วันที่ เสาร์ มีนาคม 2561

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไป่ฮัวหลิ่ง เมืองเป่าซาน ที่สุดของสถานที่ดูนก


 

ได้ยินว่า..เมืองจีนมีนกเยอะ แต่ละภูมิภาคมีนกสวยๆแปลกๆ และมีนกหายากในเมืองไทยแทบทุกชนิด ในเมืองเมืองไทยนกชักจะหาชมได้ยากแล้ว ไปที่อุทยานไหนก็เจอนกไม่กี่ตัว 

Red-tailed laughingthrush (กะรางหางแดง)เคยเจอไหม

Slender-billed scimitar(ฤทธิดาบวงพระจันทร์)เคยเห็นไหม

Blue-winged laughingthrush(กะรางปีกสีฟ้า) เคยเห็นไหม

ที่บอกมาไม่เคยเจอครับ เป็นรายชื่อนกที่บอกยั่วมาเพื่อจูงใจให้ตัดสินใจไปดูนกเมืองจีน 

กลางปีที่ผ่านมารับทราบว่าเขาจัดโปรแกรมไปดูนกที่เมืองจีนแถวๆคุนหมิง เพียงแต่รับทราบยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะไปหรือไม่ รายละเอียดก็ไม่ทราบว่าไปกี่วัน ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่  เวลาผ่านไปสองเดือนจึงตัดสินใจไป จัดการโอนเงินไปให้คนจัดทริปดูนกก่อนครึ่งหนึ่ง ก่อนเดินทางสองสัปดาห์โอนให้จนครบ

ใกล้เวลาเดินทางราวๆหนึ่งเดือนเราต้องไปทำวีซ่า  ดูรายละเอียดการทำวีซ่าของจีนแล้วน่าปวดหัว ภาพถ่ายต้องฉากหลังสีขาว  ขนาดของรูปถ่ายต้องได้ตามที่กำหนด  เสื้อที่สวมใส่ต้องสีเข้ม ยิ่งผู้หญิงยิ่งยุ่งยากรูปถ่ายต้องเห็นใบหู ใครผมยาวๆก็ต้องเอากิ๊บมาเหน็บ แล้วต้องมานั่งพิจารณาอีกว่าใช้ได้ไหม หากผมบังใบหูไปนิดหน่อย แต่ละคนถ่ายรูปออกมาดูตลกมาก ใบหน้าเท่ากับกะละมัง เพราะต้องตัดรูปให้ได้ขนาดเหลือแต่ใบหน้า 

เราทั้ง ๕ คน ที่อยู่หาดใหญ่ก็เดินทางไปสถานกงสุลจีน สำนักงานสงขลา  เอกสารเตรียมพร้อมทุกอย่างไม่มีตกหล่น พอยื่นเอกสารเท่านั้น เราก็หงายหลังตึง ต่างอึ้งกันหมดลมแทบจะใส่ เจ้าหน้าที่สถานกงสุลจีนคงไม่สบายหรือว่าบ้าก็ไม่ทราบ จะขอเอกสารยืนยันจากโรงแรมที่เมืองจีนที่เราจะไปพักว่าไปพักที่นั่นจริงและต้องมีตราประทับของโรงแรม แล้วเราจะขอยังไง หากเป็นอย่างนี้ต้องติดต่อกับผู้จัดการทริปให้ดำเนินการให้ 

เหตุผลในการปฎิเสธไม่รับทำวีซ่าด้วยเหตุไม่มีหนังสือรับรองของโรงแรมวันนี้เราเสียความรู้สึกกับเจ้าหน้าที่รายนี้เป็นอย่างยิ่ง ปฎิเสธอย่างหน้าด้านๆ เอกสารสมบูรณ์ทุกอย่าง เจ้าหน้าที่หน้าตาสดใสบริสุทธิ แต่จิตใจมีแต่ความละโมบ  เพราะแท้ที่จริงเขาต้องการผลักให้เราไปหาตัวแทนที่โรงเรียนกอบกาญจน์ หาดใหญ่  เมื่อเรามาที่ตัวแทนเขาเรียกเก็บเงินค่าดำเนินการรายละ ๕๐๐ บาท และรับรองว่าได้แน่นอนไม่ต้องขอเอกสารพร้อมตราประทับจากโรงแรมที่เมืองจีน

จะอย่างไรก็ต้องเสียเงินค่าดำเนินการเพิ่มอีก ๕๐๐ บาท กับค่าออกวีซ่าจากสถานทูตจีน ๑,๐๐๐ บาท รวม เป็นเงิน ๑,๕๐๐ บาท เราจึงตัดสินใจส่งเอกสารทั้งหมดไปให้คุณฮ้งผู้จัดการทริปดำเนินการให้  ๘ วันเท่านั้นก็ได้ รับ Passport  ช่างง่ายดายเสียจริงๆ 

ห้าทุ่ม ณ สนามบินสุวรรณภูมิ เรามาพร้อมหน้ากัน ๘ คน ไปยืนดูแถวการเช็คอินว่าจะอยู่แถวไหน เรื่องใหญ่แล้วละซิ เดินทางมาหลายเที่ยวไม่เคยเจอแบบนี้เลย นึกถึงหัวอกคนที่เคยประสบมา น่าเห็นใจจริงๆ คราวนี้เราต้องมาประสบเอง ยืนดูบอร์ดแล้วคอตกน้ำตาก็ตกใน 

02:55 CHINA EASTERN  KUNMING MU 5078  Cancelled

เอาละซิงานเข้ากันแล้วพวกเรา ตี้ มือเก่า พี่ปุ๊ สามพราน ส่ง Line ไปแจ้งฮ้งที่รอรับเราที่เป่าซานรับทราบว่าเกิดอะไรขึ้น เรารอท่าทีของสายการบินว่าจะเอายังไง มีผู้โดยสารที่ร่วมชะตากรรมกับไฟล์ทนี้อีกราวๆห้าหกสิบคนก็ไปออกันที่เคาน์เตอร์เช็คอิน  งานนี้ได้นอนฟรีโดยไม่สมัครใจ  สายการบินจัดที่พักให้ใกล้ๆสนามบินแถวๆลาดกระบัง เขาแจ้งว่าราวๆสิบโมงเช้าจะโทรไปบอกที่โรงแรมว่าจะได้ไปไฟล์ทกี่โมง เข้าที่พักเกือบตีสอง

เจ็ดโมงเช้าเจ้าหน้าที่โทรมาบอกว่าให้ลงไปทานอาหารเช้า รถจะรับไปสนามบินเจ็ดโมงครึ่ง พี่น้องครับเช้านี้ต้องอดอาหารเช้านะครับ เพราะแจ้งแบบนี้ใครจะไปเอาเวลาไหนไปจัดสรรเวลาได้  เวลาจะอาบน้ำก็เกือบไม่ทัน  แต่ยังไงก็ต้องให้ทันเวลา เพราะรถจะไปส่งที่สนามบินมารออยู่แล้ว ใช้เวลาสิบกว่านาทีก็ถึงสนามบิน กระเป๋าใบใหญ่ๆลากไปที่เคาน์เตอร์เช็คอินไชน่าอีสเทิร์น

เวลาที่แจ้งบนบอร์ด MU 507R To KUNMING 10.00 Gate: C3 งานเข้าอีกแล้ว เลื่อนไปจนเกือบจะเที่ยงไปถึงคุนหมิงสามโมงเศษ ต้องไปลุ้นต่อว่ามีไฟล์ทบินไปเป่าซานหรือไม่ มีแล้วจะได้ไปหรือเปล่า ไปเข้าแถวต่อคิวช่อง Reseve โชคพอเข้าข้างมีไฟล์ท 6.30 น. ให้เราได้ไป ขึ้นไปนั่งบนเครื่องแล้วต้องลุ้นว่าเครื่องจะบินได้ไหม Delay ไปอีกชั่วโมง เพราะสภาพอากาศไม่ดี ไปถึงเป่าซานสองทุ่มเศษ เข้าคิวรับกระเป๋าอีกครึ่งชั่วโมง

ที่สนามบินเป่าซานลงเครื่องแล้วต้องเดินผ่านลานสนามบิน มาเข้าตัวอาคารแล้วรอรับกระเป๋า รับกระเป๋าแล้วต้องเข้าคิวตรวจเช็คว่าหมายเลขที่ติดอยู่ที่กระเป๋าตรงกับหมายเลขที่เรามีอยู่หรือเปล่า เป็นการป้องกันพวกลักขโมยที่หยิบฉวยของคนอื่นไป เพราะสายพานที่รับกระเป๋าอยู่ตรงประตูทางออกสนามบิน หากไม่ตรวจเข้มจะมีปัญหากระเป๋าสูญหายตลอด

ฮ้งยืนยิ้มแป้นรอรับอยู่ภายนอกอาคาร เราลากกระเป๋าไปที่รถที่มารับเราจำนวนสองคัน ระยะทางจากนี้ไปอีกร่วม ๒ ชั่วโมง ผ่านขุนเขาสายน้ำและลอดอุโมงค์อีก ๒ อุโมงค์ ระหว่างทางเราแวะรับประทานอาหารมื้อสำคัญทุกคนที่ร่วมคณะอร่อยไม่มีข้อยกเว้นเลยสักคน แม้แต่ มิเชล ชาวฝรั่งเศสที่ร่วมคณะกับเราก็ยังอร่อยด้วย

เลยเที่ยงคืนไปนิดหนึ่งเราถึงที่พัก  Baoshan Shi Longyang Qu น้ำต้องอาบไหมใกล้จะสว่างแล้ว  ต้องอาบอยู่แล้วเพราะมีีน้ำอุ่นชำระร่างกายจากความเหนื่อยล้าที่รอนแรมมาด้วยความยากลำบาก กว่าจะถึงจุดหมาย สุดแสนทรมาน  

ได้พักผ่อนคืนแรกความเหนื่อยล้าที่ผ่านมาก็หายไปความสดชื่นเข้ามาแทนที่  ทานอาหารเช้าพอประทังไปเท่านั้น เพราะคุ้นชินกับกาแฟและขนมสักชิ้นสองชิ้น ได้ข้าวต้มมารองท้องก็ดีเหมือนกันจะได้คลายหนาว 

รถแล่นไปตามเส้นทางลูกรังฝุ่นฟุ้งตลบ แปดโมงอาทิตย์ยังไม่อยากจะทำงานสักเท่าไหร่ ยังคงส่องแสงแบบขอไปที รถวิ่งไปไม่เท่าไหร่ก็ถึงที่หมาย ก้าวเดินลงไปตามทางลาดชัน สักร้อยเมตร ก่อนถึงจุดหมายเลี้ยวลงทางลาดอีกครั้ง เดินมุดเข้าบังไพรที่ทำไว้ให้เรานั่งเพื่อชมและถ่ายภาพนกราวๆสิบสองสิบสามที่ เข้านั่งประจำที่ปั๊บ เสียงรัวชัคเตอร์ของคนที่มาถึงก่อนก็ดังขึ้น ผมถึงกับหยุดชะงักก้มหน้าลงมองไปที่ช่องของบังไพร  ผมไม่เคยเห็นนกปรอดหงอนปากหนามากมายขนาดนี้มาก่อน เมืองไทยช่างหายากจริงๆ เจอครั้งละตัวสองตัว ต้องดั้นด้นไปถึงดอยสันจุ๊ที่เชื่อมต่อกับดอยลาง แต่ที่นี่มันเหมือนตลาดนัดปรอดหงอนปากหนา ปากหนาๆอย่างนี้หากเป็นคนก็คงพูดน้อย หากปากบางๆพูดเป็นต่อยหอย

 นกปรอดหงอนปากหนา (Crested Finchbill)


นกปรอดที่พบที่นี่มีหลายชนิด ที่คุ้นๆก็มีนกปรอดหัวโขนก้นเหลือง (Brown-breasted Bulbul)  ปรอดหัวสีเขม่า (Sooty-headed Bulbul) และ ปรอดดำ ( Black Bulbul ) ทั้ง 3 ชนิดพบได้บ่อยในเมืองไทย ไปอุทยานไหนก็มักจะพบ ยกเว้นปรอดดำที่พบไม่บ่อยนัก

 นกปรอดหัวโขนก้นเหลือง (Brown-breasted Bulbul)

Red-vented Bulbul

เขากินอะไรกัน

อยากกินบ้าง

นกปรอดดำ ขอร่วมวงกับนกปรอดหงอนปากหนา

นกเขนน้อยพันธุ์หิมาลัย (Himalayan Bluetail) นักปักษีวิทยาได้เปลี่ยนแปลงรายชื่อนก นกชนิดนี้แยกมาจากนกเขนน้อยข้างสีส้ม (Orange-flanked Bush Robin) ต่อมาก็ได้เปลี่ยนชื่อภาษาอังกฤษเสียใหม่เป็น Red-flanked Bluetail จากหนังสือคู่มือนกเมืองไทยของหมอบุญส่งเล่มที่ตีพิมพ์เมื่อปี ๒๕๕๐ ชื่อนกยังคงเป็นชื่อเดิม คือ Orange-flanked Bush Robin แต่ฉบับพิมพ์ใหม่ล่าสุดได้เปลี่ยนชื่อแล้ว นกเขนน้อยพันธุ์หิมาลัยจะพบง่ายกว่านกเขนน้อยข้างสีส้ม 


นกเขนน้อยพันธุ์หิมาลัย (Himalayan Bluetail)

 

นกเขนน้อยสีทอง Golden Bush-Robin  ในเมืองไทยจะเป็นนกอพยพ หายากมาก เมื่อถึงฤดูหนาวนกชนิดนี้จะอพยพจากแถบเหนือของประเทศจีนแถบไซบีเรีย บินลงมาหากินในพื้นที่ที่อบอุ่นกว่า พบได้ตามดอยสูงของเมืองไทย แต่ใช่ว่าจะพบได้ง่ายๆ ที่เมืองจีนพบได้ตามเขาสูง

นกเขนน้อยสีทอง Golden Bush Robin (เพศเมีย)

นกเขนน้อยสีทอง Golden Bush Robin (เพศผู้)

 

นกนิลตวาท้องสีส้มคอดำ Rufous-bellied Niltava  เป็นนกอพยพที่พบบ่อยบางพื้นที่ สำหรับเมืองจีนเป็นนกประจำถิ่นและอยู่อาศัยในป่าดิบความสูง ๙๐๐ เมตรขึ้นไป ที่พบในวันนี้นกโผล่มาโชว์ตัวเงียบๆ ถ่ายได้เพียงรูปเดียว แต่ขอเอามาโชว์ให้ชม

นกนิลตวาท้องสีส้มคอดำ Rufous-bellied Niltava

 

นกจับแมลงแถบคอสีส้ม Rufous-gorgeted Flycatcher อาศัยตามป่าดิบ ชายป่า ความสูง ๙๐๐ เมตรขึ้นไป ในเมืองไทยเป็นนกอพยพ และพบค่อนข้างบ่อย ลักษณะของนก หัวและลำตัวด้านบนน้ำตาลแกมเขียวไพล หน้าและคอเทาดำเข้มตัดกับหน้าผากและคิ้วขาว คอด้านล่างมีแถบสีส้มแกมน้ำตาล

 นกจับแมลงแถบคอสีส้ม Rufous-gorgeted Flycatcher 

 

Rufous-capped Babbler  นกชนิดนี้ไม่มีในเมืองไทย เป็นนกกินแมลงชนิดหนึ่ง ที่ว่องไวไม่ค่อยเกาะนานบินโฉบไปมา มาให้เห็นเพียงแว๊บเดียว

 Rufous-capped Babbler

 

นกอีเสือหัวดำ (Long-tailed Shrike) อีเสือหัวดำที่มิใช่เสือดำของนักล่าพุงกาง แต่นี่คือนก นกที่เราส่องดูด้วยความเพลิดเพลิน แม้ว่าจะเป็นนกที่พบบ่อยมาก ไม่ว่าจะไปที่ไหนมีถิ่นอาศัยตั้งแต่ภาคกลางขึ้นไปจนถึงดอยสูง ความจริงแล้วไม่ต้องเอามาให้ชมก็ได้เพราะมิใช่นกหายาก เพียงแต่อยากให้เห็นผมดำขลับที่อยู่บนหัว หวีซะเรียบแปล้ หันซ้ายหันขวาและโชว์ทั้งลำตัว ดูแล้วเพลิดเพลิน ดีกว่าที่จะเอาปืนมาส่องด้วยความสะใจของคนใจโหด

หันด้านนี้ดูเป็นยังไงบ้าง

แล้วหันด้านนี้ดูดีไหมครับ

ดูด้านหลังผมหน่อย ข่วยบอกด้วยว่าทรงผมทรงนี้ใช้ได้ไหม

ลงมาเดินข้างล่างให้เห็นทุกส่วนสัด

 

Mrs. Gould’s Sunbird นกกินปลีหางยาวคอสีฟ้า

นกชนิดนี้ชื่อภาษาไทยกับชื่อภาษาอังกฤษไปกันคนละทาง ไม่มีเค้าลางจะใกล้เคียงกันสักนิดหนึ่ง เหตุที่ชื่อ Mrs. Gould’s Sunbird เพราะเป็นการให้เกียรติ Elizabeth Gould ภรรยาของ John Gould นักปักษีวิทยาและศิลปินนักนิยมธรรมชาติชื่อดัง ลักษณะของนก หน้าผากกระหม่อมถึงท้ายทอย ข้างแก้ม คอ และอกฟ้าเข้มเหลือบเป็นมัน ลำตัวด้านบนและอกแดงสด ลำตัวด้านล่างเหลืองสด ปีกเขียวแกมเหลือง ตะโพกเหลืองสด หางยาวสีฟ้าเข้ม เหลือบเป็นมัน

ตะโพกเหลืองสด เห็นชัดเจน

ลำตัวด้านบนและอกแดงสด

 

ขอบคุณครับที่เข้ามาชม

ติดตามชมนกสวยๆและหายากเอนทรีต่อไป

___________________________________________________

 

โดย สำรวจฟ้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net