วันที่ เสาร์ มกราคม 2560

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

รวมน้ำใจ..ช่วยเหลือพี่น้องชาวใต้


 

การทำงานที่อยู่ในความรับผิดชอบ 

หรืองานที่ไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบก็ตาม 

บ่อยครั้งที่วิธีคิดและการตัดสินใจมักจะเป็นไปตามความรู้สึกของตัวฉันเอง

ฉันปรับเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ ทำตามความเหมาะสม ทำตามความสามารถที่จะทำได้

ขั้นตอนไหน กระบวนการใด ที่จะต้องไปกระทบให้ผู้อื่นเดือดร้อน ฉันจะหลีกเลี่ยง

อะไรที่เป็นประโยชน์ อะไรที่ทำได้ไว อะไรที่ลงมือเองได้ ฉันจะคิด ฉันจะทำ 

 

... แต่ ...

การคิดจะทำงานใหญ่แบบนี้

จะไม่สามารถดำเนินการไปได้ด้วยดี 

หากไม่มีทีมสนับสนุน ไม่มีจุดเชื่อม ไม่มีทีมประสาน ไม่มีทีมทำงาน 

 

จึงขอกราบขอบพระคุณ

ทุกๆ การสนับสนุน ทุกๆ จุดเชื่อม ทุกๆ การประสานงาน ทุกๆ คนทำงาน

ที่ได้ร่วมด้วยช่วยกันส่งความช่วยเหลือไปยังพี่น้องชาวใต้

 เมื่อวันที่ ๑๑ - ๑๕ มกราคม ๒๕๖๐

ยูนีซัน & ทหารเรืออาสา ซับน้ำตาชาวปากพนัง (1)

(โดยบล็อกเกอร์ อนาคาริก)

 

“ขอขอบคุณ..คุณสุทธินัย ธเนศวรกุล..เจ้านายผู้ใจดี”

ผู้ให้การสนับสนุนเวชภัณฑ์ยาและให้ฉันได้ปฏิบัติงานนอกสถานที่ในพื้นที่น้ำท่วม

“ขอขอบคุณ..น้องๆ ฝ่ายบริหาร..ทุกคน”

ที่ช่วยกันสนับสนุนของใช้จำเป็นและถังอ๊อกซิเจน

 

 

“ขอขอบคุณ..เพื่อนพนักงานยูนีซัน, เอฟ.ซี.พี., เมดไลน์..ทุกคน”

ที่ช่วยกันสนับสนุนของใช้จำเป็น, ถังอ๊อกซิเจน, เสื้อผ้า

 

 

“ขอขอบคุณ..เพื่อนพี่น้อง..ทุกๆ ส่วนงาน

ไอที เอ็นจิเนียร์ริ่ง คลังสินค้า บัญชี อีอาร์พี เภสัช ทรัพยากรบุคคล ฯลฯ

 

 

“ขอขอบคุณ..คุณสมเกียรติ ลีลาอุดมลิปิ..ผู้จัดการฝ่ายโรงงาน”

“ขอขอบคุณ..คุณวิภูสิต ลิ่มเฉลิมวงศ์..ผู้จัดการฝ่ายควบคุมคุณภาพ”

เภสัชกรผู้ดูแลเรื่องการจัดเวชภัณฑ์ยาและร่วมสนับสนุนของใช้จำเป็นและถังออกซิเจน

 

  “ขอขอบคุณ..คุณอภิชาติ จันทร์สด..ผู้จัดการแผนกคลังสินค้าสำเร็จรูป”

 

“ขอขอบคุณ..น้องๆ คลังสินค้า..ทุกคน”

ที่ช่วยกันจัด ช่วยกันแพค ช่วยกันยก ช่วยกันขนยา ทำงานได้รวดเร็วทันใจ

 

“ขอขอบคุณ..น้องๆ เอฟ.ซี.พี..ทุกคน”

ที่ช่วยกันสนับสนุนของใช้จำเป็นช่วยกันส่งกำลังใจให้พี่น้องชาวใต้

 

 
  “ขอขอบคุณ..คุณอรุณศรี .. บริษัท เทพมงคลยนต์ จำกัด” 

ผู้ให้การสนับสนุนกะหรี่พั๊ฟและชุดน้ำพริกปลานิลทอด


ขอขอบคุณแนวร่วม
"พี่น้องเพื่อนร่วมทาง" กัลยาณมิตรที่เคารพรัก "ทีมทหารเรืออาสา"

รู้สึกอุ่นใจ(หลับสบาย)ปลอดภัยทุกครั้งที่ได้เดินทางไปกับพวกเขา

 “ทหารเรืออาสา..พี่นก-อนุพงษ์ เมืองทิพย์..และเพื่อนคู่กายคันสีฟ้า”

 พี่ชายผู้นำพาให้น้องได้ทำงานจิตอาสาในถิ่นทุรกันดาร

 “ทหารเรืออาสา..พี่ดุง-ผดุงศักดิ์ ทองวิจิตร์..และเพื่อนคู่กายคันสีเงิน”

“อาสาอิสระ..น้องดล-นพดล ดวงดี..และเพื่อนคู่กายคันสีขาว”

“อาสาอิสระ..น้องก็อฟ..ทั้งยกทั้งจัดทั้งถ่ายภาพ

“อาสาอิสระ..น้องนุ้ย-บล็อกเกอร์กะปุ๊กลุ๊กคลับ..รวบรวมของใช้จำเป็นและยา

 “ยูนีซันอาสา..นภาพร..ผู้ทำงานอาสามากกว่างานประจำ”

  

“ขอบคุณน้องก้อย..คุณรัชนี จุลใส..น้องสาวคนดีจิตใจงาม”

ทำความดีเพื่อตอบแทนแผ่นดินเกิด จ.ชุมพร

ช่วยอำนวยความสะดวกและดูแลพวกเราในพื้นที่ อ.หลังสวน จ.ชุมพร 

 

 
“ขอบคุณอนาคาริก..คุณสัมพันธุ์ กุ้ยเส้ง..เพื่อนรักจิตใจดีมีความรักมากมายให้กับปากพนังบ้านเกิด”

ช่วยอำนวยความสะดวกและดูแลพวกเราในพื้นที่ อ.ปากพนัง จ.นครศรีธรรมราช

 

 

 ขอบคุณ "น้องปัท" ช่วยประสานงาน

ทั้งจัดยาทั้งรวบรวมเงินบริจาคและสิ่งของจากเพื่อนๆ 

ขอบคุณ "น้องเหมี่ยว" เลขาคนเก่ง

น้องช่วยพี่ทำงานได้สารพัดทำได้อย่างรวดเร็วดั่งใจพี่ 

 

 

เธอคนนี้ได้ทุกงานจริงๆ ค่ะ

เลขา..ออกแบบ..การเงิน..จัดซื้อ..จัดของ..เข็นรถ..ก็ได้ด้วย

 ...................

  

 เหตุการณ์มรสุมถล่มภาคใต้

น้ำท่วมหนักนำความเดือดร้อนมาให้พี่น้องชาวใต้เป็นจำนวนมาก

หลายวันผ่าน น้ำยังไม่ลด ฝนตกลงมาเพิ่ม หลายพื้นที่มีแต่จะยิ่งหนักขึ้น  

บ้านเกิดเราที่ อ.หลังสวน จ.ชุมพร ก็ไม่เบา

 


บ้านเพื่อนเราที่ อ.ปากพนัง จ.นครศรีธรรมราช ก็หนักเอาการ
 

 

 

 คืนวันอาทิตย์ที่ ๘ มกราคม ๒๕๖๐

ได้แต่นั่งมองภาพน้ำท่วมหนักในภาคใต้

เห็นภาพน้องสาว “น้องก้อย” ทำอาหารกล่องไปแจกพี่น้องทุกวัน



 

ฉันก็เป็นลูกหลานชาวใต้ได้แต่นั่งมองและส่งข้อความทุกวัน

“สู้ๆ นะคะเป็นกำลังใจให้” 

“ส่งกำลังใจมาให้ค่ะ”

“ขอให้ผ่านเหตุการณ์นี้ไปได้ด้วยดีนะคะ”

...ฉันทำได้แค่นี้เองหรือ...

 

 วันพฤหัสที่จะถึงนี้พวกเรา "ยูนีซันและทีมทหารเรืออาสา" จะต้องเดินทางไป จ.เชียงราย

 

 

แต่พี่น้องทางใต้เดือดร้อนไปทั่ว

ตัวเราน่าจะทำประโยชน์ได้มากกว่าการนั่งส่งข้อความไปให้กำลังใจ

แต่กำลังเงินของเราก็ไม่ได้มีเยอะ จะทำยังไงดี คิดสิคิด

“เวชภัณฑ์ยา” เท่านั้นที่สามารถจัดการได้ในระยะเวลาอันสั้นและเร่งด่วนแบบนี้

ขอให้บริษัทช่วยจัดยาที่จำเป็นแล้วส่งลงไปช่วยพวกเขา

... เราน่าจะทำได้นะ ...

 




นั่งมองภาพเหล่านี้ตอนสามทุ่มกว่าๆ

ด้วยน้องก้อยเคยเป็นพยาบาลและเคยทำงานที่สาธารณสุข ก็เลยถามเรื่องยากับน้อง

พื้นที่จำเป็นต้องใช้ยาประเภทใดบ้างพี่จะขอให้บริษัทช่วยสนับสนุน

น้องบอกมา “ยาแก้คัน แก้น้ำกัดเท้า แก้ไข้ แก้ปวดเมื่อย

งั้นพี่จะจัดยาลงมาช่วยนะคะ น้องก้อยเหนื่อยมาทั้งวัน พักก่อนก่อนเถอะนะ” บอกให้น้องไปนอน

เหนื่อยมากค่ะ..แต่จะสู้สุดแรง

สู้ๆ นะคะน้อง


ก่อนจะเข้านอน..ไลน์ไปถามข้อมูลน้องที่บริษัท

น้องปัท “ยาแก้คัน แก้น้ำกัดเท้า แก้ไข้ แก้ปวดเมื่อย เรามีของไหมคะ”

ได้คำตอบว่า “มียา” น้องก็ถามต่อว่า “จะไปยังไงดีคะยาเราต้องมีเภสัชเป็นคนจ่าย”

“ยังไม่รู้เลยค่ะ พี่ติดไปเชียงราย พรุ่งนี้ค่อยคิด  คืนนี้พี่ขอหลับก่อนเนาะ”

พรุ่งนี้งานมีไม่น้อย ต้องเตรียมร่างกายให้พร้อม รีบเข้านอนทันที

ก่อนหลับไม่ลืม

ไลน์สั่งงานน้องเลขาตอนเวลา ๒๐.๐๐ น.

“เหมี่ยวจ้ะพรุ่งนี้ถึงออฟฟิศช่วยทำกล่องร่วมสมทบทุน

สนับสนุนอาหารกล่องช่วยเหลือพี่น้องชุมพรหน่อยนะคะ

พี่แวะไปรับป้ายไวนิลแล้ว จะเข้าลาดกระบังไปขอยาจากนาย เสร็จแล้วจะเข้าแปดริ้วค่ะ”

 

"สองน้องคนสำคัญ..ต่อการปฏิบัติภาระกิจในครั้งนี้"

 

เช้าวันจันทร์ที่ ๙ มกราคม ๒๕๖๐

เวลา ๐๘.๐๐ น. “ปัทจ้ะ..เรื่องเสื้อผ้าพี่ขอรับบริจาคไปช่วยที่หลังสวนก่อนได้ป่ะคะ

น้ำพัดพา เด็กๆ ไม่มีเสื้อผ้าใส่ รองเท้าแตะก็รับนะคะ ให้เด็กๆ ได้ใส่กันก่อน ฝากปัทช่วยประสานงานนะคะ

เรื่องการส่งมอบ เดี๋ยวพี่ประสานงานพื้นที่ค่ะ” น้องปัทตอบมา “ได้ค่ะพี่จะรับถึงวันไหน”

“รับถึงวันศุกร์นะคะพี่จะจัดของส่งไปวันเสาร์ พี่ขับรถก่อน เดี๋ยวเข้าไปคุย”

“อยากได้ยอดบริจาคยาด่วนค่ะ” น้องปัทถามมา

ตอบน้องว่า “รอแปบนะคะ พี่รับป้ายไว้นิลเสร็จแล้วจะเข้าไปขออนุมัติยาจากนายค่ะ”

 

เพื่อพี่น้องชาวใต้ที่ประอุทกภัย ขอเชิญทุกท่านร่วมบริจาคทุนทรัพย์

เสื้อผ้าเครื่องนุ่งหุ่ม ของใช้จำเป็นได้ที่ คุณนภาพร คุณอรชร คุณปัทมา ภายในวันศุกร์นี้นะคะ

๐๘.๑๐ น. น้องปัทส่งข้อความทุกในไลน์กลุ่มเพื่อนพี่น้อง MFU

หนูเหมี่ยวคะพี่ฝากช่วยทำโปสเตอร์ข้อความตามนี้ด้วยนะคะ

“ยาของเชียงรายต้องส่งวันนี้ใช่ป่ะคะ ยังไม่ได้ติดป้ายเลยค่ะ” น้องเหมี่ยวถาม

ตอบน้องไป “ไม่เป็นไรค่ะ ทำป้ายช่วยใต้ก่อน ใส่เบอร์บัญชีพี่ได้ค่ะ ไปค้นเบอร์ในเฟสเอานะคะ”

 “ที่เหลือ..น้องช่วยพี่คิดที..พี่ขับรถมีไรทิ้งข้อความมานะคะ”





 เมื่อพูดถึงปากพนัง นรองก็จะนึกถึงเพื่อนรัก “อนาคาริก”

พอปากพนังถูกน้ำท่วมหนัก นรองก็นึกเป็นห่วงเพื่อนรักของเรา

ทั้งที่โดยส่วนตัวแล้ว ไม่ว่าน้ำจะท่วม ฝนจะตก งานจะยุ่งสักปานใด  อนาคาริกเอาอยู่

แต่นรองก็ใช้ความรู้สึกของตัวเองตัดสินใจที่จะทำบางสิ่ง 

ด้วยทุกครั้งที่เราได้มีโอกาสร่วมกิจกรรมจิตอาสา อนาคาริกทำให้นรองซึ้งในน้ำใจค่ะ 

คิดอยู่เสมอว่าคงจะมีสักวันที่นรองจะได้มีโอกาสทำอะไรเพื่อคนนครศรีธรรมราช  

เป็นการตอบแทนน้ำใจ “อนาคาริก” ผู้รักบ้านเกิดเต็มหัวใจ

๐๙.๐๐ น. สอบถามไปยัง “อนาคาริก” เพื่อนรักชาวปากพนัง

พี่กำลังจะขอสนับสนุนยาจากบริษัทส่งลงหลังสวน

จะส่งลงนครด้วยพี่ส่งไปยังไงดีคะ อนาคาริกช่วยเป็นตัวแทนพี่นรองที

 อนาคาริกก็ให้ที่อยู่สำหรับส่งยา

ตอบอนาคาริกไปว่า “พี่จัดการเรื่องยาเสร็จแล้วเดี๋ยวค่อยคุยกันนะคะ”



 ควบเจ้าสีนิลไปรับป้ายไวนิล (ป้ายงานที่เชียงราย) เสร็จตอนเก้าโมง  

กว่าจะไปถึงลาดกระบังคงจะเลยสิบโมง จอดรถก่อนดีกว่า คิด คิด คิด เอาไงดี 

น้องๆ จะได้รีบจัดยา โทรไปหานายเลย จะดีกว่าไหม

ไวเท่าความคิดกดเบอร์เจ้านายทันที

“นายคะภาคใต้น้ำท่วมหนักมากเลยค่ะ ขอเบิกยาลงไปช่วยพื้นที่หลังสวนกับปากพนังได้ไหมคะ”

นายตอบ “เอาซีรีบทำเลย”  ดีใจมากๆ “ขอบคุณนายค่ะ” แล้วรีบวางหูส่งข้อความหาน้อง

 “ปัทน้อง..นายอนุมัติล่ะค่ะเบิกยาลงสองที่นะคะ หลังสวน จ.ชุมพร กับ ปากพนัง จ.นครศรีธรรมราช”

น้องถามมาว่า “ขอทราบมูลค่าตามงบประมาณจะได้จัดยาได้ถูก”

อ้าวพี่รีบจนลืมถามก็เลยต้องโทรหานายอีกรอบ ได้คำตอบ  “จัดที่ละแสนรวมสองแสนค่ะน้อง”

“ป้ายเขียนว่าไรดีคะ เสร็จแล้วส่งยาที่ห้องไอทีหรือที่คลังสินค้าเพื่อจัดส่งคะ” น้องถาม

“ส่งยาที่ห้องไอทีคะ เดี๋ยวเหมี่ยวทำป้าย พรุ่งนี้ค่อยถ่ายรูปก่อนส่งค่ะ”

 

 

เวลา ๑๐.๓๐ น. น้องเหมี่ยวทำโปสเตอร์เสร็จเรียบร้อย

“ทำป้ายมอบต่อเลยค่ะน้องทำสองที่นะคะ” สั่งงานน้องเหมี่ยวเสร็จ

 

แล้วจะทำยังไงดีกับวันเด็กที่เชียงราย โทรหาพี่ชายหารือทำยังไงดี 

พี่นกช่วยจัดการเรื่องเชียงรายแทนทีนะ น้องจะต้องจัดการเรื่องส่งยาไปช่วยที่หลังสวนกับปากพนัง

พี่นกถาม “จะส่งยาไปยังไง”  ตอบว่า “ยังไม่รู้เลยแค่นี้ก่อนนะขับรถก่อน”

พี่นกโทรกลับมาบอกว่า

 “คุยกับทีมเลื่อนเชียงรายแล้ว ไปช่วยใต้กันก่อน เดินทางคืนวันพุธนี้ พรุ่งนี้ไปรับยานะ” 

“เหมี่ยวจ้ะน้องแก้ข้อความนิดค่ะพี่เดินทางวันพุธนี้แล้ว ไปรถพี่นกค่ะน้ำเข้าชุมพรอีกแล้ว เลื่อนไปเหนือค่ะ” 

“ทำกล่องไม่น่าจะทันนะคะกว่าจะเวียนครบ ส่งเมลแทนได้ไหมคะ” น้องเหมี่ยวถาม

ตอบน้อง “ได้ค่ะน้องส่งเลย เงินได้เท่าไรไม่เป็นไร น้ำใจสำคัญกว่า นิดๆ หน่อยๆ ช่วยส่งกำลังใจให้กันค่ะ”

 

  

 เวลา ๑๑.๐๐ น. แจ้งให้อนาคาริกทราบ

“พี่เลื่อนไปเหนือค่ะ พี่นกจะขับมาหลังสวนและจะมาที่ปากพนังค่ะ เดินทางคืนวันพุธค่ะ”

ผมได้ประสานผู้นำท้องถิ่นเป็นการเบื้องต้นในท้องที่ อ.ปากพนัง บ้างแล้วครับ

เทศบาลบาลนครศรีฯ : พี่หมอรังสิต, ตำบลปากพนักฝั่งตะวันตก : ผู้ใหญ่หนึ่ง

 ตำบลเกาะทวด : นายยกชาติ, ตำบลบ้านใหม่ : กำนันวัฒิ, ตำบลป่าระกำ : ผู้ใหญ่ประเทือง

อยากให้แบ่งยาเป็นส่วนๆ เท่ากันครับ แล้วผู้นำเขาจะได้ไปกระจายถึงพื้นที่ ที่เขาดูแล

“ได้เลยค่ะน้อง”

ปากพนัง..บริษัทขนส่งเข้าไปไม่ได้..พี่ก็เลยขนมาเองเลยค่ะ

 

เวลา ๑๑.๓๐ น. น้องเหมี่ยวส่ง Art work มาให้ดู ป้ายมอบเสร็จเรียบร้อย

“ส่งเมลให้ร้านเลยค่ะน้อง พี่ขอเร่งงานเค้าล่ะค่ำนี้พี่จะแวะไปรับงานค่ะ”

คลังสินค้าจัดยาให้ก่อนเรียบร้อยค่ะ แล้วค่อยทำใบเบิก 2 ใบส่งทีหลังนะคะ

 เวลา ๒๐.๐๐ น. รับป้ายเสร็จเรียบร้อย

น้องเหมี่ยวเพิ่งฟื้นไข้(สุกใส) วันนี้ใช้งานทั้งวันล่ะ ก็เลยให้น้องไปกินยานอนพักก่อน พรุ่งนี้ค่อยลุยกันใหม่ 

 

 

 

วันอังคารที่ ๑๐ มกราคม ๒๕๖๐

 

  

ทหารเรืออาสามารับยา

เภสัช ผู้จัดการ หัวหน้างาน พนักงานทุกส่วน ช่วยกันยก ช่วยกันขน  

เป็นความประทับใจในความน่ารักของเพื่อนพี่น้องเรา

 

ยืนลุ้นกันค่ะ..เพราะว่ายาหนักมาก..ทหาเรือจะขนยาไปหมดไหมคะนี่ 
 

 อุ๊ต๊ะ ! พี่ทหารเรือ..ใช้น้องเลขาของเค้าเข็นรถด้วยอ่ะ 

 


 พี่นกมารับยาและเสื้อผ้าตอนเที่ยงกว่าๆ เวลานั้นมีรถคันเดียว

เอาของไปไม่หมดทำไงดี

ครั้นนรองจะขับไปเองอีกคัน ก็เกรงว่าแม่จิเป็นลมพับไปเสียก่อน

จะชวนน้องๆ ไป รถก็ไม่พอนั่ง  รถตู้ไปไม่ได้

 

 น้ำเข้าอีกระลอก ประจวบคีรีขันธ์น้ำท่วมหนัก จะต้องประเมินสถานการณ์เป็นระยะ

จะผ่านประจวบฯ ไปได้ยังไง ยังตอบอะไรไม่ได้

งั้นวางไว้ก่อนเนาะ เดี๋ยวค่อยคิด ไปแมคโครฉะเชิงเทราซื้อของกันก่อน


 

พี่นกโทรกลับมาว่า ทุกคนเลื่อนงานได้ เรามีรถเพิ่มสำหรับขนของแล้วนะ 

พรุ่งนี้เช้าเอาของมาส่งที่..กองขนส่งทหารเรือ..ได้เลย

 

 

 โอเคคะ..จัดไปค่ะ

 

 

    ทั้งด้านในและด้านหลัง เต็มไปด้วยของเลยค่ะทีนี้ 

  

๑๗.๐๐ น. พอดีซื้อของเสร็จเรียบร้อย กลับบ้านนอนก่อนค่ะ

 

 

๑๑.๐๐ น. วันพุธที่ ๑๑ มกราคม ๒๕๖๐  ออกจากลาดกระบังนรองมุ่งหน้ามาพรานก

ที่หมายกรมการขนส่งทหารเรือบนถนนอิสระภาพ 

 

 

จัดของส่งให้ทหารเรือเรียบร้อยบ่ายสองโมงพอดี

พักทานข้าวมื้อเช้ารวบกับมื้อกลางวันค่ะ..อิ่มแล้วต้องขับรถกลับไปไว้ที่บ้าน

พี่ทหารบอกว่าให้ไวห้าโมงล้อหมุนนะ

งั้นรีบเลยเรา

จากพรานนกกลับบ้านแถวรามคำแหง

จากบ้านแถวรามคำแหงกลับมาหาพี่ทหารที่พรานก

โฮ๊ะ ๆๆ รอน้องด้วยนะพี่ทหารนะ

   

  

 

 

  

กลับบ้านอาบน้ำเตรียมตัวเดินทางก่อนนะคะ  

... เอ็นทรี่หน้ามาพบกันใหม่ค่ะ ...

 

      

ขอขอบคุณ "โอเคเนชั่น" พื้นที่แห่งการเรียนรู้และแบ่งปัน

ขอขอบคุณทุกท่าน

ที่แวะมาเยี่ยมชมและเป็นคอยกำลังใจให้เสมอ

_/\_ ขอบคุณมากค่ะ _/\_  

     

โดย นรอง

 

กลับไปที่ www.oknation.net