วันที่ เสาร์ มกราคม 2560

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เจ้าหลง..หลงเจ้า


ในทุกๆครั้งของการดูแลต้นไม้ในสวนหน้าบ้านสิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกได้ถึง

ความเป็นสุขของการเริ่มทำงานในเช้าวันใหม่ของคนวัยก่อนเกษียณ

ที่ได้หยุดทำงานมาระยะยาวๆโดยไม่ตั้งใจ                สิ่งที่ฉันได้เห็น

จนเป็นภาพคุ้นตาคงไม่มีอะไรนอกจากการได้เห็นนกเขาตัวเมียตัวน้อย

ที่ยังอ่อนวัยเดินดุ่มๆรอบๆสวนหน้าบ้านเพื่อดำเนินกิจวัตรของตน

ในการจิกกินยอดหญ้าและดอกหญ้าในสนามที่เป็นเหมือนบ้านหลังใหญ่ที่ตัวเองคุ้นเคย               

ดังนั้นสิ่งที่เกิดขึ้นเสมอๆในช่วงของการรดน้ำต้นไม้ของฉันก็คือเจ้านกน้อย

จะค่อยๆเดินหลีกเลี่ยงแนวการรดน้ำต้นไม้ของฉันไปที่ละก้าวสองก้าว

เพียงเพื่อไม่ให้ตัวเองปียกปอนไปกับน้ำที่ถูกรดลงบนสนามหญ้า

ถ้าสมมติฐานของฉันไม่ผิดเจ้านกน้อยตัวนี้น่าจะค่อยๆแอบเติบโตในสนามแห่งนี้

จากวันเป็นเดือนจนทำให้มันได้รับรู้ถึงความปลอดภัยในสถานที่สงบแบบนี้            

ฉันคิดว่าสมมติฐานของฉันไม่น่าจะผิดเพราะฉันไม่ค่อยเห็นภาพนกที่จะดำเนินชีวิตตัวเดียว     

ดังนั้นเจ้านกตัวนี้คงเป็นลูกหม้อของสนามแห่งนี้ที่ได้รับการประคบประหงม

จากแม่และพ่อนกที่อาศัยสวนแห่งนี้เป็นบ้านที่ให้กำเนิดเจ้านกตัวนี้อย่างแน่นอน

ด้วยความที่ฉันเกรงว่าเจ้านกน้อยตัวนี้จะตกใจเวลาที่ฉันเดินรดน้ำในสนามหญ้าหน้าบ้าน       

ฉันจึงค่อยๆเดินรดน้ำต้นไม้อย่างเกรงอกเกรงใจเจ้านกน้อยตัวนี้และแอบตั้งชื่อมันในใจว่า

”เจ้าหลง” เพราะนอกจากมันจะหลงมาอยู่ในสวนตัวเดียวแล้วมันยังทำให้ฉัน

”แอบ..หลงรัก”มันเข้าแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวเป็นความสัมพันธ์แบบไม่มีเงื่อนไข

ของความเป็นมิตรระหว่างมนุษย์กับสัตว์มีปีกตัวเล็กที่บังเอิญมาอยู่ร่วมกันแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว

โดย Sweetsea

 

กลับไปที่ www.oknation.net