วันที่ พฤหัสบดี ตุลาคม 2560

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

โคลงสี่สิบสี่บทแด่พระราชาผู้ประเสริฐ*


 

 

 

 โคลงสี่สิบสี่บทแด่พระราชาผู้ประเสริฐ

 

 

ดั้น

           ขวัญเอยขวัญหายนี้           กี่หาย

 

      ธรณีร้องธรณีร่ำ                                 พิลาปเค้น

      หนักดินหนักมั่นกลาย                         ตมเปื่อย

      น้ำตานองเนืองเร้น                             ดินละลาย ฯ 

 

 

                                         โศกใดใครโศกนั้น              ดินโศก

 

                                    สะเทือนดินสะบัดปลาย                       โยกฟ้า

                                    ฟ้าลั่นร่ำร้องโลก                               ปิดดาว

                                    ดาววิบฝืนแสงล้า                              บดตะวัน ฯ

 

 

           สามโลกสามหวั่นด้วย         ปารมี

 

      แรงบุญอันผ่านผัน                             กี่คั้น            

      แรงใจอันที่ชี้                                    นำโลก

      แรงกายอันที่ดั้น                                ก้าวเดิน ฯ

 

 

                                        ๔ธาตุแปรเปลี่ยนเปลือกว้าง        ร่างโลก

 

                                    ธาตุธรรมนำมิเกิน                                ขอบค้ำ

                                    ฝังรากปักเป็นโชค                               ประเทศ

                                    เดิน(ก็)จะเดินต่อย้ำ                             รอยพ่อ ฯ

 

 

           จะสืบแสงสาดสร้าง               รอยเดิม

 

       จะทำคือธรรมก่อ                               ทางกว้าง

       จะรวมไทยไทยเติม                            สีเดียว

       จะเพียรเฉกมหาชนกอ้าง                     อิงนาม  ๚ะ                   

 

กลางตุลาคม ๒๕๕๙

 

 

 

 

       ๏๖.ฟ้าดับลับข้ามขาม            เมืองบน


   ฟ้าเปิดส่องแสงหม่น                         คลาคล้อย

   ฟ้าผ่านทอทางหน                            ผ่าสรวง

   วิบฟ้าเลื่อนแล้วร้อย                          รัดคลาย ฯ

 

 

                                  ๏๗.หม่นมัวเมืองหมอกฟุ้ง     ธุมเกตุ


                            อาทิตย์อับดับสาย                               มัวม้าง

                            ใจหม่นอับเฉาเตช                               สิ้นสูญ

                            ใจมัวจากแก้วร้าง                                รางเลย ฯ

 



         ๏๘.โอ้ภูมินทร์ปิ่นเกล้า         อิศเรศ


   สรรเฉกบิดาเคย                              ปกคุ้ม

   พาลภัยผองป้องเขต                        ขอบขันธ์

   ชนว้างเหลียวหาคลุ้ม                       เปล่าดาย ฯ

 

 

 



                                  ๏๙.ชาติภพกี่ดับชั้น          เชิงโลก


                            ภพชาติวนเวียนว่าย                          กี่ครั้ง

                            โพธิสัตว์สั่งสมโภค                          ไคศวรย

                            แสนชาติมิอาจยั้ง                            โปรดชน ฯ

 

 

       ๏๑๐.โชคเราเช่นชื่นแล้ว       ได้พบ


   บุญเราอันเคยยล                              แสงแก้ว

   ซับซาบใจเจนจบ                             กี่ซ้ำ

   สว่างใจใสงามแล้ว                           รองเรือง ๚

                                                 

                                                                      ตุลาคม ๒๕๕๙

 

 

 ดั้น

 

         ๏๑๑.ควันธูปพาจิตคล้อย      ลาเลื่อน

 

   ผ่านปีพระเจ้าเจื่อง                             ลาแล้ว

   ชนชาวยังโหยเตือน                           หาพ่อ

   แต่เหลียวร่ำหาแก้ว                            มิเห็น 

 



                                 ๏๑๒.ผ่านเลยผ่านไปแล้ว     วัฎฎเวียน


                            ไกลผ่านจักมีเร้น                               กี่จ้า

                            จักรีจักรแก้วเจียร                              จักรพงศ์

                            ตรีศูลผ่านจักรคว้า                             แกว่นเกล้า ฯ

 



        ๏๑๓.แต่แสงยังส่องแจ้ง         ฉัตรงาม


   แต่สว่างยังแสดงเค้า                         เทพชั้น

   แต่สียังสุกอร่าม                               ก่ายอิน

   ตื่นพลันสืบฟ้าคั้น                             คืนสรวง ฯ

 

 

 



                                 ๏๑๔.เอิบงามปราสาทหั้น        แทงโพยม


                            ยันยอดเยี่ยมเย้ยตวง                           พิมานแก้ว

                            จำรัสแพงพราวโสม                             สุเมรุมาศ

                            แถลงปางจักข้ามแล้ว                           อันดร ฯ

 

 

       ๏๑๕.ชเลอันกว่ากว้าง           สุดแดน


   แถลงนามสีทันดร                            โอบล้อม

   แถลงลักษณ์สี่ทวีปแคว้น                   รั้งสมุทร

   แถลงสุเมรุยันยอดน้อม                      ภาวะ ฯ

 

 

 

 

      ๏๑๖.ส่ำสัตว์เชิงหิมพานต์หั้น      ยังชีวิต

 

   เงือกปลาปูว่ายปะ                              ปนน้ำ

   ครุฑนาคยักษ์ยมพิส                          -ดารเหลือ

   คนธรรพ์กินนรีย้ำ                               โยงสวรรค์ ฯ

 

 

 

                                   ๏๑๗.จตุมหาราชิกาอ้าง            สี่ทิศ

 

                            สี่ท้าวเทวารังสรรค์                               สี่คุ้ม

                            ต่อชั้นเทพนิรมิต                                  ยันพรหม

                            เชิงศิลป์แปลแปลกคลุ้ม                        รูปสรร ฯ                 

 

 

 

        ๏๑๘.มองเมรุมาศหยาดเยิ้ม      ชี้ตรึง

 

   ใช่เพียงสถาปัตยกรรมอัน                        อวดอ้าง

   แต่เห็นโลกสามถึง                                สุธาสรวง

   ดั่งเยี่ยมยานกอบกว้าง                           โพธิสัตว์ ฯ

 

 

                                   ๏๑๙.โอ่สูงปลายยอดล้ำ        เมรุมาศ

 

                                นพปฎลมหาเศวตฉัตร                    เพริศแพร้ว

                                เก้าชั้นเครื่องสูงสาด                      ส่องแสง

                                เพรงองค์มหากษัตริย์แก้ว               ก่องงาม 

 

 

 

 

       ๏๒๐.จับแนวแกนเหนือใต้         ประธาน

 

   ดึ่งแนวรัตนเจดีย์อาราม                        พระแก้ว

   แนวตะวันตกตรงลาน                           มหาธาตุ

   ผายหน้าบุษบกแพร้ว                           วิถีอุดร ฯ

 

 



                                  ๏๒๑.เหนือ นั่นท่งรวงข้าว     สีทอง


                                 เด่นสมกิจพ่อที่                                  สื่อย้ำ อุดมเอย

                                 หญ้าแฝกยางนาจอง                           ประดับ

                                 มะม่วงมหาชนกค้ำ                             ความเพียร ฯ

 




        ๏๒๒.แกนกลางปราสาทนั้น      ยังขนบ


   กี่ร้อยปีก่อนเวียน                                   รูปเค้น

   สิกขาองค์ประกอบจบ                             วิทยา

   ระเบียบเชิงช่างเร้น                                แต่เดิม ฯ

 

 

 

 

 

 

                                 ๏๒๓.เชื่อมจิตเชื่อมทิพย์ฟ้า      ไขสรี

 

                            เชื่อมใจกระทำเติม                                  ผ่านสร้าง

                            เชื่อมชนชาวเชื่อมกี่                                 น้าวนำ

                            เชื่อมไทยอำรุงอ้าง                                  สมัยสมาน

 

 

 

         ๏๒๔.เรื่องราวแห่งยุคย้อน     ผ่านเรือง

 

   ไทยหลังสงคราม*สาน                       ร่วมรั้ง

   วันเวลาปรุงเมือง                               กระเดื่อง

   สมัยเก้าก้าวนำครั้ง                            วัฒนา ฯ

 

 

 *สงครามโลกครั้งที่สอง

 

 

 

 

                                  ๏๒๕.ถิ่นกาขาวจักข้าม            เปลี่ยนผ่าน

 

                            ปูฐานหลักหนักพา                               มั่นท้า

                            ชาววิไลอันยุคขาน                               ต่อทะยาน

                            เห็นฝั่งเห็นทิศคว้า                               ท้าทาย 

 

 

           ๏๒๖.ถึงวันอันโชติกล้า          ส่งองค์

 

   จากจิตต่อจิตสาย                                สืบแล้ว

   จากใจต่อใจจง                                   สฤษดิ์ดัง

   จึ่งปรมนาถเสียดแก้ว                           สุธาสวรรค์ ฯ 

 

 

 

 

                                 ๏๒๗.หลากชนซึ่งหลอมร้อย    จิตมั่น

 

                            ล้วนชาวอินผ่านผัน                                 ในเกล้า

                            ต่างรวมร่วมใจสรร                                  สั่งสม

                            เสกฟ้ามารวบเร้า                                    แซกสวรรค์ ฯ     

 

 

          ๏๒๘.แดดจัดฝนฟ้ารั่ว                     ลมแรง


   ลูกพ่อกำลังขวัญ                                           จากเกล้า

   ค้างแรมถนนร้อนแย้ง                                      ฉ่ำเปียก

   ต่างรอส่งพ่อเจ้า                                            ก่อนวัน ฯ

 

 

                                   ๏๒๙.ดูซิพระเมรุท้อง               ทุ่งกว้าง

 

                           มหาชนรวมเจตสรร                               ส่งแก้ว

                           จารเหตุจารึกสว่าง                                วันนี้

                           ร้อยปีกี่ผ่านแล้ว                                   จักอ้าง ฯ

 

 

 

  

 

                                ๏๓๐.ราชรถราชยานล้ำ            ส่งเสด็จ

 

                            เวียนรอบพระเมรุกว้าง                           เขบ็จว้าง

                            ส่ำพลลากยานเก็จ                               แก้วสว่าง

                            ส่ำชนเลื่อนลอยม้าง                             ใจหาย ฯ

   

 

 

        ๏๓๑.แอ่นยานงามเยี่ยมเยื้อน     ลออทิพย์

 

   เฉิดสำเภาล่องสาย                                 ชเลกว้าง

   กี่กำลังกี่ลากวิบ                                     เคลื่อนไป

   กี่รวมใจเลื่อนอ้าง                                   กระหวัดลอย ฯ

 

 

 

 

 

                                ๏๓๒.พรายพรายสุรีย์คล้อย      บังบด

 

                            อ่าราชยานจักคอย                                 ฝ่าข้าม

                            สิงคีคำแจ้งปลั่งสด                                แสดงเดช

                            วิบฝั่งอันดรคร้าม                                   เจตนา ฯ

 

 

          ๏๓๓.เมฆขาวตัดสีฟ้า              ฟ้าแสดง

 

   อาทิตย์พลิกแสงพา                                แรงจ้า

   เปล่งสำเภาสำแดง                                 ปานทิพย์

   เคลื่อนทะยานเจียนคว้า                           ลมบน ฯ

 

 

                             ๏๓๔.กระบวนพลส่งหั้น      นามกษัตริย์

 

                            กระบวนใจพาชน                                  ส่งเกล้า

                            เวียนรอบพระเมรุจัด                              ชลอเลื่อน

                            โหยหาแต่เชื่อมเค้า                              ส่งองค์ ฯ

 

 

 

 

 

         ๏๓๕.กี่พันกว่าหมื่นร้อย              ล้านคน

 

   สื่อใจสายสวัสดิ์ส่ง                                ศรีแก้ว

   ต่อจิตแสนแสนชน                                กระจ่าง

   ต่อสรวงจักทานแล้ว                              สะเทื้อนอิน ฯ

 

 

                            ๏๓๖.มาดูสิโลกนี้            เชื่อมสวรรค์

 

                       ผายมิติฟ้าดิน                            กลับแกล้ง

                       ดูสิวิถีชั้น                                  แห่งธรรม

                       แสนกัปป์กอบกรรมแสร้ง              อินคลาย ฯ

 

 

      ๏๓๗.ควันไฟลอยเรี่ยฟุ้ง            กระวัดวน

 

   ผันผ่านฟ้าดินสาย                               พิศแสร้ง

   จากฟ้าว่ายหมุนทวน                            วิเศษ

   ลมสวรรค์ปัดหมุนแกล้ง                        ซอนสรวง ฯ

 

 

                        ๏๓๘.วูบหนึ่งลมหนาวแล้ว      หนาวใจ

 

                    วูบหนึ่งจิตหนาวทวง                        สะท้อน

                    วูบหนึ่งกายสั่นไห้                            ร่ำโหย

                    วูบหนึ่งน้ำตาย้อน                            กลางใจ ฯ

 

 

 

 

 

 

                                  ๏๓๙.ไม่มี-แล้วมี-แล้วหา        มีไม่

 

                            โลกหมุนวนเวียนไกล                           จริงแท้

                            พุทธะแสดงธรรมไว้                             ตรงหน้า

                            กี่กัปป์ชาติภพแน้                                เนิ่นนาน ฯ

 

 

 

          ๏๔๐.เราร่วมรวมรวดรั้ง             ประวัติศาสตร์

 

   คือ"ขัตติยะ"ผู้จักขาน                             นานเนิ้น

   คือภูมิพลมหาราช                                 ประเสริฐ

   สืบไกลจักเทียมเทิ้น                              ยุคทอง ฯ

 

 

 

 

 

                                 ๏๔๑.แต่ศรีสุริยวงศ์นั้น              ยังปัก

 

                            ปักทางนำเราผอง                                 ท่องฟ้า

                            นำวิถีกระทำสลัก                                  บทเรียน

                            ถางทางโพธิสัตว์ท้า                              เล่าขาน ฯ

 

 

          ๏๔๒.ยามย่ำเย็นเยียบเยื้อน     ใจหม่น

 

   วันหนึ่งจากลาผ่าน                                 มาเค้น

   วันนี้มาอีกหน                                       แปลกเหลือ

   ได้แต่ส่งเสียงเร้น                                  สะอื้น ฯ 

 

 

 

 

                                  ๏๔๓.ปัดโศกหายห่างเศร้า        โหยหาย

 

                            ปัดกายกรานกราบชื่น                             เจื่องเจ้า

                            ปัดจิตเปิดเจตให้                                   สว่าง

                            ปัดบ้านเทียมกราบเกล้า                          ไทยสะอาด   ฯ

          

 

         ๏๔๔.เราจักยังเบื้องหน้า            ต่อไป

 

   ว่าชาววิไลชาติ                                      เชิงชั้น

   โลกกว้างกว่าเกินไกล                             ฝ่าฟัน

   จากฝันเราจะคั้น                                    แต่รอยพ่อเอย ๚ะ๛   

 

 

                                                               ๒๖ ตุลาคม ๒๕๖๐

 

 

 

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม

ข้าพระพุทธเจ้า    ฺบล๊อกเกอร์  ท า ง แ ก้ ว

 

 

 

 

  ขอขอบคุณพระบรมรูปเขียนจาก ศิลปิน คุณสรพจน์   ถาวโรฤทธิ์

 

 

 

 

โดย ทางแก้ว

 

กลับไปที่ www.oknation.net