วันที่ อังคาร ธันวาคม 2560

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

#วันนี้วันพ่อ #กราบรำลึกนึกพระคุณ #ท่านที่ไม่ใช่พ่อแต่รักท่านเสมือน "พ่อ"


#วันนี้วันพ่อ #กราบรำลึกนึกพระคุณ ท่าน ผอ.ต้อง กองทอง

ซึ่งครูรักและเคารพนับถือท่านเป็น "คุณพ่อ" ผู้ที่เมตตาดูแล

ให้กำลังใจจนครูสามารถรับราชการมาได้อย่างยาวนาน

 เหตุการณ์ที่แสนประทับใจเริ่มจาก เมื่อปี 2527 มีการรับสมัครสอบเข้ารับราชการครูของกรมสามัญศึกษา วิชาเอกภาษาอังกฤษรับ 5 อัตรา ครูสอบติดเป็นอันดับที่ 2 จึงได้เลือก รร.เป็นคนที่ 2 คนแรกเลือก รร.ท่าชนะ ซึ่งอยู่ติดถนนเดินทางสะดวกไปแล้ว...เหลืออีก 4 โรงแต่ ครูเป็นคน กทม.ไปบรรจุที่ใต้(เนื่องจากช่วงนั้นลูกๆ ยังเล็กและอยู่กับป้าของเขาที่ อ.เกาะสมุย) ครูไม่รู้จัก รร.แต่ละแห่งเลยว่าตำแหน่งที่ตั้งอยู่ไกลแค่ไหน สภาพ รร.เป็นอย่างไร ครูเห็น รร.หนึ่งชื่อเพราะดี ถ้าจำไม่ผิดดูเหมือนจะเป็น "คอนสวรรค์" ก็เกือบเลือก รร.นั้นแล้ว...แต่มีน้องผู้หญิงติดเอกไทย เธอเมตตากระซิบครูว่า รร.นั้นลำบากมากพี่อย่าเลือกนะ...ไปอยู่พรุพีดีกว่า ขอขอบคุณน้องฝนที่แนะนำ รร.ดีๆ ให้พี่นะคะ บูญญารักษ์ ท้าววิบูลย์ แล้วเราก็ได้มาทำงานที่เดียวกันและยังติดต่อกันจนถึงปัจจุบัน

วันแรกที่ครูเดินทางไปที่ รร.พรุพีพิทยาคม ครูไปแวะที่ตลาดซื้อเสื่อ มุ้ง หมอน และหอบของทั้งหมดเข้าไปรายงานตัวที่ รร.ในสภาพ "เสื่อผืน หมอนใบ" จริงๆ เลยนะ

อย่างที่บอกแล้วว่าครูเป็นคน กทม.โดยกำเนิด ไม่เคยจากบ้านไปไหนมาก่อนเลย แต่ด้วยเหตุที่ต้องการความมั่นคงในชีวิต ต้องการรับราชการจึงต้องยอมจากบ้านมาอยู่ที่พรุพี ไปอยู่ใหม่ๆ มันแปลกที่แปลกทางมากๆ โดยเฉพาะ รร.อยู่ท่ามกลางป่ายางล้อมรอบ เวลากลางคืนจะมืดและเงียบสนิท โชคดีที่ครูเป็นคนไม่เที่ยวเตร่ ครูจึงไม่ติดแสงสีที่ กทม. จึงอยู่ที่นั่นได้ แต่ด้วยความคิดถึงลูกๆ และอดีตสามี...ครูจึงต้องเดินทางทุกสัปดาห์สลับกันระหว่างเกาะสมุย(ไปหาลูก) และ กทม.(ไปหาอดีตสามี)

ยอมรับว่าอยู่ที่นั่นช่วงแรกๆ ครูลาบ่อยมากและรู้สึกไม่คุ้นเคยจนเกือบจะถอดใจลาออกจากการเป็นข้าราชการครูแล้วนะคะ แต่เพื่อนครูที่อยู่บ้านพักครูด้วยกันก็น่ารักทุกท่านนะคะ แต่บางท่านครูก็กลัวนะ ด้วยผิวพรรณและหน้าตาของคนใต้ ครูยังไม่คุ้น อย่างเช่น อ.สมศักดิ์ อ.บุญเลิศ อ.จรัล

ครูได้รับความเมตตาเป็นอย่างสูงจากท่าน ผอ.ต้อง และพี่มล ภรรยาของท่านพาครอบครัวมาทานข้าวเย็นและนั่งคุยอยู่เป็นเพื่อนอยู่เป็นระยะเวลานานพอสมควร จนครูเริ่มปรับตัวได้ และสามารถอยู่จนพ้นช่วงทดลองงาน 3 เดือนแรก

นี่คือสาเหตุที่ครูรักและเคารพนับถือท่าน ผอ.ต้องเป็น "คุณพ่อ" ผู้ให้อาชีพที่มั่นคงแก่ครู...ครูได้ย้ายกลับ กทม.ช่วงเทอม 2 ของปี 2528 แต่ครูไม่เคยขาดการติดต่อกับท่าน ผอ. ครูจะส่งของขวัญวันปีใหม่ไปให้ท่านทุกปี และไปเยี่ยมท่านที่บ้าน อ.เกาะสมุย 2 ครั้ง เมื่อทราบข่าวว่าท่านป่วยก็พยายามซื้ออาหารบำรุงสุขภาพส่งไปให้ท่าน จนกระทั่งท่านถึงแก่กรรม...ครูก็รีบขึ้นเครื่องมาร่วมงานศพ และอยู่จนถึงวันเผาศพ รุ่งเช้าครูก็ไปร่วมเก็บอัฐิท่านกับภรรยาและลูกสาวของท่านจนเป็นที่เรียบร้อย ครูจึงกราบลาท่านและเดินทางกลับกทม.ในช่วงบ่าย

โดย ครูทิพย์

 

กลับไปที่ www.oknation.net