วันที่ ศุกร์ สิงหาคม 2560

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

โอกาส


‘ให้โอกาสผมสักครั้งนะคุณแป้ง’

ผมคิดว่าโชคดีที่เกิดมาในยุคนี้ เพื่อนหลายคนในโลกออนไลน์ แม้ไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัวแต่ก็สัมผัสได้ถึงมิตรภาพที่ดี การเข้ามาของเฟซบุ๊กทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป เราทุกคนล้วนเชื่อมต่อกัน ในโลกออนไลน์การรู้จักเพื่อนใหม่ไม่ใช่เรื่องยาก การเชื่อมความสัมพันธ์จากคนไม่รู้จักกลายเป็นเพื่อน จากเพื่อนกลายเป็นคนรักไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้

“เสาร์นี้แกว่างปะเจอกันมั้ย? มีเรื่องอยากเล่า อยากเจอแกด้วย” เพื่อนสาวส่งข้อความมาทางอินบ๊อกผมรู้สึกแปลกใจ นานแค่ไหนแล้วที่เราไม่เจอกัน หนึ่งปี สามปี หรือห้าปี

ใช่, ห้าปี ‘มีเรื่องอยากจะเล่า’ คำพูดเธอกระทบต่อมความอยากรู้ขึ้นมาพลัน

นาฬิกาข้อมือบอกเวลาสิบเอ็ดนาฬิกาห้าสิบนาที ผมเดินเข้ามาในร้านสเวนเซ่นส์สาขาเซ็นทรัลเวิลด์ คิดในใจเวลานี้น่าจะอยู่ร้านอาหารมากกว่า ผมมองหาเพื่อนสาวที่รออยู่ก่อนแล้ว หล่อนโบกมือทักทาย ยิ้มกว้างเปิดเผยให้เห็นว่าดีใจที่พบ หล่อนไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก ผมลากเก้าอี้แล้วทิ้งตัวลงนั่ง บนโต๊ะมีดอกกุหลาบสีแดงหนึ่งดอก น้ำเปล่าสองแก้ว เครื่องเสียงในร้านกำลังเล่นเพลง Flake ของแจ็ค จอห์นสัน ผู้คนบางตากว่าที่คิด สักพักพนักงานสาวหน้าตาน่ารักเดินมารับออเดอร์

“ขอสตรอเบอร์รี่บานาน่าครีมพิเศษเชอรี่สองที่ค่ะ” หล่อนจัดแจงสั่งให้เสร็จสรรพโดยไม่ดูเมนู เพราะรู้ว่าผมชอบกินสตรอเบอร์รี่มาแต่ไหนแต่ไร เมื่อพนักงานสาวเดินลับตาไป ผมถามขึ้น

“เป็นอย่างไรบ้าง ไม่ได้เจอกันนานเลย ไหนมีเรื่องอะไรจะเล่า”

“เซ็งวะแก” หล่อนตอบสั้น ๆ ผมเลื่อนดอกกุหลาบวางด้านข้าง

หล่อนชื่อแป้ง แป้งเป็นเพื่อนผมสมัยทำงานที่บริษัทโฆษณาเมื่อหลายปีก่อน แป้งอายุน้อยกว่าผมหนึ่งปี ผมชอบแป้งตั้งแต่แรกเห็น มารู้ภายหลังว่าแป้งมีแฟนแล้วจึงห่างออกมา หากบอกว่าแป้งเป็นคนสวยคงพูดต่ำกว่าความจริง ที่ถูกควรเรียกว่าสวยสดงดงามจึงจะเหมาะสม ผิวขาว ผมยาว ใบหน้าออกลูกครึ่งไทย-อินเดีย มองผ่าน ๆ คล้ายดาราที่ชื่อ ‘ใหม่ ดาวิกา’ แต่งตัวนำสมัย รูปร่างกระชับสมส่วน หน้าอก เอว สะโพก ต้นขา สอดรับแบบพอดีเหมือนเทวดาตั้งใจหยิบแต่ละชิ้นส่วนประกอบขึ้นเป็นตัวเธอ

ห้าปีที่ไม่ได้เจอ แป้งอ้วนขึ้นเล็กน้อย แต่ความสวยไม่ได้ลดลงแม้แต่ขีดเดียว! ยิ่งอายุมากยิ่งดูเปล่งปลั่ง แป้งมักใช้แต่ของดีมีราคา มาดคนคุ้นเคยกับสังคมโลก จบปริญญาตรีจากเอแบค จบปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยในประเทศอังกฤษ รูปสวยรวยทรัพย์ การศึกษาดี ใครได้เป็นแฟนถือว่าโชคดีมาก (แต่ต้องมีเงินดูแลเธอด้วย) แป้งไม่ได้มีดีแค่ภายนอกแต่จิตใจภายในก็ดี ไม่เคยอิจฉาริษยาใคร ไม่นินทาใครลับหลัง ชอบช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยาก เป็นผู้หญิงที่ครบเครื่องสมบูรณ์แบบ

วันนี้แป้งแต่งตัวสบายอย่างที่ผมไม่เคยเห็น เสื้อยืดหน้ากากเสือ กางเกงขาสั้น เวลาหายใจเหมือนเสือบนหน้าอกจะหายใจด้วย ท่วงท่าผ่อนคลายแต่กระนั้นก็มีเสน่ห์ชวนมอง เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนปล่อยยาวสลวย ใส่ขนตาปลอมดัดงอนยาว สวมต่างหูเพชรระยิบระยับ คาดแว่นกันแดดอาร์มานีบนศีรษะ สะพายกระเป๋าหลุยส์วิตตองส์ สวมนาฬิกาปาเต๊ เท่าที่รู้แป้งเลิกกับแฟนและอยู่เป็นโสดมาหลายปี ไม่ใช่ไม่มีใครมาจีบแต่เธอปิดใจมาตลอด แป้งเข็ดกับความรัก เธอกลัวความผิดหวัง

“สตรอเบอร์รี่บานาน่าครีมที่สั่งได้รับเรียบร้อยนะคะ” เสียงพนักงานสาวคนเดิมพูด

แป้งวางแว่นอาร์มานีบนโต๊ะ ปัดผมไปด้านหลังแล้วรวบเข้าด้วยกัน หล่อนเริ่มเล่า

อ่านต่อได้ภายในเล่ม วางจำหน่ายแล้วตามร้านหนังสือทั่วไปหรือสั่งซื้อตรงได้ที่นี่ เล่มละ 140 บาท (รวมค่าจัดส่งแล้ว) #ปริญบุญภูพิพัฒน์ #หนังสือ #สยายปีกโบยบิน #เรื่องสั้น #ความเรียง #สำนักพิมพ์ #ความสัมพันธ์ #นวนิยาย

โดย ทีเคต้นกล้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net