วันที่ ศุกร์ พฤศจิกายน 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ด้วยแรงแห่งรัก เปลี่ยนบ้านให้เป็นโรงเรียน (ตอนจบ) - ด้วยแรงแห่งรัก


ด้วยแรงแห่งรัก เปลี่ยนบ้านให้เป็นโรงเรียน (ตอนจบ)

- ด้วยแรงแห่งรัก -


 

เดือนมีนาคม ๒๕๕๕ แม่เป็นอัมพฤกษ์ ร่างกายซีกขวาอ่อนแรง เนื่องจากโรคเบาหวาน โรคประจำตัวที่เป็นมานับสิบปี ในความอ่อนโยน แม่ก็เป็นคนเข้มแข็งมาก ตั้งแต่รู้ว่าตัวเองเป็นโรคเบาหวาน แม่ก็ไปหาหมอตามที่หมอนัดไม่เคยขาด นั่งรถสองแถวไปเอง ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ตัวแลตัวเองอย่างดี ไม่เป็นภาระให้แก่ใคร จนกระทั่งร่างกายไม่ไหว เราจึงมีหน้าที่เป็นรถพยาบาลพาแม่ไปหาหมอทุกนัด การไปโรงพยาบาลเป็นเรื่องเหน็ดเหนื่อยและน่าเบื่อ พี่สาวทำหน้าที่เรื่องบัตรคิว ตรวจชั่งน้ำหนักเบื้องต้น และใช้เวลานั่งรออีกยาวนานกว่าจะได้ตรวจ

ร่างกายแม่ไม่ดีขึ้นเลยมีแต่ทรุดลงเรื่อยๆ จากไปหาหมอทุกเดือน ก็ไปทุกอาทิตย์ และสุดท้ายต้องนอนโรงพยาบาล สลับกับมานอนที่บ้าน จากร่างกายที่แขนขาเคยขยับได้บ้าง ก็ขยับไม่ได้ แม่ต้องนอนนิ่งอยู่บนเตียง ผลที่ตามมาคือเริ่มมีแผลกดทับ วนเวียนเข้าๆ ออกๆ โรงพยาบาลจนครั้งสุดท้ายแม่บอกว่าอยากกลับบ้าน ไม่ต้องพาแม่มาโรงพยาบาลอีกแล้ว

เรารู้ว่าร่างกายแม่เจ็บปวดมาก แต่แม่นิ่งมาก ไม่พูด ไม่บ่นอะไรสักคำ บางครั้งเหมือนแม่ฝืนยิ้มเพื่อให้กำลังใจพวกเรา ทุกครั้งที่กินข้าว ก็จะคอยมองไปทางพ่อ ถามพ่อกินหรือยัง ... บางครั้งความสงสาร ความอัดอั้นก็ทำให้เราพูดไม่ดีกับแม่ แม่ห่วงตัวเองเถอะ แม่จะห่วงคนอื่นทำไม ...

สงกรานต์ ปี ๒๕๕๕ เป็นปีที่ลูกหลานมารวมกันมากที่สุด เทศกาลสงกรานต์เป็นวันครอบครัวของเรา เกือบสิบปีที่ผ่านมา เรากลับบ้านตลอด ไม่เคยออกไปเที่ยวเล่นที่ไหนเลย พ่อชอบให้ถ่ายภาพ ชอบให้ลูกหลานมาหา เราเป็นคนนำในการจัดกิจกรรมรดน้ำดำหัว ใครไม่มาไม่เป็นไร แต่เราต้องอยู่ บางปีรดน้ำให้พ่อกับแม่ตามลำพังกับพี่สาวอีกคน

กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖ แม่จากพวกเราไป สงกรานต์ปีนั้น เป็นปีที่พ่อดูเศร้าที่สุด พ่อเป็นคนที่ให้ศีลให้พรกับลูกหลานเก่งมาก จะขอให้ร่ำรวย อายุมั่นขวัญยืน ... แต่พ่อพูดกับเราว่า ...

"เรามาไกลกว่าคนอื่น เราต้องนำเขาต่อไป

ระวังเรื่องการคบหาคน เราผิดพลาดได้ง่าย

คิดทำสิ่งใด ขอให้สมดังหวัง"

เราขนลุกกับคำให้พรของพ่อ นี่ไม่ใช่คำปกติที่พ่อเคยพูด พ่อกำลังจะบอกอะไรกับเรา ...

พฤศจิกายน ๒๕๕๖ พ่อก็ตามแม่ไป พ่อคงหมดห่วงเราแล้ว แต่พ่ออาจจะคิดถึงแม่มากกว่า

 

* * * * *

๓ ปีผ่านไป กับการเดินทางเพียงลำพัง หลายคนบอกว่าเราเป็นคนเข้าใจยาก ไม่รู้ว่าในใจเราคิดอะไร จริง ๆ แล้วเราเพียงแค่ประคับประคองหัวใจที่โดดเดี่ยวให้ดูเข้มแข็ง เรื่องราวที่ผ่านมานั้นมากมายจนไม่รู้จะหาคำอะไรมาอธิบายได้หมด เราอาจไม่ค่อยพูด แต่เราไม่เคยหยุดทำงาน เราเชื่อว่าผลของงาน คือคำอธิบายสิ่งที่อยู่ในใจ เมื่อเดือนสิงหาคม ๒๕๕๙ การปรากฎตัวของโรงเรียนการบิน โอเชี่ยน วิงก์ Ocean WingZ Flying School / Thailand ที่เขาสน ราชบุรี กับการได้พูดคุยกับทีมงานโดยใช้เวลาเพียงสั้นๆ เหมือนเป็นการปลดล็อคทุกสิ่งทุกอย่างที่ค้างคาอยู่ในใจ ... หลังจากพวกเขากลับไป เราแอบร้องไห้ ...

ธรรมชาติไม่มีทางตัน

ทุกสิ่งทุกอย่างถูกจัดวางไว้หมดแล้ว

เมื่อถึงเวลา สิ่งนั้นจะมาหาเราเอง

หากเรายังคงเชื่อมั่นและศรัทธาในวิถีแห่งธรรมชาติ

ดิน ผา ฟ้า น้ำ ... จะปรากฎตัว เพื่อหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

 

=============

(๒๕๕๙) ครบรอบ ๘ ปี เคบีดี // เปิดโรงเรียนธรรมชาติ "ดิน ผา ฟ้า น้ำ" ฐานปฎิบัติการเคบีดี ภาคตะวันตก บ้านดินปู่วิน ราชบุรี

* * * ติดตามกิจกรรมได้ที่ >> https://www.facebook.com/KhonBaanDin

โดย KBD_1

 

กลับไปที่ www.oknation.net