วันที่ อังคาร สิงหาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อ่านและคิดให้มาก ๆ มันเป็นเรื่องจริง


อ่านกันและคิดให้มาก ๆ มันเป็นเรื่องจริง

เช้าวันหนึ่ง..ที่โรงพยาบาล..

“ขอให้ชั้นดูหน้าลูกหน่อย..ได้มั๊ยคะ” คุณแม่คนใหม่เอ่ยขึ้น...

เมื่อห่อผ้าน้อย ๆ ........อยู่ในอ้อมกอดเธอ เธอค่อย ๆ คลี่ผ้าที่ห่อออก....เพื่อมองใบหน้าเล็ก ๆ .........

......กรี๊ดดดด!!!.....เธอกรีดร้อง.....หมอต้องอุ้มเด็ก.....ออกไปอย่างรวดเร็ว
!!เด็กทารกที่เกิดมา...ไม่มีใบหู !!

และแล้ว....กาลเวลาพิสูจน์ว่า.... การได้ยินของเจ้าหนูไม่มีปัญหา

ปัญหา..มีเฉพาะสิ่งที่มองเห็นภายนอก คือ....ใบหูที่หายไป

หลายครั้ง..ที่เจ้าหนูกลับจากโรงเรียน แล้ววิ่งมาบอกแม่...เธอรู้ว่า..หัวใจลูกปวดร้าวแค่ไหน...

เจ้าหนูพูดโพล่งออกมา..อย่างน่าเศร้า “พวกเด็กตัวโต ...พวกมันล้อผมว่า ~ไอ้ตัวประหลาด 

จนกระทั่ง........................
เจ้าหนูเติบโตขึ้น..หล่อเหลา.. เป็นที่รักของเพื่อน ๆ..เค้ามีพรสวรรค์  ด้านอักษรศาสตร์.. วรรณคดี..และดนตรี.. เค้าอาจได้เป็นหัวหน้าชั้น ...

แต่เพราะเจ้าสิ่งนั้น... ทำให้เค้า..ไม่อยากเจอใคร

“ลูกต้องพบปะกับผู้คนบ้างนะลูก” แม่กล่าว...ด้วยความสงสารลูก
พ่อของเด็กชาย...ปรึกษากับหมอประจำครอบครัวและได้รับข่าวดีจากหมอว่า.....
“ผมสามารถปลูกถ่ายใบหูได้ครับ ถ้ามีผู้บริจาค...แต่ใครล่ะ....จะเสียสละใบหู...เพื่อเด็กน้อยคนนี้”  คุณหมอกล่าว

..... จนกระทั่ง .....2 ปีผ่านไป

พ่อบอกกับลูกชาย "ลูกเตรียมตัวไปโรงพยาบาลนะ พ่อกับแม่...หาคนบริจาคใบหูที่ลูกต้องการได้แล้ว...แต่นี่เป็นความลับ....
การผ่าตัด...สำเร็จด้วยดี และแล้ว...คนคนใหม่ก็เกิดขึ้น......
....เค้ากลายเป็น...ผู้มีพรสวรรค์...เป็นอัจฉริยะในโรงเรียน...ในวิทยาลัย...จนเป็นที่กล่าวขานกัน..รุ่นต่อรุ่น

ต่อมาได้แต่งงาน... และทำงาน.. เป็นข้าราชการในสถานทูต

วันหนึ่ง.. ชายหนุ่มถามผู้เป็นพ่อว่า..

“พ่อครับ... ใครเป็นคนมอบใบหูให้ผมมา ใครช่างให้ผมได้มากมาย...แต่ผมไม่เคยทำอะไร... เพื่อเค้าได้เลยสักนิด”

“พ่อไม่เชื่อว่า... ลูกจะตอบแทนเค้าได้หมดหรอก เรื่องนี้....เป็นความลับ เราตกลงกันแล้ว” พ่อตอบ...

หลายปีผ่านไป....มันยังคงเป็นความลับและแล้ว..วันนึง..วันที่มืดมิดที่สุด.. ผ่านเข้ามา..ในชีวิตของลูกชาย..

แม่เค้าได้เสียชีวิตลง... เค้ายืนข้าง ๆ พ่อ... ใกล้หีบศพของแม่...พ่อเรียกเค้า...
“มานี่สิลูก...มานั่งใกล้ ๆ นี่”   พ่อลูบผมแม่อย่างช้า ๆ...และนุ่มนวล
ผมสีน้ำตาลแดง...ถูกเสยขึ้น จนมองเห็นใบหน้า.....ที่มองดูเหมือนคนนอนหลับ 
...และแล้ว... สิ่งที่ทำให้ลูกชาย...ถึงกับต้องตะลึง…
...ใบหูของแม่...หายไป
... แม่ไม่มีใบหู...!!....

“นี่เป็นคำตอบ.. ที่ลูกอยากรู้มาตลอดชีวิต” ..พ่อกระซิบผ่านลูกชาย
“แม่บอกพ่อว่า..เธอดีใจ...ที่ได้ทำอย่างนี้...ตั้งแต่วันผ่าตัด แม่ไม่เคยตัดผมอีกเลย..ไม่มีใคร..มองเห็นว่า.. เธอไม่สวยจริงมั๊ย

                                                                             …………จงจำไว้…………

~สิ่งมีค่า.......................ที่แท้จริง~
ไม่ได้อยู่ที่...การมองเห็น.. หากแต่อยู่ที่..

"สิ่งที่เรา..มองไม่เห็น"
~
ความรัก...ที่แท้จริง~
ไม่ได้อยู่ที่.. เราได้ทำอะไร.. แล้วมีคน..รับรู้..หากแต่อยู่ที่..

"สิ่งที่เรา..กระทำ..แล้วไม่มีใคร..รับรู้ .."

~ความรัก~

บางครั้ง.. ไม่จำเป็น.. ต้องพูดพร่ำเพรื่อ.หากแต่อยู่ที่....

"การกระทำ"
ซึ่งเรา...อาจรับรู้..เพียงแค่..ฝ่ายเดียว.

อ่านจบแล้ว..ใช้สมอง..ตรึกตรองสักนิด.. ถ้าพรุ่งนี้..เราตายไป..
บริษัท.... สามารถหาคนมาแทนเราได้ภายในไม่กี่วัน....
แต่ครอบครัวเรา. ต้องสูญเสีย..และคิดถึงเรา..ไปตลอด
เราได้ใช้ชีวิต..กับการทำงานมากกว่าครอบครัว..หรือเปล่า?
ถ้ามากกว่า...ก็เป็นการลงทุน..ที่ไม่ฉลาดเลยจริง ๆ.....

โดย greefreez

 

กลับไปที่ www.oknation.net