบาลถ่ายรูปเราเหมือนนักโทษทำผิดมหันต์พี่บ่าวหันหัวกลับ ไกล้เวลาสแกนนิ้วมือ คิดได้ ก็ทางลัดนะซิ รถเตี้ยๆเร่งเวลา เกือบเข้างานสาย ขากลับก็ทางลัดเส้นทางปลอดโคขวิด วันที่สอง ด่านแรกตรวจอีกเอกสารพร้อมแต่ลืมบัตรประชาชน กระเป๋าสตางค์ ตามประสาคนแก่มันบอกไปคุยกับปลัดเราก็บอกไม่คุยถ้าคุยเข้างานสาย หันหัวกลับทางลัดปลอดโคขวิดอีกวันที่สอง .วันที่สามเอกสารพร้อมกระเป๋าสะตางค์พร้อมหน้ากากพร้อม มันถามว่าพี่ทำงานอะไรไฟฟ้าเหรอ ด่านหนึ่งผ่านด่านสองบอกให้หยุดคนที่เดินมาเป็นตำรวจหัวหน้าจุดตรวจ ยกมือไหว้พี่บ่าวชวนดื่มกาแฟยามเช้าท่ามกลางสายหมอก พยาบาลและลิ่วล้อจำหน้าได้หน้าจ๋อยเลยทีเดียว ขนาดพี่บ่าวไม่บอกว่า ผมปื้อนโจ้ค นะ วันหลังๆผ่านตลอดมีบางคนถามว่าทำไมรถเสียเหรอพอจอดแล้วเครื่องยนต์ดับทันที ถามตลอด ตลอดสองเดือนวันสุดท้ายเหมือนเชื้อโคขวิดจะซา๐ลง ไม่ค่อยตรวจเข้มกัน คิดว่าเราผ่านจุดนี้มาได้ ไม่ตายก็บุญโขแล้วน้อเห้อ คิดถึงเหมือนเดิมชาวเกาะสบายกว่าพี่นะ พี่ไม่ได้หยุดเลยทั้งงานเองงานเพื่อน งานกินรายวัน รายเดือน รายปี โคขวิดหากระทบม่ายนะภาคเกษตร สงสัยได้ลงเกาะพีพีตอนแก่ๆแล้วมั้งพี่ปลูกหมากไว้หลายต้น เตรียมบอยนไว้กัน จิพาไปฝากพลูกันกินให้น้ำหมากแดงไปทั้งเกาะเลย ผ่านโคขวิดมาได้ไม่?ำมะดานะจุ๊บให้กระบี่ทูเดย์อ่านกันฮั่นบอกคนทางบ้านคิดถึง

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
กำหนัน วันที่ : 06/07/2020 เวลา : 21.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับน้องสาว พี่บาวคนบนเขาก็ใช้ชีวิตปกติแต่ต้องทำตามจ้าวนายเขาที่ตั้งเต๊นท์ข้ามถนนเหมือนอุโมงให้รถลอดได้ มีการตรวจใบอนุญาติการเดินทาง พี่บ่าวต้องเดินทางทุกเช้ายี่สิบห้ากม.ถึงที่ทำงานผ่านสองด่าน ด่านอำเภอ .ด่านของอำเภอหนึ่งซึ่งใหญ่กว่า วันแรกหนังสือเดินทางไม่เสร็จ มันตะเพิดไล่ให้เรากลับ พวกพยาบาลถ่ายรูปเราเหมือนนักโทษทำผิดมหันต์พี่บ่าวหันหัวกลับ ไกล้เวลาสแกนนิ้วมือ คิดได้ ก็ทางลัดนะซิ รถเตี้ยๆเร่งเวลา เกือบเข้างานสาย ขากลับก็ทางลัดเส้นทางปลอดโคขวิด วันที่สอง ด่านแรกตรวจอีกเอกสารพร้อมแต่ลืมบัตรประชาชน กระเป๋าสตางค์ ตามประสาคนแก่มันบอกไปคุยกับปลัดเราก็บอกไม่คุยถ้าคุยเข้างานสาย หันหัวกลับทางลัดปลอดโคขวิดอีกวันที่สอง .วันที่สามเอกสารพร้อมกระเป๋าสะตางค์พร้อมหน้ากากพร้อม มันถามว่าพี่ทำงานอะไรไฟฟ้าเหรอ ด่านหนึ่งผ่านด่านสองบอกให้หยุดคนที่เดินมาเป็นตำรวจหัวหน้าจุดตรวจ ยกมือไหว้พี่บ่าวชวนดื่มกาแฟยามเช้าท่ามกลางสายหมอก พยาบาลและลิ่วล้อจำหน้าได้หน้าจ๋อยเลยทีเดียว ขนาดพี่บ่าวไม่บอกว่า ผมปื้อนโจ้ค นะ วันหลังๆผ่านตลอดมีบางคนถามว่าทำไมรถเสียเหรอพอจอดแล้วเครื่องยนต์ดับทันที ถามตลอด ตลอดสองเดือนวันสุดท้ายเหมือนเชื้อโคขวิดจะซา๐ลง ไม่ค่อยตรวจเข้มกัน คิดว่าเราผ่านจุดนี้มาได้ ไม่ตายก็บุญโขแล้วน้อเห้อ คิดถึงเหมือนเดิมชาวเกาะสบายกว่าพี่นะ พี่ไม่ได้หยุดเลยทั้งงานเองงานเพื่อน งานกินรายวัน รายเดือน รายปี โคขวิดหากระทบม่ายนะภาคเกษตร สงสัยได้ลงเกาะพีพีตอนแก่ๆแล้วมั้งพี่ปลูกหมากไว้หลายต้น เตรียมบอยนไว้กัน จิพาไปฝากพลูกันกินให้น้ำหมากแดงไปทั้งเกาะเลย ผ่านโคขวิดมาได้ไม่?ำมะดานะจุ๊บให้กระบี่ทูเดย์อ่านกันฮั่นบอกคนทางบ้านคิดถึง

ความคิดเห็นที่ 4 กำหนัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
กำหนัน วันที่ : 06/07/2020 เวลา : 21.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับน้องสาว พี่บาวคนบนเขาก็ใช้ชีวิตปกติแต่ต้องทำตามจ้าวนายเขาที่ตั้งเต๊นท์ข้ามถนนเหมือนอุโมงให้รถลอดได้ มีการตรวจใบอนุญาติการเดินทาง พี่บ่าวต้องเดินทางทุกเช้ายี่สิบห้ากม.ถึงที่ทำงานผ่านสองด่าน ด่านอำเภอ .ด่านของอำเภอหนึ่งซึ่งใหญ่กว่า วันแรกหนังสือเดินทางไม่เสร็จ มันตะเพิดไล่ให้เรากลับ พวกพยาบาลถ่ายรูปเราเหมือนนักโทษทำผิดมหันต์พี่บ่าวหันหัวกลับ ไกล้เวลาสแกนนิ้วมือ คิดได้ ก็ทางลัดนะซิ รถเตี้ยๆเร่งเวลา เกือบเข้างานสาย ขากลับก็ทางลัดเส้นทางปลอดโคขวิด วันที่สอง ด่านแรกตรวจอีกเอกสารพร้อมแต่ลืมบัตรประชาชน กระเป๋าสตางค์ ตามประสาคนแก่มันบอกไปคุยกับปลัดเราก็บอกไม่คุยถ้าคุยเข้างานสาย หันหัวกลับทางลัดปลอดโคขวิดอีกวันที่สอง .วันที่สามเอกสารพร้อมกระเป๋าสะตางค์พร้อมหน้ากากพร้อม มันถามว่าพี่ทำงานอะไรไฟฟ้าเหรอ ด่านหนึ่งผ่านด่านสองบอกให้หยุดคนที่เดินมาเป็นตำรวจหัวหน้าจุดตรวจ ยกมือไหว้พี่บ่าวชวนดื่มกาแฟยามเช้าท่ามกลางสายหมอก พยาบาลและลิ่วล้อจำหน้าได้หน้าจ๋อยเลยทีเดียว ขนาดพี่บ่าวไม่บอกว่า ผมปื้อนโจ้ค นะ วันหลังๆผ่านตลอดมีบางคนถามว่าทำไมรถเสียเหรอพอจอดแล้วเครื่องยนต์ดับทันที ถามตลอด ตลอดสองเดือนวันสุดท้ายเหมือนเชื้อโคขวิดจะซา๐ลง ไม่ค่อยตรวจเข้มกัน คิดว่าเราผ่านจุดนี้มาได้ ไม่ตายก็บุญโขแล้วน้อเห้อ คิดถึงเหมือนเดิมชาวเกาะสบายกว่าพี่นะ พี่ไม่ได้หยุดเลยทั้งงานเองงานเพื่อน งานกินรายวัน รายเดือน รายปี โคขวิดหากระทบม่ายนะภาคเกษตร สงสัยได้ลงเกาะพีพีตอนแก่ๆแล้วมั้งพี่ปลูกหมากไว้หลายต้น เตรียมบอยนไว้กัน จิพาไปฝากพลูกันกินให้น้ำหมากแดงไปทั้งเกาะเลย ผ่านโคขวิดมาได้ไม่?ำมะดานะจุ๊บให้กระบี่ทูเดย์อ่านกันฮั่นบอกคนทางบ้านคิดถึง

ความคิดเห็นที่ 3 กำหนัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Chaoying วันที่ : 28/05/2020 เวลา : 20.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ขอบคุณที่เล่าสู่กันฟัง เห็นภาพเลย..ชอบต้นไม้ต้นใหญ่ริมหาด ผู้คนไม่มีมาก กลับคืน สู่สามัญชน จริงๆ น่าอยู่นะ ปลูกผักกินเอง พื้นที่บนเกาะ อยากรู้เหมือนกันว่ามีเท่าไหร่ที่ปลูกผักได้ หากมีพื้นดินว่างๆ บ้าง คนหันมาเพาะปลูกก็นับว่าดีมาก อาหารต้องมาก่อน
สู้ๆ นะ เราจะเป็นกำลังใจให้ผ่านวิกฤตไปด้วยกัน..คนจะได้ตระหนักว่า การท่องเที่ยวที่เคยบูม หากวันหนึ่งมันไม่ใช่ แล้วจะทำอย่างไร ..ไม่นึกว่าจะเกิดเร็ว ขนาดนี้ แล้วมันก็เกิดขึ้นจริงๆ ขอบคุณโควิด ที่สอนให้ต้องปรับตัว

ความคิดเห็นที่ 2 กำหนัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 28/05/2020 เวลา : 16.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

มาเป็นกำลังใจสู้ไปด้วยกัน
แม่หมีสู้หลายอย่างค่ะ สู้เหมือนคนอื่นๆ แล้วก็สู้สุขภาพของตัวเอง

ความคิดเห็นที่ 1 กำหนัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สีน้ำฟ้า วันที่ : 28/05/2020 เวลา : 13.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prettybluesea
จิ้มเม้าส์ที่ชื่อล็อกอินแวะไปบ้านริมธาร และบ้านสิรินทร์ จิตร์เกษมบ้างนะคะ

งานมักงอกเสมอ เมื่อเน็ตล่มขณะโพสต์บล็อก

โชคดี ที่มีต้นฉบับอยู่แล้ว แม้ว่าที่แก้ไข แต่งภาพ ใส่ตัวหนาตัวบางไปแล้ว ทำใหม่ ไม่นานเท่าไหร่ค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน