วันที่ จันทร์ มีนาคม 2561

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อยากให้ใช้คำไทยให้ถูกต้องในยามที่กระแสคำไทยโบราณมาแรง


อยากให้ใช้คำไทยให้ถูกต้องในยามที่กระแสคำไทยโบราณมาแรง

 

ภาษามีการเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย ทั้งภาษาพูด ภาษาเขียน มีคำใหม่เพิ่มเข้ามา คำเก่าเลือนหายไปจากการใช้ประจำวัน  ละครเรื่องบุพเพสันนิวาส ทำให้เกิดความคิดว่าถ้าเรารื้อฟื้นคำไทยโบราณกลับมาใช้ใหม่อีกคงจะดีไม่น้อย เป็นการอนุรักษ์คำไทยเก่าๆไว้  ทุกวันนี้การใช้คำ ใช้ภาษาเพี้ยนไปจากแบบแผนมากจนน่าเป็นห่วง จนผิดจะกลายเป็นถูกไปแล้ว

คำที่ใช้ผิดบ่อยๆคือ พวกลักษณะนาม ขอยกตัวอย่างที่พบบ่อยมากคือคำว่า “ศพ” ซึ่งเป็นทั้ง คำนามสามัญ คือคำนามที่ใช้เรียกชื่อทั่วไปของ คน สัตว์ สิ่งของ และเป็นคำบอกลักษณะหรือลักษณะนาม ด้วย  “ศพ” จึงเป็นลักษณะนามของ “ศพ” เหมือนคำว่า “คน” เป็นลักษณะนามของ “คน”  “เชือก” เป็นลักษณะนามของ “ช้าง”   “ปื้น” เป็นลักษณะนามของ “เลื่อย”  “ลำ” เป็นลักษณะนามของ “เรือ”  เป็นต้น

ขอนำประโยคซึ่งใช้คำลักษณะนามถูก และผิด มาเป็นตัวอย่างดังนี้

“เจ้าหน้าที่ไปพบคนตาย ๓ คน ไม่ใช้ว่า “เจ้าหน้าที่ไปพบคนตาย ๓ ศพ” คำว่า“คน”แม้ว่าจะเสียชีวิตไปแล้วก็ยังใช้ลักษณะนามว่า “คน”  

“นายปองชัยยิงเสือดำตาย๑ตัว” ไม่ใช้ว่า “นายปองชัยยิงเสือดำตาย๑ศพ” 

 “เจ้าหน้าที่ป่าไม้พบซากเสือดำซาก  ซากไก่ป่าหายาก๑ซาก   “ซากเสือดำ”เป็นสามัญนาม “ซาก”คำหลังเป็นลักษณะนาม

“บนศาลามีศพ ตั้งรอสวดอภิธรรม๑ ศพ

“ตำรวจพบซากศพซาก  “ซากศพ”เป็นสามัญนาม  ส่วน “ซาก”คำหลังเป็นลักษณะนาม

มีการใช้อีกคำหนึ่ง ซึ่งผมไม่แน่ใจว่าถูกหรือผิด แต่คิดว่าน่าจะผิดเสียมากกว่า คือคำว่า “ทศ” ซึ่งเป็นคำบาลีวางหน้าคำอื่น แปลว่า สิบ เช่น ทศกัณฐ์ ทศนิยม ทศชาติ ทศบารมี เป็นต้น ผมเห็นมีการใช้คำว่า  บารมีสิบทัศ  บารมีสามสิบทัศ ในหนังสือสวดมนต์บ้าง ในหนังสือเผยแพร่ธรรมบ้าง ไม่ทราบว่าแผลง “ทศ” เป็น “ทัศ”ได้อย่างไร บางแห่งเขียนเป็น “ทัศน์” ก็ยังมี

ข้อสังเกตของผมคือน่าจะเป็นการใช้คำซ้อน ใช้คำเกินจำเป็น เพราะว่า “ทศ” แปลว่า สิบ อยู่แล้ว ถ้าเขียนว่า บารมีสิบทัศ จะแปลว่า บารมีสิบสิบ(น่าจะเท่ากับหนึ่งร้อย)  หรือ บารมีสามสิบทัส ก็จะมีความหมายว่า บารมีสามสิบสิบ(น่าจะเท่ากับสามร้อย) 

ถามตัวเองว่า ทำไมไม่ใช้ว่า “บารมีสิบ” ซึ่งก็เข้าใจได้แล้วว่ามีบารมีแค่สิบอย่าง  หรือ “บารมีสามสิบ” ก็เห็นจะพอแล้วได้ใจความแล้ว  หรือยังห่วงหวงคำว่า “ทศ” อยู่  ถ้าเช่นนั้น ทำไมไม่ใช้ว่า “ทศบารมี”  หรือ “ ตึสบารมี” แทนเสียเลยไม่ดีกว่าหรือ   (ตึส  ตึสติ เป็นภาษาบาลีแปลว่า สามสิบ)

ในสังคมเครือข่ายซึ่งมีข้อมูลข่าวสารมหาศาลเสียจนต้องแยกแยะหรือคัดเลือกก่อนเสพอย่างมีสตินั้น  มีการใช้คำในภาษาพูด คำสแลง คำทับศัพท์ภาษาต่างประเทศ อยู่ทั่วไป ทำให้ภาษาดูมีชีวิตชีวา แต่การใช้คำในภาษาทางการ หรือในบทร้องกรองต่างๆนั้น ผู้ใช้ต้องเลือกสรรคำที่ใช้ให้เหมาะสม ทั้งชนิดและความหมายของคำ ถ้าใช้ไม่ถูกต้องทำให้เนื้อความอาจคลาดเคลื่อนหรือผิดไปจากความตั้งใจสื่อก็ได้ เช่น สีสัน (นาม มีความหมายว่า มีชีวิตชีวา มีจุดเด่น มักใช้กับวรรณะ เป็นสีสันวรรณะ)  เลือกสรร (กริยา มีความหมายว่า คัดเอาแต่ที่ดีๆ)  สรรค์สร้างหรือสร้างสรรค์(กริยา มีความหมายว่าสร้างให้มี ให้เป็นขึ้น) หรือคำว่า รสชาติ(นาม มีความหมายว่า รส)บางคนอาจเข้าใจผิดเขียนผิดเป็น รสชาด ซึ่งไม่มีในภาษาไทย มีแต่คำว่า ชาด คำวิเศษณ์หมายถึงสีแดงสด หรือถ้าเป็นนามหมายถึงวัตถุสีแดง

ภาษาไทยมันก็สนุกอย่างนี้ละครับ ถ้ารู้จักใช้  เขาถึงพูดกันว่า ภาษาเป็นศิลป์บ้าง เป็นศาสตร์บ้าง เป็นวัฒนธรรมบ้าง  เป็นเครื่องมือบ่งบอกความคิดบ้าง เป็นเครื่องมือสื่อสารบ้าง  ต้องย้อนมาขอบคุณละครบุพเพสันนิวาส ซึ่งทำให้คนไทยหันมาสนใจประวัติศาสตร์ สนใจวัฒนธรรม สนใจภาษาไทย ซึ่งบรรพชนได้สร้างสรรค์ไว้แก่พวกเรา  ขอบใจ ออเจ้าการะเกด

ต้องออกตัวว่าผู้เขียนไม่ได้มีคุณวุฒิทางภาษาไทยแต่อย่างใด แต่ชอบการใช้ภาษาที่ถูกต้องเท่านั้น ดังนั้นเรื่องที่เขียนนี้อาจจะมีข้อผิดพลาดได้ ต้องขออภัยและขอรับทราบแนวทางการแก้ไขและคำแนะนำจากท่านผู้รู้ด้วยครับ

เครดิตภาพจาก https://education.kapook.com/view189771.html

Usakanay 19/03/61  12:44

โดย usakanay

 

กลับไปที่ www.oknation.net