วันที่ พฤหัสบดี กรกฎาคม 2560

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เวทเทรนนิ่งใจควรจดจ่อที่ไหน?


เป็นเรื่องเล็กๆ ที่ใหญ่ ที่หลายคนมักมองข้าม เวลาบริหารร่างกายด้วยน้ำหนัก ทั้งจากร่างกายตนเองหรือแผ่นและตุ้มน้ำหนัก  โดยมากมักจะมีใจจดจ่อกับน้ำหนักที่กำลังยก มากกว่าจะมีใจจดจ่อกับอิริยาบถของกล้ามเนื้อและข้อต่อที่กำลังออกแรงเคลื่อนไหว

เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นบ่อยๆโดยเฉพาะในยิม ที่มีคนเล่นมากๆ มักเกิดขึ้นกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิง  ยามที่มีคนเล่นอยู่ใกล้ๆ ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ส่วนมากจะพยายามยกให้มากกว่าปกติที่ทำได้  ผลก็คือเราจะเห็นบางท่าเช่น ท่ากระพือปีก ท่าแอ่นอกแอ่นเอว  ส่งเสียงดัง  เป็นต้น

ซึ่งความจริงก็ยกได้หนักกว่าเดิมจริง  แต่เป็นกล้ามเนื้อส่วนอื่นๆมาช่วยกันออกแรง มัดที่เราต้องการบริหารจริง มันจบอยู่แค่นั้น แล้วเราก็เข้าใจผิดว่า มัดนี้เราสามารถยกได้เท่านั้นเท่านี้

จากรูป ถ้าเราเพ่งไปที่น้ำหนักที่จะยก   สิ่งที่เกิดหลังจากนั้นคือ ความพยายามปฏิบัติให้ภารกิจบรรลุตามวัตถุประสงค์

 นั่นคือ ต้องยกให้ขึ้น ไม่ว่าจะใช้วิธีใด  ร่างกายเราจึงต้องจัดท่าทางต่างๆ ให้ตามสิ่งที่ต้องการ  แนวกลางสันหลังจะผิดรูปร่าง แทนที่บริเวณนี้จะเป็นส่วนที่สร้างความมั่นคง กลับใช้ส่วนนี้ในการออกแรงช่วย บางครั้งจึงเกิดการบาดเจ็บขึ้นมา โดยเฉพาะในผู้สูงอายุ ที่พยายามจะยกให้มากๆ ความหนาแน่นของกระดูก ข้อต่อสันหลัง ไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะรับแรงกดดันขนาดนั้น  นี่คืออันตรายที่เกิดขึ้นได้

 

จากรูปนี้ จะเห็นว่า เมื่อตั้งใจไว้ผิด การแสดงออกทางกาย ก็จะเป็นไปตามสิ่งที่คิด  ใจกระหวัดไปที่ตุ้มน้ำหนัก จนลืมตำแหน่งที่ควรใส่ใจของร่างกาย

 

ก่อนเริ่มต้นที่จะออกแรง ให้มีสมาธิที่ร่างกายเรานี้  ขอให้ลืมตุ้มน้ำหนัก  โดยจดจ่อกับกล้ามเนื้อหลักที่เราต้องการบริหาร ในท่านี้ กล้ามเนื้อหลักคือแผ่นหลังตามแนวลูกศรที่ชี้ มันจะทำหน้าที่ดึงข้อไหล่ให้ลงมาแนบตัว  โดยมีกล้ามเนื้อรองมาคอยพยุงช่วย  ตลอดแนวการเคลื่อนไหว  กล้ามเนื้อส่วนสะบัก ต้องมั่นคง  ตลอดแนวลำตัวต้องเป็นแผ่นกระดาน ไม่คุ้มงอ หรือแอ่นอกแอ่นเอว  การเคลื่อนของข้อไหล่ต้องมั่นคงเป็นจังหวะ ไม่มีการกระชาก  สัมพันธ์กับจังหวะการหายใจ  ดึงลงหายใจออก  ผ่อนขึ้น หายใจเข้า  รักษารูปทรงให้ดี  ถ้าเมื่อใดรูปทรงเสียไป นั่นแสดงว่า กล้ามเนื้อหลักที่เราต้องการบริหาร ไม่สามารถดึงน้ำหนักขนาดนั้นได้  ต้องทอนน้ำหนักลง

วิธีการเช่นนี้ใช้กับการบริหารร่างกายแม้จะไม่ใช่การยกเวทก็ตาม  ให้มีสมาธิที่ร่างกาย โดยเฉพาะส่วนที่เราต้องการบริหาร และที่ลืมไม่ได้คือส่วนไหนที่ต้องการความมั่นคง จะต้องให้มั่นคงเช่นนั้นตลอดเวลาที่บริหาร

เราจึงจะได้ประสิทธิภาพ ตามต้องการและหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บ

 

โดย สมชัย

 

กลับไปที่ www.oknation.net