วันที่ พฤหัสบดี กุมภาพันธ์ 2561

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อยู่..ดี.. ดี... คิดถึงทำไม?


      อยู่ดีดี มาทำให้รักทำไม? เสียงเพลงของนักร้องจอมชี้นิ้วดังมาจาก วิทยุทรานซิสเตอร์  ที่แขวนไว้แนบเสา

ขนำในสวนยาง ในยามที่ราคายางพาราตกต่ำจน ชาวสวนยางต้องเปลี่ยนวิถีชีวิตมาเป็นลูกจ้างนายทุน ในโรงงาน

กับค่าจ้างขั้นต่ำ สามร้อย แปดบาท ในยุคที่สังคมก้มหน้า เจรจาผ่านหน้าจอของเล่นชิน-วัตร สนนราคาค่าบริการแล้ว

บางเดือนแพงกว่า ค่าโดยสารรถ ของนักเรียน ประถมในชนบทบ้านฉัน  ค่าใช้จ่ายจิปาถะ กับรายได้ไม่สมดุลย์กัน

แต่นั่นเป็นพฤติกรรมส่วนบุคคล อาจจะบอกว่า มากไป น้อยไป พอสมควร กับยุคสมัย  แต่มิได้ปฎิเสธในการเสพสื่อ...

เวลาเปลี่ยนไป ต้นไม้อายุมากก็ขยายวงปีออกไปเพิ่มความยิ่งใหญ่ให้กับ ทรงพุ่มเป็นที่อาศัยของนก กา สัตว์ป่าบาง

ชนิด ที่ยึดเป็นเรือนรัง ยามนี้ผู้เฒ่าชรา นั่งคำนวนเวลาที่เหลืออยู่ มันสวนทางกับการเจริญเติบโตของพุ่มไม้

มีคำพูดเชิงประชดประชันกันต่างๆนา นาว่า ยามที่เป็นไม้ไกล้ฝั่ง มักคิดถึงแต่อดีต  บางคนอาจกระแหนะกระแหนว่า

ชม เด็กสาว..เล่าความหลัง แสดงว่ากำลังเข้าสู่วัยแก่แล้ว ...ความจริง ก็คือความจริง เหมือนที่เขาพูดกันการได้

เล่าความหลัง เก็บภาพเก่าๆ ที่ โอเคเนชั่นเก็บไว้ให้ กลับมาดู ความสุขมันหวนคืนมา จนอยากเอามาเล่าให้  ใครๆ

ได้ฟังอีกครั้งหนึ่ง...

 

เพื่อนๆเคยคิดถึงบุคคล เหล่านี้บ้างใหมครับ..หลายเดือน ..หลายปีผ่าน..อุปสรรค การเปลี่ยนผันของฤดูกาล

ทำให้ เพื่อน พ้อง น้อง พี่ ห่างหายจากสังคมเล็กๆ ด้วยเหุผล หลากหลาย..

ความสุข สนุกสนาน ที่ยังฝังใจ จะทำให้มันลบเลือนไปจากความทรงจำดี ดี มิได้เลย บางคนมีภาระกิจ ที่ต้องต่อสู้

บางคนสภาพจิตใจย่ำแย่จนไม่สามารถเอามือมาจิ้มคีย์บอร์ด ที่รักได้เลย ...วันหนึ่งความคิดถึง...มันมีอำนาจมากมาย

จนต้องกลับมานั่งหน้าจอ สี่เหลี่ยมเล็กๆ อีกครั้งหนึ่ง

 

เอ็นทรี่นี้ไม่มีอะไรมากมาย นอกเสียจากความคิดถึง  และหวนกลับมารำลึกถึงอดีต ตามวงจรชีวิตของคนแก่ๆ

ที่ไม่ยอมแก่..อิอิ

มิตรภาพ มิได้เป็นแค่ชื่อถนนเส้นหนึ่งนะขอบอก  แต่เป็นสิ่งที่สวยงามที่ยังฝังใจ อยู่ลึกๆ ที่ยากจะเลือนลาง

ทุกกิจกรรมที่ กลู่มบล็อกเกอร์โอเคเนชั่นจัดขึ้นเพื่อ ประโยชน์ แก่ส่วนรวม  จากกลุ่มจิตอาสาต่างๆ ที่ไม่ได้หวัง

ผลประโยชน์ตอบแทนใดๆ

คิดถึงคน กทม. พี่สาววารีที่ต้องแบกภาระหนักอึ้งไว้บนบ่า ด้วยการดูแลผู้ป่วยมะเร็ง

คิดถึงน้องน้ำนางฟ้าของน้องบ่าวช่องสื่อทีวีดิจิตอล,คิดถึงน้องบา ดอกไม้ปลายปืน, คิดถึง เจ้าหญิงนกตบยุง ตอนนี้คงลันล้า

ไปแล้ว   คิดถึง น้องสาวนรอง พร้อมเลขาคนงาม คิดถึงอนาคาริก้า ที่ส่ายหางเหมือนอนาคอนด้าบนรถบรรทุกน้ำมัน

คันโต คิดถึงน้องบ่าวอะหนึ่่งพอสังเขป คิดถึงอดีต บก.ลูกเสือหมายเลขเก้า  ตอนนี้กลายเป็นครูฝึกเสียแล้ว คิดถึง

น้องบ่าวชายสามหยด คนหล่อ  คิดถึง พี่ทางแก้ว  คิดถึง พี่บ่าวพิทักษ์ ตอนนี้ไปมาเก๊าบ่อยป่ะ...คิดถึง คนดีมีวินัย

ลูกศิษลูกหามากมาย คิดถึงครูหนวดจากต่างแดน  ส่วนพาจรดอทคอมความคิดถึงไม่มีเพราะได้ทานอาหารฝีมือ

ลูกชายทุกวัน คิดถึง น้องบ่าวดร.คนริมเล ได้ข่าวเตรียมซื้อปืนลูกซองแฝดแล้วล่ะ สำหรับบล็อกเกอร์ท่านอื่นที่ไม่ได้

เอ่ยนามฉันก็คิดถึงเหมือนกันครับ  ที่ขาดเสียมิได้ นักข่าวสายเหยี่ยว เพื่อนเกลอ ขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ

สำหรับทริปของอี-ตา-เลียน ที่ผ่านไปหมาด ยังอยูในใจเสมอ

โดย กำหนัน

 

กลับไปที่ www.oknation.net