วันที่ พุธ มีนาคม 2561

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อย่าให้คนที่บ้านต้อง รอ กินข้าว!!


รอคอย เธอมา แสนนาน

ทรมาน วิญญาณ หนักหนา

แม้เพลงนี้จะเก่ามากไปสักหน่อย

แต่ก็เข้ากับบรรยากาศของการรอคอย

รอคอยคนที่เรารัก

กลับมากินข้าวด้วยกัน

แต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่กลับมา

ไม่โทรมาบอกว่า วันนี้จะกลับมาช้า

รอจนเหนื่อย

รอจนเพลียหัวจิตหัวใจ

จากสิบนาที เป็นครึ่งชั่วโมง หนึ่งชั่วโมง

สองชั่วโมง สี่ชั่วโมง จนผ่านไปหกชั่วโมง

และเเล้ว

การรอคอยก็เป็นอันสิ้นสุดลง

จากโต๊ะเปล่า ไปสู่อาหารเต็มโต๊ะ

รอจนกลับไปเป็นโต๊ะเปล่าอีกครั้ง

ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเขาสักที

。。。。。

ใครที่มีประสบการณ์ต้องรอคอยแบบนี้

ก็คงรู้สึกเบื่อหน่าย ไม่รู้จะทำอย่างไรดี

และไม่รู้ว่าจะต้องเป็นแบบนี้

ไปอีกนานเท่าใด

เมื่อความรักที่เคยหวานชื่น

กลับจืดจางลง

เมื่อความสัมพันธ์ที่แน่นเเฟ้น

กลับกลายเป็นความเคยชิน 

เมื่อความหลงใหลใส่ใจ

กลายเป็นความเย็นชา

เมื่อนั้นอาหารที่ว่าอร่อย

ก็จะกลายเป็นจืดชืด

อาหารที่ร้อนน่ากิน

ก็กลายเป็นเย็น ไม่น่ากิน

。。。。。

การรอคอย

ทำให้เกิดระยะห่างระหว่างคนสองคน

นำมาซึ่งความเบื่อหน่าย

และความสัมพันธ์ที่คลอนแคลน

ดังนั้น อย่าได้ปล่อยให้คนที่บ้าน

ต้องรอคอยบ่อยครั้ง

หรือ รอคอยเรานานเกินไป

หันกลับมาใส่ใจ

หันมาดูแลเอาใจใส่และให้ความสำคัญ

สร้างบรรยากาศแห่งความรัก

ให้ตลบอบอวล

ให้เหมือนช่วงแรกรัก

น้ำต้มผักก็ว่าหวาน

หากกลับบ้านมากินข้าวตรงเวลาไม่ได้

ติดงานหรือติดธุระสำคัญ ก็บอกล่วงหน้า

เขาจะได้ไม่ต้องเฝ้ารอ

รอ และก็รอ

หรือหากถึงขั้น

หมดรัก หมดใจ เสียแล้ว

ก็บอกเขาไปตามตรง

จะได้ตัดอกตัดใจ

ไม่ต้องรัก และ

ไม่ต้องรอกินข้าวอีกต่อไป…นั่นเองครับ

……วันพุธ……

โดย วันพุธ

 

กลับไปที่ www.oknation.net