วันที่ อังคาร พฤศจิกายน 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กลางคืนดูดาว เช้าดูนก พะเนินทุ่ง ๔-๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๘ ตอน ๑/๒


เรื่องนี้ก็ดองไว้ปีกว่าแล้ว กำลังจะได้ฤกษ์ไปกันอีกรอบ ขอเขียนออกมากระตุ้นความทรงจำสักหน่อยว่า ปีที่แล้ว เราเจออะไรกันบ้าง

บอยมาค้างที่คอนโดและเริ่มเดินทางตั้งแต่ตี ๕ ผลัดกันขับรถจนถึงทางเข้าอุทยานแห่งชาติแก่งกระจานประมาณ ๘ โมงเช้า หลังจากนั้นเราก็ไม่หยุด ขับยาวจนมาจอดที่ประมาณลำธาร ๒ ลงมาดูนกนิดหน่อย ขึ้นพะเนินทุ่งเลยดีกว่า เดี๋ยวไม่ทันเวลา กลายเป็นต้องรอขึ้นตอนบ่าย

ถึงที่กางเต้นท์ พะเนินทุ่ง ยัง ๙.๓๐ น เอง นักท่องเที่ยวที่ขึ้นมาดูทะเลหมอกกำลังเตรียมตัวลงกัน นักดูนกมีประปราย ผมกับเพื่อนใช้วิธีหาคนดูนกก่อน แล้วเราน่าจะเจอนกเอง

พบต้นไม้มีลูกไม้สุกเต็มอยู่ข้างห้องน้ำ (อีกแล้ว) นกตั้งล้อ Great Barbet ลงมาเสียต่ำ กินแบบไม่สนใจคนดู

หยิบกล้องมาก็เจอเลย มือไม้สั่น ไม่ได้ใช้กล้องนาน กว่าจะปรับได้ ก็ยังถ่ายรูปทัน เพราะนกอยู่เสียนาน

ไปกับเพื่อนสองคน เจอนกสีน้ำตาลก็งงแล้ว ตัวนี้น่าจะเป็นนกปรอดเล็กตาขาว Grey-eyed Bulbul รูปนี้มีหงอนสั้นๆ

ตาสีขาวอมเทา

ตัวนี้ลักษณะเด่นชัดเจน นกปรอดภูเขา Mountain Bulbul (ขอขอบคุณคุณ BlueHill ช่วยแก้ไขให้ถูกต้องครับ)

พอตัวนี้โผล่เข้ามา นักดูนกที่ถ่ายรูปอยู่ฮือฮากันเงียบๆ (ความรู้สึกมันเป็นอย่างนั้นจริง โดยที่ไม่มีใครส่งเสียงสักแอ๊ะ) นกเดินดงสีเทาดำ Siberian Thrush นกก็เกาะหาของกินเสียนาน กล้องผมตัวนี้ไม่รู้เป็นอย่างไรกับสีขาวสีดำ โฟกัสไม่ติดสักที ออกมามัวๆอย่างนี้ เอาละ อย่างน้อยก็เห็นว่าเป็นนกอะไร

ความจริงมีนกบินเข้าออกเยอะมาก เพียงแต่ถ่ายรูปไม่ทัน และไวมาก จำแนกก็ไม่ทัน พอนกเริ่มซา เราก็ออกเดินดูรอบๆ เจอนกเจ้าถิ่น นกปรอดหัวตาขาว Flavescent Bulbul ชื่อภาษาอังกฤษอ่านยากมาก จนบัดนี้ยังจำไม่ได้เลย ตรงศาลาข้างทางขึ้นจุดชมวิว เจอประจำ

ขึ้นไปที่จุดชมวิวพะเนินทุ่ง ตอนนี้นักท่องเที่ยวทะเลหมอกลงไปหมดแล้ว หมอก็ไม่มีแล้วด้วย นกบินเข้ามาเป็นระยะ ที่ถ่ายรูปได้คือ นกพญาไฟสีเทา Ashy Minivet

พักทานข้าวเที่ยง ตอนนี้นักดูนกที่เห็นอยู่ประปรายก็ไม่เห็นแล้ว น่าจะลงไปแถว กม ๒๗ กัน เข้าใจว่าบนพะเนินทุ่งคงมีพวกผมอยู่ ๒ คน และเจ้าหน้าที่อีก ๒-๓ คนเท่านั้น

ชวนกันไปดูน้ำตกทอทิพย์ เผื่อจะลองลงไปกันได้

แวะดูจุดชมวิวอีกจุดระหว่างทาง หากตอนเช้ามีทะเลหมอกน่าจะสวยมาก

ทางเข้าน้ำตกทอทิพย์ ท่าทางเราคงไม่เข้ากันละ

อุทยานเพิ่งเปิดไม่กี่วัน ทางยังไม่เคลียร์ หากลงไปน่าจะตื่นเต้นเกิน

ขับรถกลับมายังจุดชมวิว เพิ่งบ่ายโมงครึ่ง กลางแดดก็ร้อน นกก็ไม่มี กางเสื่อที่จุดชมวิว ยกกระติกน้ำแข็ง ขนมพร้อม นั่งคุยกันใต้เงาไม้ อากาศเย็นๆสักพัก เริ่มล้มตัวลงนอน . . .

สองคนหลับกันไปเป็นชั่วโมงเลย รู้สึกตัวตื่นเพราะเสียงนกปลุก ร้องกันให้ขรม ผมค่อยๆหยิบไบนอคนอนส่องเลย ไม่กล้าลุกขึ้น กลัวบินหายกันไปอีก หันไปข้างๆ บอยก็นอนส่องเหมือนกัน

ค่อยๆลุกขึ้น นกก็ไม่ไปเฮะ เข้าใจว่า ผมสองคนมานอนที่นี่จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของสภาพแวดล้อมไปแล้ว พอเราขยับตัวแบบไม่เร็วนัก นกก็ไม่ตกใจ หลังจากนั้นผมก็คว้ากล้องถ่ายรูป

นกเสือแมลงปีกแดง Blyth’s Shrike-Babbler เป็นนกใหม่ของผม เข้าใจแล้วว่าทำไมเป็นนกยอดนิยมตัวหนึ่ง เพราะสีสันเขาสวยมาก หลังดำ ท้องขาว ปีกแซมด้วยสีส้ม

กินหนอนแบบไม่สนใจผมเลย

ซึ่งดีมาก ผมก็ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ

นกเขียวก้านตองปีกสีฟ้า Blue-winged Leafbird

นกพญาไฟใหญ่ Scarlet Minivet ตัวผู้

นกพญาไฟใหญ่ Scarlet Minivet ตัวเมีย

กลายเป็นตัวนี้ ผมจำแนกไม่ได้ สีเทาดูแล้วน่าจะเป็นพวกนกเฉี่ยวบุ้ง แต่ก็ไม่เหมือนที่อธิบายไว้ในหนังสือนกเมืองไทย ตกลงเป็นนกอะไรนะ?

เพิ่งครั้งแรกแหละที่นอนรอนกจนหลับแล้วนกมาปลุก ให้ความรู้สึกที่ดีมาก

หลังจากนกซา ผมสองคนก็เดินลงไปตามทาง แต่ไปไม่ถึง กม ๒๗ เพราะเริ่มเย็น เริ่มมืด นกก็ไม่มี จึงกลับมาทานข้าวเย็นดีกว่า เจ้าหน้าที่เขาปิดครัวหกโมงเย็น

มีนักท่องเที่ยวขึ้นมากางเต้นท์อยู่ ๒-๓ หลัง พออาบน้ำเสร็จ บอยก็จัดการตั้งกล้องดูดาว (ตอนนี้รูปไม่มี เพราะมืดมาก ถ่ายรูปไม่ได้)

ฟ้าคืนนี้เมฆมาก กล้องดูดาวของบอยนี่ก็เป็นแบบ Tracking ได้ด้วย การตั้งจึงค่อนข้างยาก แสงสว่างก็ไม่มี มะงุมมะหงาในความมืดมีไฟฉายกันคนละอัน จนเกือบสี่ทุ่ม บอยก็ยอมแพ้ ดูแล้วเมฆเยอะ คงไม่คุ้มพยายามต่อ เลยแยกส่วนเก็บของลงกล่อง เคลียร์เรียบร้อย กำลังจะเข้านอน เงยหน้าดูฟ้าอีกที โอ้โห เมฆหายไปหมด ดาวเต็มฟ้า ผมสองคนเลยเอาไบนอคส่องดาวแทน นอนดูดาวกันจนกว่าจะรู้ตัวก็เปียกแล้ว น้ำค้างบนพะเนินทุ่งแรงมาก ยังกะฝนตก

ตกลงคืนนี้ก็ได้ดูดาวบรรลุเป้าหมาย กลางคืนดูดาว เช้าดูนก พรุ่งนี้ต่อนกอีกรอบ

โดย ศุภฤกษ์

 

กลับไปที่ www.oknation.net