วันที่ อังคาร สิงหาคม 2560

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นิทานเรื่อง แก้วสารพัดนึก ตอน รามสูรขว้างขวาน ๔


..นิทานเรื่อง แก้วสารพัดนึก..
(รามสูรขว้างขวาน ตอนที่ ๔)
 
**โอ้ย..ไปแอบ ที่ไหน กระไรนี่
แม่ตัวดี เมขลา กล้าหลอกหลอน
เฝ้าบุกฝน จนทั่ว พระนคร
ไม่มีเงา ของหล่อน จะย้อนมา
 
**อยู่ที่แคว้น แดนใด ในพื้นโลก
เคาะขวานโป๊ก ลิ่วถลัน ฟันหน้าผา
เสียงครืนคราง ห่างก้อง ท้องนภา
ขุ่นพิโรธ โกรธา คราฟาดฟัน
 
**ได้ข่าวว่า ขึ้นฮอ ถ่อหาพี่
คอยอยู่ที่ สิงคโปร์ โอ้สวรรค์
ขับเครื่องบิน ส่วนตัว กลัวโทษทัณฑ์
เหินลัดฟ้า พากัน จูงมือไป
 
**บ้างก็ว่า ลอยเรือ เหนือน่านน้ำ
คนมีสี ชักนำ หรือไฉน
ดูมิคิด เลยหนา ระอาใจ
ทำกันลง อย่างไร ไร้ยางอาย
 
**จนกระทั่ง พบปะ พระธุดงค์
ท่านตั้งองค์ สมาบัติ เป็นฉัตรฉาย
ที่แท้คือ พระอินทร์ ผินรูปกาย
แปลงร่างหมาย บอกสร้าง ชี้ทางนำ
 
**รามสูร ทูลกราบ ว่าทราบไหม
เมขลา อยู่ไหน ป่าหรือถ้ำ
ท่านวานช่วย บอกไซร้ ให้ซักคำ
จะได้จำ ใส่ทด จดทิศทาง
 
**พระธุดงค์ ลืมตา อ้าปากบอก
อยู่ทางทิศ ตะวันออก นอกเขตขวาง
หากเห็นแสง วิบวับ จับลางลาง
อยู่ที่นั่น แหละนาง พลางให้พร
 
**รามสูร กราบลา พากายเหาะ
ข้ามละเมาะ เขาสูง มุ่งสิงขร
เร่งเครื่องเร็ว แรงขับ ไม่หลับนอน
หาที่ซ่อน เมขลา มิช้าที
 
**ลอยตัวคว้าง กลางห้วง มหาสมุทร
ก็ไม่หยุด รุ่มร้อน ถอนทุกข์หนี
ให้กลุ้มนัก ชักล้า หาวิธี
แม่ตัวดี อยู่ไหน ในฟ้าคราม
 
**อา..พิโธ่ นั่นไง ในหมู่เมฆ
เห็นเชิงเฉก แน่นอน ตอนตีสาม
ฝนที่โปรย หยดใส่ ในทุกยาม
เมขลา คนงาม ตามล่อแก้ว
 
**ส่องเป็นแสง กะพริบ ระยิบฟ้า
ยามเมื่อฝน หลั่งมา ถลาแผล๋ว
วะวับวาบ อาบเรือง เขื่องเป็นแนว
รามสูร เห็นแล้ว แววมั่นใจ
 
**จึงสะบัด ด้ามขวาน ทะยานขว้าง
หวังคงถูก ตัวนาง พลางตักษัย
จะได้เก็บ ลูกแก้ว แล้วเอาไป
คืนสู่ให้ ราหู ผู้เพื่อนตน
 
**ขว้างครั้งแล้ว ครั้งเล่า สำเนาผิด
แสนจนจิต มิถูก เลยสักหน
เมขลา เล่นล้อ ล่อแสงกล
ขว้างขวานจน เหนื่อยหนัก จึงพักกาย
 
**เรื่องราวยัง มีต่อ ขอพักหน่อย
ส่งแรงใจ สักร้อย คอยจิตหมาย
จะได้เขียน เพียรกลั่น ลั่นคมคาย
กลอนกระจาย ล้อมมุก สนุกกว่าเดิม.
 
...........*-*...........
 
เริงอักษร
๒๙ สิงหาคม ๒๕๖๐
 
อ่านย้อนหลังได้ที่
http://www.khonphutorn.com/index.php/topic,10835.msg30303/topicseen.html#msg30303

โดย น้องจ๋า

 

กลับไปที่ www.oknation.net