วันที่ เสาร์ มีนาคม 2561

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หลวงพระบาง เขตปลอดนาฬิกา นั่งจิบกาแฟชิลๆ เดินช้าๆ ชมเมือง รอคิวส้มตำอร่อยๆเพลินๆ


สบายดีหลวงพระบาง

 

ได้กลับมาเที่ยวหลวงพระบางอีกครั้ง หลังจากผ่านไป 18 ปี

เธอเปลี่ยนไปบ้าง แต่ก็ยังงามน่ารักอยู่ดี

 

ลงเครื่องปุ๊บอากาศเย็นปั๊บเลยค่ะ

สองคืนแรกพักแถวน้ำคาน วิวหน้าที่พักค่ะ

น้ำคานอยู่คนละฝั่งเมืองกับน้ำโขง บรรยากาศสงบกว่าเยอะค่ะ หวังว่าบุฟเฟ่ต์หมูกระทะฝั่งน้ำโขงจะไม่ลามมาทางนี้นะ

รองท้องหน่อย เฝอที่คิดถึง เดี๋ยวนี้ข้างทางก็ 60 บาท แล้ว (แต่ในร้านเก๋ก็ 60 บาท อันนี้งงๆ แฮะ)

หลวงพระบางวันนี้กลายเป็นเมืองท่องเที่ยวที่แพงทีเดียว

ลาบเต้าหู้ อร่อยมากค่ะ รสชาติเบาๆ

วิวแม่น้ำคาน ข้ามไปฝั่งโน้นเป็นหมู่บ้านเชียงของ

เดินเล่นกัน เสียดายบ้านแบบนี้เหลือน้อยลงแล้ว

ดอกไม้ฟูๆ สวยๆ

วัดศรีบุญเรือง (สีบุนเรือง)

ให้ดาวกระดาษนี้เป็นเพื่อนเธอ...อ่ะ ใช่เหรอ

ชอบช่องแสง น่ารักดี เหมือนลูกตาเลย

ข้าวเกรียบ

ข้าวแต๋น

ตามมุมเจดีย์ หรือแถววัดมักจะมีคนวางข้าวเหนียวเป็นปั้นๆ ไว้แบบนี้ค่ะ

หอพระม่านในวัดเชียงทอง สวยมากๆ ค่ะ

มุมนี้ไม่มาถ่ายไม่ได้นะคะ อิอิ ดูเรื่องราวบนผนังเพลินเลยค่ะ

ศูนย์วัฒนธรรมลาว-ฝรั่งเศส

ด้านในมีงานแสดงศิลปะด้วย แต่รูปมันเยอะเกินอยากจะลงหมดแต่ก็ต้องตัดใจเลือกมาบล็อกแค่ 1/10

         

วัดป่าไผ่มีไซยาราม

วัดป่าไผ่เป็นวัดเล็กๆ แต่สวยงาม อยู่ตรงข้ามศูนย์วัฒนธรรมลาว-ฝรั่งเศส

เครื่องแบบนักเรียนน่ารักจัง มุมถ่ายรูปสุดฮิตหน้าพระบรมมหาราชวังหลวงพระบาง

หอหลวงพระบาง อยู่ภายในเขตวังเก่าซึ่งทำเป็นพิพิธภัณฑ์

     

มกร หรือ มอม บันไดของหอพระบางชั้นบนเป็นพญานาค บันไดชั้นล่างเป็นมกร

รูตะหมูกใหญ่ๆ กลัวมั้ย

ฝั่งตรงข้ามพระบรมมหาราชวังเป็นเขาพูสี ยอดนั่น คือ พระธาตุพูสี เคยขึ้นแล้วคราวนี้ไม่ได้ขึ้นค่ะ

ขึ้นเขาจากฝั่งนี้แล้วลงฝั่งตรงข้ามจะเป็นฝั่งแม่น้ำคาน

วัดสบสิขาราม

เย็นย่ำก็ฮัมเพลง

มานี่กินเฝอกันเป็นอาหารหลักเลยทีเดียว

เฝอเส้นเล็ก ดูหน้าตาเผ็ดแต่ไม่เผ็ดนะจ๊ะ ปรุงรสด้วยกะปิ แกล้มผักสด ตรงนี้นี่แหละเด็ดสุด

บาแก็ตแซ่บๆ มาดูเฉยๆ อิ่มจนกินอะไรไม่ลงแล้วจ้า

ประดิษฐ์ประดอยอาหารเช้าให้ดูน่ารักซะหน่อย ตามประสาคนอยู่ไม่สุข

      

วัดแสนสุขาราม

 

เมืองนี้เดินเข้าวัดต่อวัดกันจริงๆ

วัดเชียงม่วนวชิรมังคลาราม กำลังบูรณะอุโบสถ จึงประดิษฐานองค์พระที่นี่ชั่วคราว

ภาพวาดตรงนี้ก็ดูสวยแบบเข้าถึงง่ายดีนะคะ

ตำบักหุ่งร้านเจ้ติ๋ม เส้นมะละกอใหญ่เกือบ 2 นิ้ว ไม่มาชิมถือว่ามาไม่ถึงหลวงพระบาง ว่าไปนั่น อิอิ กินกันไปสามวันเลยจ้า

น้ำส้มตำจะปรุงด้วยน้ำกะปิ กลมกล่อมนัวคั่กๆ จริงๆ

มีไม่กี่เมนู แต่อร่อย วัตถุดิบดี มะละกอต้องเส้นใหญ่อย่างนี้

ไคแผ่น (สาหร่ายน้ำจืด) 18 ปีก่อนยังไม่มีสาหร่ายเถ้าแก่น้อย ครั้งแรกที่ได้ชิมไคแผ่นทอดนี่ ได้แต่ร้องว้าวๆ เลยค่ะ

เจ้ติ๋มเจ้าของร้านคนสวยตำเองจ้าาา

โรงเรียนอนุบาล เอ๊ะ หรือประถม

เด็กๆ เท่าที่เจอ ถ้าไปขอถ่ายรูป 80% มักจะหันหนีกันแทบทั้งนั้น หนีเอาจริงเอาจังด้วย ไม่ใช่แค่เขินๆ หลบๆ ด้วยนะ

มือบอนกันจริงๆ

เดินเล่นริมน้ำคาน

จริงๆ ตัวเองก็ไม่แน่ใจว่าตรงนี้เป็นน้ำคานหรือน้ำโขง เพราะเป็นจุดโค้งระหว่างน้ำคานกับน้ำโขง

ยามเย็นที่วัดเชียงทอง

แวะมาขอเข้าห้องน้ำหน่อย ก็เลยได้เห็นบรรยากาศวัดยามเย็นด้วย

ขนมปังร้านดัง

ชอบภาชนะ

มื้อเย็นวันนี้เลือกร้านผิดมากๆ ร้านอาหารไทยที่ทำแบบให้ฝรั่งกิน อยากจะร้องไห้

ดูหน้าตาผัดกระเพรา แกงเผ็ด เอาเองนะค๊าาา เรื่องมันเศร้า

ตื่นมาซื้อข้าวเหนียวไปตักบาตรค่ะ แม่ค้าเอาให้ทั้งกระติ๊บใหญ่เลย

โชคดีค่ะที่มาทันพระท่าน จกข้าวเหนียวจนมือร้อนเลยค่ะ รีบมากๆ

แต่ดูๆ แล้วคนถ่ายรูปเยอะกว่าคนตักบาตรอีกนะคะ

เดินตลาดเช้ากันต่อ โปรดปรานมากๆ

ขนมครกที่นี่ขายใส่กระทงเล็กๆ น่ารัก กินพอดีๆ

อร่อยค่า นั่งกินในตลาด เราก็ทำตัวเป็นฑูตวัฒนธรรม คอยชักชวน คนไทย คนจีน ฝรั่ง มากินกัน

ชอบการผูกการมัดรัดร้อยที่ใช้วัสดุธรรมชาติแบบดั้งเดิม 

วัดใหม่สุวรรณภูมาราม (สุวันพูมาราม)

หอพระบาง มองจากฝั่งเขาพูสี

แดดมาแล้วจ้า หลังจากหนาวมาหลายวัน    

Le Banneton ร้านประจำ เดินวนมานั่งทุกวัน วันละสองรอบ

     

Le Banneton วิวดี กาแฟดี อาหารอร่อย ราคาไม่โหด

วัดแสนสุขาราม 

วัดแสนสุขาราม

 ถึงเวลาอำลาหลวงพระบางซะแล้วสิ

ลาก่อนนะจ๊ะ

มื้อหน้าเจอกันใหม่นะ หลวงพระบางผู้งดงาม

 

 

 

 

 

 

 

โดย วรรณสุข

 

กลับไปที่ www.oknation.net