วันที่ อาทิตย์ สิงหาคม 2560

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เหตุที่สะพานร้องไห้


“สะพานร้องไห้”


ลานพลับพลามหาเจษฎาบดินทร์

 

ป้อมมหากาฬและสะพานผ่านฟ้าลีลาศ

เครื่องสำริดรูปเรือโบราณของยุโรปอยู่ที่กลางเสาหินอ่อน สะพานผ่านฟ้าลีลาศ

           จากลานพลับพลามหาเจษฎาบดินทร์ หน้าวัดราชนัดดารามวรวิหาร ข้ามไปป้อมมหากาฬ สะพานผ่านฟ้าลีลาศมาทางทิศใต้ประมาณ 100 เมตร มีสะพานที่ชื่อว่า “มหาดไทยอุทิศ 2457” ข้ามคลองตรงจุดบรรจบระหว่างคลองมหานาคกับคลองรอบกรุงหรือคลองโอ่งอ่าง-บางลำพู

 

ถนนบริพัตรช่วงข้ามสะพานมหาดไทยอุทิศ

ประติมากรรมนูนต่ำ ที่มาของชื่อสะพานร้องไห้

          แต่นิยมเรียกกันว่า “สะพานร้องไห้” เนื่องจากรูปประติมากรรมนูนต่ำที่ประดับสะพาน เป็นรูปปั้นผู้หญิงอุ้มเด็กในมือเด็กถือช่อดอกซ่อนกลิ่นยืนร้องไห้อยู่ และข้าง ๆ กันนั้นเป็นผู้ชายกับเด็กยืนอยู่ ใบหน้าบ่งบอกถึงความเศร้าโศก เสียใจ สะท้อนความรู้สึกออกมาทำให้ผู้ที่พบเห็นเกิดความรู้สึกเศร้าใจตามไปด้วย โดยเหนือรูปประติมากรรมมีสัญลักษณ์ จปร. และ เลข ๕ ซึ่งเป็นพระปรมาภิไธยย่อ และเลขประจำรัชกาลของ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

 

น่าเสียดายที่รูปประติมากรรมมีร่องรอยชำรุดจากการสัมผัส

          การก่อสร้างสะพานมหาดไทยอุทิศเป็นพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อให้การสัญจรไปมาสะดวกขึ้นเนื่องจากบริเวณนี้เป็นที่รวมของถนนหลายสาย แต่เสด็จสวรรคตเสียก่อน

          รูปปั้นชายหญิง และเด็ก เป็นตัวแทนประชนชาวสยาม ถ่ายทอดความ เศร้าโศก เสียใจต่อการจากไปของพระเจ้าอยู่หัวที่ตนเองรักและเชิดชูยิ่งชีพออกมา ผ่านศิลปะอันสวยงามและแสดงถึงความจงรักภักดีและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของคนสมัยก่อนที่มีต่อพระมหากษัตริย์อยู่ในสายเลือดคนไทยมาช้านาน

ต้นแบบประติมากรรม (เครดิตภาพ : เฟสบุค ดอกหญ้า ในม่านหมอก)

 ท่าเรือผ่านฟ้าบริเวณสะพานร้องไห้

 

คลองมหานาค มองจากสะพานนริศดำรัส ถนนจักรพรรดิพงษ์ หน้าวัดสระเกศ

โดย ไม้เรียวใจดี

 

กลับไปที่ www.oknation.net