วันที่ อังคาร ธันวาคม 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อนกไม่ยอมสบตา


ฉันห่างหายการเขียนเรื่องมานานพอควรหลังจากมีของเล่นชิ้นใหม่เป็นการฝึกวาดภาพลงสีทั้งสีเทียน

สีไม้และสีชอล์ท   แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือการว่างเว้นจากการรดน้ำต้นไม้ซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวัน        

ทั้งนี้เนื่องจากเป็นช่วงเดือนที่เป็นฤดูฝนของปีพอดี

ครันพอหมดหน้าฝนฉันจึงต้องกลับมาทำหน้าที่รดน้ำต้นไม้ที่สวนรอบบ้านเหมือนเดิม

วันที่กลับมารดน้ำต้นไม้ใหม่ๆฉันตั้งอกตั้งใจรดน้ำเพียงอย่างเดียวเพื่อให้ภารกิจเสร็จสิ้นโดยเร็ว

เพื่อแข่งกับเวลายามเช้าที่พระอาทิตย์จะขึ้น

หลายวันต่อมาหลังจากฉันเริ่มเข้าที่เข้าทางกับการรดน้ำและพร้อมกับดูแลสวนต้นไม้ที่มีปลูกไว้รอบๆบ้าน  

ฉันเริ่มสังเกตเห็นว่าตามต้นไม้ที่ปลูกอยู่รอบๆบ้านในฤดูฝนที่ผ่านมา

มีรังนกปราฎอยู่บนต้นไม้ที่ฉันแค่เดินรดน้ำผ่านๆไปวันแล้ววันเล่า

โดยที่นิสัยส่วนตัวของฉันเมื่อช่วงฤดูร้อนที่ผ่านมาฉันมักชอบแอบสังเกตปฎิกริยาของนก

ในทุกช่วงโอกาส   ทำให้ฉันได้แอบเห็นภาพน่ารักๆของนกต่างชนิดกันมีท่าทาง

ในอาบน้ำด้วยท่าทีที่เบิกบานอันต่างกันออกไป

หลังจากพบว่าบนใบไม้ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหลังจากการรดน้ำต้นไม้

ในฤดูหนาวปีนี้ฉันกลับมารดน้ำในสวนๆเดิมและได้แอบเห็นสมาชิกใหม่ในสวนเกิดขึ้นใหม่ถึงสามชีวิต

จากนกต่างสายพันธุ์ฉันบรรจงรดน้ำที่รากต้นไม้แทนการรดใบในต้นที่มีรังนกเหล่านั้น

แต่ไม่วายในขณะที่ฉันยืนเพลิดเพลินกับการรดน้ำในต้นถัดๆไป

แม่นกก็ปฎิบัติหน้าที่ของตนในการบินมาป้องกันลูกนกจากศัตรูที่อาจจะทำร้ายมันได้

และแม้ฉันจะพยายามไม่หันไปมองทั้งแม่นกและลูกนกในต้นเหล่านั้น

อย่างไรก็ตามในวันรุ่งขึ้นเมื่อฉันตื่นขึ้นมารีบรดน้ำเช่นเดิม   แต่ฉันกลับพบว่าลูกนกในต้นแรก

ที่พบได้หายไปพร้อมๆกับลูกนก   ในขณะที่ต้นไม้ในต้นถัดมาดูเหมือนแม่นกทั้งสองตัวคงมีสัญชาติญาณ

ของความเป็นแม่ที่พยายามปกป้องลูกเช่นกัน   คงเหลือเพียงต้นไม้ต้นที่สามที่ยังคงมีเสียงลูกนกส่งเสียง

ร้องหาแม่และในที่สุดแม่นกก็บินมายังรังเพื่อให้ไออุ่นและปกป้องลูกน้อย

แต่คราวนี้คงเป็นโชดไม่ดีนัก"ฉันบังเอิญไปพบเห็นนัยตาของแม่นกเข้าอย่างจัง"               

ฉันรีบหันหลังกลับอย่างเร็วโดยสัญชาติญาณของการแสดงความเป็นเจ้าบ้าน

ที่ต้องการทำไม่รู้ไม่ชี้ว่ามีแม่และลูกนกมาอาศัยอยู่บนต้นไม้ที่เหลืออยู่เพียงรังเดียว

ด้วยเกรงว่าทั้งคู่จะต้องจากรังที่แม่นกอุตส่าห์สร้างขึ้นด้วยความคิดว่า

เป็นสวนที่ดูปลอดภัยแล้ว   หลังจากที่ฉันทำภาระกิจในสวนเสร็จ

ฉันก็รีบกลับเข้ามาภัยในบ้านและทำธุระของตนจนเพลินและแล้ววันนั้นก็ผ่านไป

ในวันนี้ฉันออกไปรดน้ำต้นไม้ที่จุดเดิมที่บังเอิญไปสบตากับแม่นก

แต่น่าเสียดายวันนี้ฉันไม่ได้ยินทั้งเสียงลูกนกและแม่นก

ทั้งคู่ลาจากไปพร้อมความไม่ไว้วางใจที่มีต่อเจ้าของบ้านเช่นฉัน

กลับกลายเป็นการขับไล่ "ลูกนกน้อยน่ารักที่นอนอบอุ่นอยู่เฉยๆ

ในรังที่แม่นกได้สำรวจแล้วว่าน่าเป็นที่ปลอดภัยแล้วสำหรับทั้งคู่     

ถ้าฉันพูดคุยและบอกแม่นกตัวนั้นได้   ฉันคงบอกแม่นกไปว่า

ฉันไม่คิดแม้แต่จะรบกวนรังหรือแม้แต่ทำให้รังนกหรือลูกนกเปียกปอน

นกน้อยจากไปพร้อมความเสียดายและความคิดหนึ่งก็เกิดขึ้นในความคิดของฉัน               

ฉันอดเปรียบเทียบเหตุที่เกิดขึ้นคราวนี้กับผู้คนในปัจจุบันที่

“แม้เพียงแค่สบตากันก็ขาดซึ่งความเป็นมิตรและการไว้วางใจกันเสียแล้ว”  

เฉกเช่นแม่นกที่ไม่ยอมแม้จะยอมสบตาแบบเป็นมิตรอย่างเจ้าบ้านอย่างฉันเช่นกัน    

ฉันรู้สึกเสียดายความสัมพันธ์ของผู้คนในสังคมปัจจุบัน   ที่แม้แต่เสียงที่เคยพูดคุยหรือส่งถึงกัน

ได้ขาดหายไปแต่เป็นการพูดคุยกันผ่านสื่อมือถือที่พูดคุยกันผ่านการอ่านแทนการพูดคุย              

จนกลายเป็นคนที่คุยกันไม่รู้เรื่องเสียแล้วฉันได้แต่รู้สึกเสียดายจริงๆอย่างเงียบๆอยู่คนเดียว                 

 “ในปีใหม่นี้ขอให้ทุกท่าน...สดใส   แล้วอย่าลืมส่งเสียงอันเป็นมิตรต่อกัน

ในสังคมชีวิตจริง..แทนการใช้สื่อออนไลน์เป็นหลัก..

ก็น่าจะเป็นนิมิตรหมายที่ดีของการเริ่มของปี”

         สวัสดีปีไก่ พ.ศ.๒๕๖๐                      

โดย Sweetsea

 

กลับไปที่ www.oknation.net