วันที่ จันทร์ พฤษภาคม 2560

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เล่าเท่าที่เห็น


นั่งอ่านนิตยสารในห้องสมุดประชาชน จู่ ๆ มีเสียงดังขึ้น

“เดินอยู่นั่นแหละ! นี่ห้องสมุดนะไม่ใช่ที่เดินเล่น ไม่รู้จักหรือไงว่ามารยาทในห้องสมุดคืออะไร หัดเกรงอกเกรงใจคนอื่นบ้าง ถ้าว่างมากทำไมไม่ไปช่วยพ่อแม่ที่บ้าน มาส่งเสียงรบกวนคนอื่นทำไม หนังสือตั้งเยอะแยะไม่หยิบมาอ่าน เด็กไทยจะสู้พม่าไม่ได้แล้ว อย่างนี้ประเทศชาติจะเจริญได้ยังไง ไม่รู้จักหัดคิด” คุณป้าวัยประมาณห้าสิบใส่แว่นกรอบหนาแผดเสียงต่อว่าเด็กสองคนที่เดินเล่นในห้องสมุด 

หนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านั้น มาไปรษณีย์ลาดพร้าว เดินขึ้นชั้นสอง รอคิวในช่องทางด่วน วันนี้คนมากแถวยาวถึงหน้าประตู และผมยืนบริเวณนั้น! ข้างหน้าผมมีลุงคนหนึ่ง ข้างหน้าลุงมีชายอ้วนใส่แว่นอายุไม่เกินยี่สิบห้า ลุงเห็นแถวยาวบังหน้าประตูจัดแจงให้ตัดแถวโค้งไปทางขวา แน่นอนผมทำตาม ลุงพูดกับชายอ้วน เหมือนเขาไม่ได้ยิน ลุงเอื้อมมือไปสะกิด ชายอ้วนสะบัดตัวหันกลับชักสีหน้าไม่พอใจสบถว่า “อย่ามายุ่งกับกูได้มั้ย” ไม่ใช่ประโยคบอกเล่าแต่เป็นประโยคคำสั่ง ลุงชะงัก ผมชะงัก 

สามสิบนาทีก่อนหน้านั้น ขับมอเตอร์ไซค์ตามหลังแท็กซี่ในซอยลาดพร้าว 80 ถนนสองเลนวิ่งสวนกัน มองไกล ๆ เห็นผู้หญิงขับมอเตอร์ไซค์อยู่ข้างหน้าไม่เร็วนัก แท็กซี่กดแตรไล่ ผู้หญิงไม่หลบเพราะไม่รู้จะหลบไปทางไหน จังหวะเลนขวาว่าง แท็กซี่โฉบออกแล้วตบเข้าซ้าย ขับไปสักพักแท็กซี่เหยียบเบรกค้าง ไฟแดงท้ายสว่างโร่เหมือนจะกลั่นแกล้ง ผู้หญิงกำเบรกแน่นจนเกือบเสียหลัก แท็กซี่เร่งเครื่องไป 

เสียงป้าดังไปถึงด้านล่าง รปภ.ขึ้นมาควบคุมเหตุ 

“พอแล้ว ๆ ที่นี่เด็กเยอะก็ต้องมีเสียงดังกันบ้าง ถ้าอยากเงียบก็ไปนั่งที่บ้าน เสียงคุณนั่นแหละที่รบกวนคนอื่น!” ป้าเหมือนจะบ่นอะไรอีกสักพัก ผมปิดนิตยสารที่อ่านค้าง เก็บกระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องสมุด 

ไม่มีบทสรุปของเรื่อง แค่เล่าสิ่งที่เห็น เกิดอะไรขึ้นกับสังคมนี้?

บันทึกเมื่อ 29-05-60

โดย ทีเคต้นกล้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net