วันที่ พุธ พฤศจิกายน 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เราจะเข้มแข็งเพื่อพ่อหลวงของเรา


        ไม่อยากจะนับว่ากี่วันแล้วที่พ่อหลวงอันเป็นที่รักยิ่งทรงจากพวกเราชาวไทยไป   นับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้แม่หมียังคงร้องไห้   ยังคงมีน้ำตาด้วยความรู้สึกโศกเศร้าอย่างที่สุด    คุยกับเพื่อนในไลน์ต่างก็มีความรู้สึกไม่แตกต่างกัน    แม่หมีอยากเขียนเรื่องราวบันทึกความรู้สึกรักและซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณจากลูกของพ่อเพื่อเก็บเป็นประวัติศาสตร์    เพื่อรวบรวมความรู้สึกนี้ในหลายๆมิติ  อยากเชิญชวนให้พวกเราได้เขียนกัน(แต่ปรากฎว่าหลายคนก็ได้เขียนแล้ว) เป็นความรู้สึกของประชาชนของพระราชา   นั่งมองผ่านจอสี่เหลี่ยมได้เห็นการสัมภาษณ์ดารา  คนสำคัญหรือประชาชน   เรื่องราวความประทับใจพรั่งพรูจากปากผู้คนเหล่านั้นล้วนแล้วแต่เป็นความรู้สึกสำนึกในความรักและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของเขาที่มีต่อพระองค์   ในฐานะที่เป็นบล็อกเกอร์จึงอยากจะบันทึกความรู้สึกของตนเองบ้างเพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติพระองค์    แต่พอจะลงมือเขียนเข้าจริงๆ  แม่หมีกลับกลายเป็นเขียนไม่ได้   นั่งร้องไห้อยู่หน้าคอมพ์ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นตรงไหน   ไม่รู้ว่าจะเขียนในแง่มุมใด  เพราะยิ่งคิดเรื่องราวทุกเรื่องของพระองค์ได้ถูกถ่ายทอดให้เห็นถึงความรักที่พระองค์มีต่อพสกนิกรชาวไทยนั้นยิ่งใหญ่จริงๆ   และวันนี้รู้สึกว่าตนเองต้องสลัดความทุกข์ออกไปและต้องเข้มแข็ง   หากพ่อมองลงมาจากฟ้าพระองค์คงจะรู้สึกไม่ดีแน่   ถ้าเห็นประชาชนของพระองค์อ่อนแอ   เราควรทำให้พระองค์สบายพระทัยว่าลูกๆของพระองค์แข็งแรงและจะทำความดีทำในสิ่งที่พระองค์วางรากฐานไว้

          เปิดดูทีวี  ได้ดูเรื่องราวเกี่ยวกับพระราชกรณียกิจ  ฟังเพลงพระราชนิพนธ์  ฟังเพลงที่ศิลปินแต่งเพื่อในหลวง   สิ่งที่ได้เห็นได้ยินล้วนทำให้เรารู้สึกเศร้าเสียใจ   เมื่อถามพี่หมีใหญ่ว่า   "ลูกยังคงเป็นเหมือนแม่มั๊ย  ร้องไห้ทุกครั้งเมื่อนึกถึงพระองค์"                 

                พี่หมีใหญ่ตอบว่า  " เป็นครับ  พิชญ์อาจไม่ร้องไห้มากมายเท่าแม่  แต่พิชญ์ก็น้ำตาซึม  พิชญ์เสียใจที่ทำไมเราทำอะไรให้พระองค์น้อยมาก  หรือแทบจะไม่ได้ทำเลย  พิชญ์ได้ยินเพลงของขวัญจากก้อนดิน ท่อนที่ว่า "หากจะหาของขวัญ ให้พ่อสักกล่อง...  เราทั้งผอง จะพร้อมกันได้ไหม  บวกกันเป็นดินเดียว ให้พ่อได้สุขใจ   ไม่ต้องเหนื่อยเกินไปอย่างที่เป็นมา "  พิชญ์ฟังแล้วรู้สึกเสียใจมาก  พวกเราเรียกร้องมากมายเพื่อตัวของเรา   แต่ของขวัญเพียงเท่านี้เราทำให้พระองค์ไม่ได้เลย  มันน่าเศร้าใจจริงๆ"   จริงของพี่หมีใหญ่พระองค์ทรงทำเพื่อเราทุกคน   แต่เราไม่เคยทำให้พระองค์เลย

                เมื่อวานถามหมีน้อยว่า  "หมีน้อยครับ  ทำไมลูกถึงรักในหลวง"

                หมีน้อยนิ่งคิดอยู่สักครู่  " แม่ครับ  หมีน้อยตอบไม่ได้ว่า  ทำไมถึงรักในหลวง   หมีน้อยรู้สึกรักพระองค์ทั้งๆที่ไม่เคยได้ใกล้ชิด  หมีน้อยรับรู้เรื่องราวและสิ่งที่พระองค์ทรงทำ   พระองค์เป็นพระราชาที่เหนื่อยเพื่อพวกเรามาตลอด 70 ปี  คงเป็นเพราะแบบนี้หมีน้อยจึงรักพระองค์"

          ค่ะ    เรารักพระองค์เพราะพระองค์ทรงรักประชาชน   รักโดยไม่มีเงื่อนไข  ทรงรักและทรงทำทุกอย่างเพื่อให้ประชาชนอยู่ดีมีสุข   แม้ท่านจะไม่ได้เป็นกษัตริย์ที่ออกไปรบพุ่งกับข้าศึกเหมือนพระมหากษัตริย์ในอดีต  แต่พระองค์ก็รบกับปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นกับพสกนิกรของพระองค์  รบมาตลอดตั้งแต่พระองค์ขึ้นครองราชย์  รบอย่างไม่มีวันพักไม่มีวันหยุด  

          ยิ่งเราดูทีวีเรายิ่งเห็นบางเรื่องที่เราไม่เคยรู้มาก่อนว่าพระองค์ทรงทำ   ทรงทำโครงการมากมายเพื่อช่วยเหลือผู้คน   แม้กระทั่งการดูแลสรรพสัตว์ต่างๆท่านก็ทรงทำ  อย่างวันนี้ได้ดูข่าวแพทย์จากคณะสัตวแพทย์ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ก็มาพูดเรื่องประทับใจ   ที่ทรงให้มีการผ่าตัดส่องกล้องให้กับคุณทองแดงสุนัขทรงเลี้ยง  และยังทรงพระเมตตานึกถึงสุนัขและสัตว์อื่นๆ   ทรงให้คณะแพทย์คิดอุปกรณ์ที่จะนำมาใช้กับสัตว์อื่นๆอีก   ท่านมีพระเมตตากับทุกชีวิตทุกลมหายใจไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์  พระองค์ทรงเหนื่อยเพื่อพวกเราตลอดมา            

          หากตอนนี้เรามองไปบนฟ้า  เราก็นึกถีงการทำฝนเทียม  มองไปยังน้ำ  พระองค์ก็ทรงทำโครงการต่างๆมากมาย   มองไปยังพื้นดินก็มีโครงการมากมาย   ไม่ว่าเราจะมองไปที่ใด   พระองค์ทรงประทับอยู่ที่นั่นเสมอ   ความเมตตาของพระองค์ยังคงเผื่อแผ่ไปสู่ชาวต่างประเทศ  หลายประเทศได้รับความช่วยเหลือจากพระองค์  ได้นำแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้   และประเทศเหล่านั้นก็ซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ 
   
                          "ในหลวงของแผ่นดิน
                            หล่อรวมให้เม็ดดินทรายกลายเป็นแผ่นดินที่ยิ่งใหญ่
                            หยดน้ำ หยาดเหงื่อพระองค์หยดลงที่ไหน
                            ทุกข์ร้อนจะพลันสลายทุกข์ภัยจะไม่อาจแผ้วพาน

                            ในหลวงของแผ่นดิน
                            ทรงเป็นที่รักและที่พึ่งพิงให้เราแสนนาน
                            ตั้งแต่เล็ก จนโตจำได้ทุกอย่าง
                            ใต้ร่มพระบริบาล สุขสราญด้วยความร่มเย็น
                            แผ่นดินนี้คือบ้าน คือแดนสวรรค์ แสนสุขใจ
                            มีทุกอย่างที่ดีเพราะใคร ฉันจะไม่ลืม"
                                                                     (บทเพลงในหลวงของแผ่นดิน)
               
           มาวันนี้....น้ำตาของแม่หมียังคงไม่เหือดแห้ง   แต่แม่หมีขอสัญญาว่านั่นคือน้ำตาแห่งความปิติ  อิ่มเอมใจที่เกิดเป็นลูกของพ่อ ได้เกิดในรัชกาลที่ ๙  และขอตั้งปณิธานที่จะดำเนินตามรอยพระบาท   จะเป็นคนดีและจะสั่งสอนให้คนในครอบครัวเป็นคนดีของสังคม   จะทำหน้าที่ของตนเองด้วยความซื่อสัตย์สุจริต  เป็นประชากรที่ดีของพระราชาและเราคนไทยจะมีพระองค์อยู่ในหัวใจตลอดกาล
                
          น้อมเกล้าน้อมกระหม่อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันล้นพ้น หาที่สุดมิได้

                

           หมายเหตุ    1  ขอประทานโทษที่อาจใช้ภาษาและคำราชาศัพท์ที่ไม่ถูกต้องแต่มันออกมาจากหัวใจ

                            2  ขอนำภาพตัวเองในวันเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรมาใส่ในเอ็นทรี่นี้

                            3  ขอบคุณบทเพลง "ในหลวงของแผ่นดิน" ของบริษัท จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ 

โดย แม่หมี

 

กลับไปที่ www.oknation.net