วันที่ พฤหัสบดี ตุลาคม 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นโยบายหลักของชาติต้องมาจากประชาชน


Image result for เหมืองเหล็ก ประเทศไทย
 
ได้ข่าวลือมาว่ารัฐบาลไทยจะผลักดันให้ประเทศไทยเป็นศูนย์การผลิต “เหล็ก” ของโลก น่าจะเป็นความคิดที่ผิดที่ผิดทางเพราะเมืองไทยไม่ค่อยมีทรัพยากรแร่เหล็กมากเท่าไหร่
 
มีก็แต่บริษัทผุกขาดด้านอุตสาหกรรมเหล็กไม่กี่บริษัท ที่สัมปทานผูกขาดการผลิตและจำหน่าย มีรายได้จำนวนมหาศาล และต้องการเพิ่มมูลค่ากำไรในธุรกิจของตนเอง แล้วอาจไปเสนอคนในรัฐบาลแลกเปลี่ยนผลประโยชน์กัน
 
เพราะมันไม่น่าจะใช่ยุทธศาสตร์ประเทศไทย ที่จะนำมาเป็นเป้าหมายทางเศรษฐกิจ ที่ผ่านมามลพิษจากอุตสาหกรรมต่างๆ ก็สร้างความเสียหายให้กับเมืองท่องเที่ยวอย่างเมืองไทยไปไม่รู้เท่าไหร่ โดยเฉพาะปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ได้รับผลกระทบหนัก และแผนการดูแลรักษาของรัฐก็ยังไม่มียุทธศาสตร์ที่ชัดเจน
 
ตัวอย่างการสัมปทานแร่เหล็กที่จังหวัดเลย ซึ่งเราพบมากที่สุดในประเทศไทย ในเขตอำเภอเชียงคาน อำเภอวังสะพุง และอำเภอเมือง ว่ากันว่ามีปริมาณรวมกันมากกว่า 28 ล้านตัน และบริษัทเอกชนได้สัมปทานไปบางส่วน
 
ธรรมชาติอันงดงามได้รับผลกระทบ ขณะที่ทรัพยากรของชาติกลายเป็นทรัพยากรของเอกชนที่เป็นเจ้าของชั่วคราว แต่พวกเขาดูดซับกอบโกยทรัพย์สมบัติส่วนรวมสร้างผลประโยชน์ส่วนตัวได้ถูกต้องตามกฎหมาย แต่ไม่มีความเป็นธรรม
 
แล้วยุทธศาสตร์ประเทศที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมใหญ่ๆ ทั้งหลาย ใครกันได้ผลประโยชน์ หากไม่ใช่กลุ่มทุนเอกชนรายใหญ่ที่เป็นเจ้าเข้าเจ้าของ ที่ผูกขาดธุรกิจด้านต่างๆ แต่ชาวบ้านแต่ละพื้นที่ที่ควรมีส่วนในทรัพยากรของชุมชน ของชาติ กลับได้รับเพียงผลกระทบเป็นของรางวัล
 
Image result for ปัญหาสิ่งแวดล้อม
 
การลุกขึ้นมาต่อต้านการกอบโกยของนายทุน ถูกมองว่าขัดขวางการพัฒนา ถ้านับว่าชาวบ้านทั้งหลาย คนชายขอบทั้งปวงควรเสียสละ ขณะนี้ก็นับรวมกันได้ทั้งประเทศแล้วที่ได้รับผลกระทบและชะตากรรม
 
ช่องว่างคนจนคนรวยถ่างกว้างสูงมากมายก็ล้วนมาจากปัญหาเหล่านี้ นักการเมือง ข้าราชการ ออกกฎหมายเอื้อประโยชน์ให้นายทุน รังแกชาวบ้าน ไม่เว้นแม้แต่ทหารที่ควรวางตัวเป็นกลางทางการเมือง
 
ถ้าหากรัฐมีวิสัยทัศน์และความรับผิดชอบต่อสังคม ทำไมไม่สนับสนุนให้ทรัพยากรทั้งหลายซึ่งประชาชนทั้งชาติเป็นเจ้าของ ให้เขาได้รับประโยชน์ด้วยในฐานะหุ้นส่วนเท่าๆ กันใน 60 กว่าล้านคนที่เป็นปวงชนชาวไทย
 
พลังงาน น้ำมัน แร่ธาตุทั้งหลาย ป่าไม้ทั้งปวง ถ้ารัฐบาลไม่ดูแลดำเนินการเอง ก็จ้างบริษัทเอกชนมาบริหาร รายได้กระจายให้คนทุกคนอย่างเป็นธรรม ทำไมจะทำไม่ได้
 
การที่รัฐบาลออกกฎหมาย ออกนโยบาย ให้สัมปทานเอกชน ออกแผนพัฒนาต่างๆ ทำไมต้องคอยเอื้อให้กลุ่มทุนตลอดที่ผ่านมา ทฤษฎีการสร้างมูลค่าไม่จำเป็นต้องเป็นระบบทุนนิยมที่รอเศษกำไรไหลซึมลงล่างเหมือนสายน้ำบนภูเขา เราให้ชุมชนร่วมกันสร้าง ร่วมกันทำ เป็นวิสาหกิจ เป็นสหกรณ์ เป็นหุ้นส่วนร่วมได้
 
ถามว่า โรงไฟฟ้าถ่านหิน ท่าเรือน้ำลึก เขื่อนที่ไม่จำเป็น เหมืองแร่ โรงโม่ โรงงานเหล็ก ทั้งหมดไม่ใช่ผลประโยชน์ของชาติ แต่เป็นผลประโยชน์เฉพาะของกลุ่มทุน เพราะประชาชนส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นเจ้าของร่วม เหมือนพวกรัฐวิสาหกิจต่างๆ ที่รัฐบริหารจัดการเพื่อผลประโยชน์ของปวงชน
 
ทิศทางประเทศไทย รัฐบาลต้องหันมาใส่ใจสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรของส่วนรวม ซึ่งเป็นทรัพย์สมบัติของชาติอย่างเข้มงวดขึ้น ในฐานะประชาชนทุกคนเป็นหุ้นส่วน หากนำมาค้าขายสร้างมูลค่ารายได้ ประชาชนต้องได้ประโยชน์ ไม่ใช่บอกว่าให้สัมปทานเอกชนแล้วอ้างว่าเพื่อการพัฒนาประเทศ แต่ไม่มีรูปธรรมทางเศรษฐกิจที่ชัดเจนเป็นเม็ดเงินในกระเป๋าชาวบ้าน
 
Image result for ปัญหาสิ่งแวดล้อม
 
ปัญหาที่ผ่านมาก็เพราะว่า เราปล่อยให้นักการเมือง เราปล่อยให้ข้าราชการ และกลุ่มทุนทั้งหลายที่มีอำนาจเหนือนักการเมือง ทำธุรกิจการเมืองร่วมกัน ออกกฎหมาย ออกนโยบายที่เอื้อต่อผลประโยชน์ของพวกเขา
 
ไม่ว่าพรรคการเมืองของนายทุนกลุ่มไหนมา ก็แก้ปัญหาไม่ได้ ประชาชนเลือกผู้แทนมาทำหน้าที่ยกมือในสภาหวังออกกฎหมายเพื่อแก้ปัญหา แต่พอเข้าสภามากลับขายตำแหน่งขายเงินตรายกมือออกหน้าเสนอกฎหมายให้นายทุน
 
ถึงเวลาแล้วที่ต่อไปนี้ นโยบายต่างๆ ของชาติควรมาจากประชาชน ไม่ใช่มาจากนักการเมืองอีกต่อไป และเมื่อประชาชนเสนอนโยบายเรื่องใดๆ ก็เป็นหน้าที่ของพรรคการเมือง เป็นหน้าที่ของผู้บริหารบ้านเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเข้าไป นำไปปฏิบัติให้เกิดรูปธรรมความชัดเจน
 
สรุป นโยบายหลักของชาติ ต้องมาจากประชาชน.
 
Image result for ประชาชน
 
 
[คอลัมน์โลกและเรา "เมธา มาสขาว" หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ ฉบับวันอาทิตย์ที่ 25 กันยายน 2559]

โดย เมธา

 

กลับไปที่ www.oknation.net