วันที่ เสาร์ มีนาคม 2561

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เหตุเกิดที่บ้านหนองกระโดนมน #111 อลวน อลเวง การเมืองไทย?


#นิยายนายอ้นเอง

เหตุเกิดที่บ้านหนองกระโดนมน #110 ... เมื่อ นัง ปู หนี ศาล !

Posted by Thaihippy , ผู้อ่าน : 1111 , 18:47:05 น.

http://oknation.nationtv.tv/blog/Thaihippy/2017/09/02/entry-1
***************************************************

เหตุเกิดที่บ้านหนองกระโดนมน #111

                                                    ........... อลวน อลเวง การเมืองไทย ?

“สวัสดีอาจารย์” เฒ่าคงผู้เป็นเจ้าของบ้านรับไหว้ผู้มาเยือน “นั่งก่อนสิ พักนี้ใต้ถุนเรือนรกรุงรังหน่อยนะ ก็ไอ้พายุฝนที่มาผิดฤดูนี่แหละ ” ผายมือไปที่เก้าอี้ไม้ไผ่ที่อิงเสาอยู่ “หายไปเป็นเดือน ท่าจะเดินทางเยอะสิ พักนี้ ?” ไอ้น้ำตาลสุนัขหลังอานสีเม็ดมะขามวิ่งกระดิกหางเข้าไปหาผู้มาใหม่อย่างคุ้นเคยด้วยอาการดีใจ

“ครับก็ขึ้นเหนือไปอำเภอกัลยานิวัฒนาเรื่องงานสร้างถนน จัดเวทีชี้แจงกับพวกปะกากะยอ หลายเวที ไล่ไปตั้งกะสะเมิง ขึ้นไปจนถึงตัวอำเภอกัลยาฯ นั่งรถปีนเขาวกวนอยู่หลายวัน ครับ” อาจารย์วัยใกล้ 70 กล่าวเนิบ ๆ ขณะนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ไผ่ “กลับลงมาก็พอดี น้องสาวที่ดูแลแม่ ต้องไปดูหลานเข้าผ่าตัดต่อมทอนซิล ที่โรงพยาบาล แถว ๆ ชลบุรีเกือบครึ่งเดือน ผมก็เลยต้องอยู่ปรนนิบัติแม่แทน เพิ่งจะได้กลับมานี่ เมื่อวานเย็นครับ”

“อาจารย์ก็เลยลากฝนมาจากในเมืองสิท่า ตกยังกะฟ้ารั่ว” เสียงไอ้ดำสอดขึ้นมา ขณะเดินเข้ามาที่วงสนทนาพร้อมป้านน้ำชากลิ่นควันหอมกรุ่น “ดื่มชาก่อนครับจารย์ ชาอูล่ง จากเชียงราย ที่จารย์ให้ลุงคงไว้วันก่อนงัย”

Image may contain: tree, plant, outdoor and nature

เสียงโซ่จักรยานดังแก้ก ๆ แว่วเข้ามาจากประตูรั้วหน้าบ้าน อึดใจเดียวก็ผ่านต้นแจงกลางลานบ้าน มาจอดพิงไว้ข้างบันไดขึ้นเรือน “ ฮา ฮา ไอ้หวัง นี่นกรู้แท้ ๆ รู้ว่าอาจารย์จะมาบ้านข้าสิเนี่ยะ ” เฒ่าคงหัวเราะกึ่งทักทายผู้มาใหม่ เฒ่าหวังรับไหว้อาจารย์นิมิตร ไอ้ดำยกเก้าอี้ไม้ไผ่มาเพิ่มอีกตัวหนึ่ง เฒ่าหวังทรุดตัวลงนั่ง ควักถุงพลาสติค คลี่ออกมามวนยาเส้นใบกระโดนจุดสูบควันโขมง เสียงนกกาเหว่าร้องแว่วมาจากสวนท้ายบ้านเป็นช่วง ๆ

“ไม่เจออาจารย์นานเลย มีอะไรมาเล่าให้ข้าฟังมั่งล่ะ? อยากรู้ว่าบ้านเมืองมันจะไปยังไง ?” เฒ่าหวังเอ่ย

“อ้าวว! ก็เห็นเถียงกับลุงคง หน้าดำ หน้าแดง ทุกวัน ที่หน้าจอค็อม ยังจะทำเป็นไม่รู้อะไรอีกล่ะลุง” ไอ้ดำแทรกคำ

“อ่อ..! ก็นั่นมันเรื่องตาเปรมชัย ยิงเสือดำ แล้วผู้คนด่าตาศรีวราห์กันทั่วเมืองว่า ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ พิกลอยู่ อย่างกะว่าจะช่วยคนผิดงั้นแหละ นี่เห็นว่าสรุปสำนวนยื่นอัยการเรียบร้อยแล้วนี่ ล่อไป 10 กว่าข้อหาละมั้ง?” เฒ่าหวังตอบความ

“แล้วหวย 30 ล้านที่เมืองกาญจน์ล่ะลุง” ไอ้ดำเปิดระเด็นซักต่อ

“อ๋อ ตาครูหัวเหม่ง กะ เจ๊บ้าบิ่นคนขายหวย กลายเป็นจำเลยแจ้งความเท็จไปแล้ว ผู้บังคับการ พลตำรวจตรี..ชื่ออะไรวะ? จำไม่ได้ ก็มัวหมองไปด้วย ในเฟสเห็นใครว่า ตาครูนั่นใช้วิธีสะกดจิตหมู่ ก็ไม่รู้มันจริงมั้ย? ไป ๆ มา ๆ น่าจะติดคุกหลายคน นี่เรื่องมันลามไปถึงสภาทนายความแล้ว พวกสภาฯไม่พอใจทนายตั้ม ทนายประชาชน ที่ช่วยเจ้าของหวยว่า ทำตัวไม่สมทนายแต่งเนื้อแต่งตัวเป็นวัยรุ่น เสียภาพพจน์ทนาย จ้องถอดชื่อออกจากสภาฯ อยู่เนี่ยะ แล้วข้างพวกตาครูปรีชา ก็มีการฟ้องกลับกันให้ยุ่งไปหมด พักนี้ตำรวจมีแต่เรื่องเสีย ๆ หาย ๆ แล้วก็จะพยายามช่วยกัน เลยชักจะเข้ารก เข้าพงกันไปใหญ่” เฒ่าคงซึ่งเกาะอยู่หน้าเฟสทุกวัน ด้วยว่าข้อเข่าอักเสบเดินเหิรไม่ถนัด ไม่ค่อยได้ออกจากใต้ถุนเรือน อธิบายความตามข้อมูลที่ได้มา

“ข้าว่า ตาป้อมชอบแบบนี้ว่ะ พี่คง ว่า มะ? ” เฒ่าหวังลดเสียงคล้ายกระซิบความลับ “เรื่องนาฬิกาแพง 20 กว่าเรือน ก็จาง ๆ ไป เรื่องหวย เรื่องยัยป้าจอมขวาน แล้วมาเรื่องยิงเสือดำตาเปรมชัย ต่อด้วยเรื่องทุจริตคนไร้ที่พึ่ง ไม่รู้กี่จังหวัดต่อกี่จังหวัด มาแถมเรื่อง ซีแปดอมเงินทุนการศึกษาแปดสิบกว่าล้านทำมาสิบกว่าปี รองสารวัตรสอบสวนแถวอีสานขนยาบ้าหลายพันเม็ด แล้วก็ไอ้วัยรุ่นถ่อยกระทืบคนแก่ปางตาย เรื่องนาฬิกาเงียบ ไปเลย..”

“แล้วก็มา ละคร นัง ออเจ้า กะลังฮิต อีก” ไอ้ดำต่อความ

“เอ้า ! นี่เราจะคุยกันเอง หรือจะฟังอาจารย์เล่าเรื่องกันวะ..ดูทีรึแกยังไม่ได้พูดอะไรซักคำเลย” เฒ่าคงตัดบท

“เออ! จริงแฮะ ! อาจารย์ว่าเรื่อง หลานของไอ้สุริยะ ซีทีเอ๊กซ์ ตั้งพรรคอะไร คด ๆ นะ.. ให้ฟังหน่อยสิ มันยังไง? มันเป็นพวกไอ้แม้วมั้ย? ” เฒ่าหวังหันมาถามอาจารย์นิมิตร

“โฮะ! ลุง..” ไอ้ดำโพล่งออกมา “ไม่ต้องอาจารย์ ข้าก็ตอบได้ มันแหง ๆ อยู่แล้ว มันประกาศทนโท่ ว่าจะแก้ ม. 112 แล้วพวกมันคนนึง ไอ้พวกนิติราษฎร์ เคยบอกจะแก้กฎหมายไม่ให้ในหลวงพูดกับประชาชน แถมไอ้อะไร? ทอน ๆ น่ะ บอกว่า ถ้ามันเป็นรัฐบาล จะรื้อคดีไอ้แม้ว ทวงความเป็นธรรมให้ไอ้แม้ว..แค่นี้ก็แก้ผ้าล่อนจ้อน หงายไพ่เห็น ๆ อยู่แล้ว จะต้องมาถามอาจารย์ทำไม? ให้แกตอบเหนื่อย ปล่าว ๆ..จริงมะจารย์ ” หันมามองหน้าอาจารย์นิมิตร ซึ่งพยักหน้ายิ้มน้อย ๆ อย่างเห็นด้วย

“เก่งแท้นะไอ้ดำ เอ้า! ว่ามาซิ แล้วลุงตู่ ล่ะ จะไปอีท่าไหนต่อ?” เฒ่าหวังถามแบบน้ำเสียงเย้ย ๆ

“เฮอะ ! เห็นอยู่ชัด ชัด จะยังไง ? ไม่ต้องคิดมากหรอกลุงหวัง ไงเสียลุงตู่ แกก็ต้องหาทางมาเป็น นายกฯ อีกรอบ ก็งานที่แกจะทำให้ประเทศน่ะ อะไรนะ? อ้า..ปฏิรูป น่ะ เพิ่งทำไปได้นี๊ดดดดด เดียว..” ไอ้ดำพูดบีบเสียงสูง “เห็นปล่าว น้ำลดตอผุด โกงกันมาไม่รู้กี่ยุค กี่สมัย มารู้กันเอาสมัยแกเป็นนายกฯ นี่แหละ ยิ่งคุ้ย ยิ่งเจอ สมัยแกนี่ คนโกงเข้าคุกมากที่สุด แล้วแกยึดที่คืนหลวงอีกเป็นแสน ๆ ไร่ สมัยพวกนักการเมืองเลือกตั้งทำได้ยังงี้ มั้ยล่ะ? ลุง ”

เฒ่าคงหันมามองหน้าอาจารย์นิมิตร ซึ่งไม่เอ่ยคำพูดใด ยังคงสูบไปป์ แล้วมองออกไปยังทุ่งกว้างเชิงเขากระทิงหมอบด้วยแววตาครุ่นคิด เสียงไก่ชนไอ้เหลืองหางขาวที่อยู่ในสุ่มหลังบ้าน ตีปีกพรึบ พรับ ขันดังลั่นทั่วบริเวณ ขณะที่ลมร้อนพัดวูบเข้ามาใต้ถุนเรือน เสียงนกกาเหว่า แว่ว ไกลออกไปจากละเมาะท้ายบ้าน...
.........................
นายเม็ดฝุ่น เองครับ
17 มี.ค. 2561/16.37 น.

โดย Thaihippy

 

กลับไปที่ www.oknation.net