วันที่ อาทิตย์ พฤษภาคม 2560

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เจ้าหลงผู้ขี้เหร่..แต่เสนjห๋ไม่เบา


มีคนบ่งบอกว่าชื่อสามารถเป็นตัวแทนภาพลักษณ์ของสิ่งมีชีวิตได้ดี           วันนี้ขอเขียนถึง

สัตว์เลี้ยงในบ้านที่มาอยู่อาศัยในชายคาเดียวกันให้ได้พบเห็นหน้ากันทุกวัน    

เจ้าหลงนกเขาเพศผู้ที่ฉันเห็นมันหันเดินเตาะแตะในสวนหน้าบ้านครั้งยังเป็น

ลูกนกตัวไม่ใหญ่มากนัก      แต่ที่แปลกแตกต่างจากนกตัวอื่นจนได้ชื่อเล่นว่า"เจ้าหลง"

เพราะมันเป็นนกที่อยู่เพียงลำพังตัวเดียวที่ค่อยๆเติบใหญ่ทีละเล็กละน้อย      

ที่เรียกได้เต็มปากว่าเป็นนกเลี้ยงทั้งที่ไม่เคยสักครั้งที่ต้องป้อนหรือให้อาหารมัน

เพราะเจ้าหลงจะเดินไปมาบนสนามหญ้าจิกกินยอดหญ้าโดยที่มันไม่เกรงกลัวเจ้าของบ้าน

ที่ยืนหรือเดินใกล้ๆส่งเสียงเรียกชื่อมันได้อย่างสบายๆโดยไม่ตกอกตกใจรีบบินหนีไปไหน

เหมือนนกตัวอื่นๆ       และด้วยอุปนิสัยดังกล่าวนกตัวนี้จึงถูกฉันเรียกชื่อและทักทายมันเสมอ

เมื่อได้พบเห็น             เดิมทีฉันคิดว่าเจ้าหลงเป็นนกเพศเมียเนื่องด้วยมันไม่ได้มีขนสีเทา

เป็นจุดๆและมีความเงางามเหมือนนกเขาเพศผู้ตัวอื่น             ฉันมารู้ว่ามันเป็นนกตัวผู้ในวันหนึ่ง

ที่บังเอิญได้เห็นเจ้าหลงเกี้ยวนกตัวเมียจนยินยอมให้มันขึ้นขี่บนตัวเมีย

ฉันจึงได้รู้ว่าเจ้าหลงของฉันเป็นนกเพศผู้ที่ขี้เหร่    ลักษณะอีกอย่างที่บ่งบอกว่ามันเป็นนกเพศผู้

ก็ตรงที่ได้เห็นมันขันเสียงดังเหมือนประกาศพื้นที่บริเวณที่มันเป็นโซนเจ้าของเหมือนนกเขาตัวผู้ตัวอื่น

หลังจากแอบหลงรักนกหลงตัวนี้ในสวนมาระยะยาวพอควร           บ้านของฉันก็ได้รับการปรับปรุง

ทั้งรื้อถอนต้นไม้ใหญ่และปรับพื้นที่สนามหญ้าหน้าบ้านเป็นลานปูนซิเมนต์เพื่อยกพื้นสูงและ

รองานปูกระเบื้องลานหน้าบ้านทดแทนสนามดินเดิม      ด้วยเหตุนี้เองที่ฉันสังเกตเห็นว่า

เจ้าหลงหายหน้าหายตาไป                  นานๆทีจะได้เห็นมันเดินย่องๆมาบนพื้นปูนที่ตอนนี้

มีไอร้อนเข้ามาแทนที่พื้นดินนิ่มที่ปูด้วยต้นหญ้าเขียวชะอุ่ม                เจ้าหลงมาให้เห็น

นับครั้งได้และโชดดีที่ฉันบังเอิญแอบเก็บภาพอริยาบทอันน่ารักน่าเอ็นดูตอนมันนอนผึ่งแดด

ที่ลานซิเมนต์หน้าบ้านได้พอดี                        เพราะจากวันนั้นจนถึงวันนี้ร่วมเกือบสองสัปดาห์

แล้วที่ฉันไม่ได้เห็นมันมาเดินเล่นและใช้ชีวิตในสวนหน้าบ้านที่ยังคงหลงเหลือสนามหญ้าเพียงเล็กน้อยอีก 

เห็นทีว่าเจ้าหลงขี้เหร่ตัวเดิมของฉันอาจแอบไปมีคู่ที่ไหนสักแห่งฉันได้แต่แอบขอให้เจ้าหลง

ไปมีคู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบ้านเดิมที่อยู่เผื่อว่าฉันจะได้พบเห็น "หลงจูเนียร์

มาเดินท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูและไร้เดียงสาเหมือนนกผู้พ่อของมัน  

ฉันรอต้อนรับครอบครัวเจ้าอยู่นะหลงผู้ขี้เหร่แต่มีเส่นห์ไม่เบา

โดย Sweetsea

 

กลับไปที่ www.oknation.net