วันที่ เสาร์ เมษายน 2560

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ร้านอาหารริมน้ำ


“พอดีร้านเปลี่ยนผู้บริหารใหม่ เมนูที่สั่งตอนนี้ไม่มีแล้ว” ชายวัยสี่สิบต้น ๆ บอกผม น้ำเสียงห้วน สีหน้าเหนื่อยหน่ายเหมือนไม่อยากบริการ 

สัปดาห์ก่อนมานั่งร้านอาหารริมน้ำ เคยมาแล้วชอบ บรรยากาศดี ราคาไม่แพง และเปิดเพลงเพราะ 

“งั้นมีอะไรแนะนำบ้างละ?” ผมเริ่มยัวะ เพราะสองสามรายการที่สั่งถูกโละทิ้งหมด

ผ่านไปสักพักอาหารยังไม่มา ผมเริ่มหงุดหงิด อาจเพราะอยู่ในอารมณ์หิวและขับรถมาไกล 

สามสิบนาทีไม่ขาดไม่เกิน เมื่ออาหารพร้อมตรงหน้า สัญชาตญาณบางอย่างบอกว่ามื้อนี้คงผิดหวัง ด้วยปริมาณที่ลดลง การตกแต่งหน้าจานที่เป็นจุดเด่นหายไป สีสันอาหารจืดชืด แถมราคาเพิ่มขึ้นอีกประมาณ 20% 

ผมใช้ช้อนคนหาเนื้อไก่ในแกงเขียวหวานที่มีไม่เกินห้าชิ้น ภายในชามอุดมไปด้วยมะเขือเปราะ เป็นอย่างที่คิด รสชาติอาหารเปลี่ยนไป ทำนายล่วงหน้าว่าอีกสองสามรายการคงไม่ต่างกัน เป็นจริงตามนั้น! เอาละ ผ่านเรื่องอาหารไป 

เหตุผลหลักที่กลับมาร้านนี้เพราะเปิดเพลงเพราะ ก่อนหน้านี้จะเปิดเพลงแนวคันทรี บลูส์ หรือฟิวชั่นแจ๊ส ด้วยเครื่องเสียงระดับไฮเอนด์ เหมือนผู้บริหาร (คนเก่า) จะเป็นนักเล่นเครื่องเสียง แอมป์ Harman Kardon ตัวใหญ่วางเด่นเป็นสง่า ลำโพง Bose กระจายทั่วร้านให้เสียงสม่ำเสมอ ช่วยเพิ่มอรรถรสในการกินได้อย่างมาก 

ปัจจุบัน ร้านเปลี่ยนมาเปิดเพลงจากโปรแกรมยูทูบในจังหวะคึกคักเกินพอดี เปล่า, ไม่ได้บอกว่าเพลงเหล่านั้นไม่ดี แต่มันขัดกับบรรยากาศโดยรวมของร้าน คุณคงนึกภาพออก 

พอเข้าใจได้ว่าการทำร้านอาหารไม่ใช่เรื่องง่าย มันมีปัจจัยหลายอย่างที่ควบคุมยาก เช่นพ่อครัวหรือพนักงานต้อนรับ การหาลูกค้าใหม่อาจไม่ยากเท่าการรักษาลูกค้าเก่า การสร้างความประทับใจให้ลูกค้าย่อมส่งผลถึงการบอกต่อและกลับมาใช้บริการอีก

หนึ่งชั่วโมงผ่าน ผมเรียกเก็บเงิน คำนวณราคาคร่าว ๆ ทันทีที่เห็นบิล บอกตัวเองว่าคงไม่ได้กลับมาอีก ระหว่างรอเงินทอน สายตามองไปรอบ ๆ ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว เรือของโรงแรมละแวกนั้นเริ่มเปิดไฟส่องสว่าง ลมเย็น ๆ พัดมาเป็นระยะ ฉากเบื้องหน้ายังสวยงามทำให้ค่ำนี้ไม่แย่เกินไปนัก 

ผมเก็บเศษเงินทอนใส่กระเป๋า ใช่, เป็นอย่างที่คุณคิด 

วันนั้นไม่มีทิป!

โดย ทีเคต้นกล้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net