วันที่ พฤหัสบดี พฤษภาคม 2561

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ชีวิตเป็นของเราจริงหรือ


ชีวิตเป็นของเราจริงหรือ

ผมยังคาใจเกี่ยวกับข่าวคราวคุณปู่ชาวออสเตรเลียวัย ๑๐๔ ปีที่เดินไปขอ “การุญฆาต” (Mercy Killing) ที่สวิสเซอรแลนด์ ผมไม่ได้ตำหนิที่คุณปู่เลือกแบบนั้น แต่พยายามหาคำอธิบายปรากฏการณ์นี้เพื่อความกระจ่างใจตัวเอง

ชีวิตเป็นของเราจริงหรือ เราได้มาจากไหน ใครให้เรามา เป็นการให้ขาดหรือให้เราหยิบยืมมาใช้เพียงชั่วครั้งชั่วคราว

ถ้าเราเป็นเจ้าของชีวิตจริง ทำไมเราไม่สามารถเลือกได้ว่า เราจะไปจุติในครรภ์ของใคร และที่ไหน เช่น ไปจุติในครรภ์ของเจ้าหญิง หรือลูกมหาเศรษฐีที่ไหนสักแห่ง คาบช้อนเงินช้อนทองออกมา จะได้ไม่ต้องลำบากลำบนหาเลี้ยงชีพ หรืออย่างน้อย ก็ไม่เลือกไปเกิดในสลัมหรือสถานที่ที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งเข่นฆ่ากันเหมือนผักปลา

ตอนเป็นเด็กแบเบาะเราไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครด้วยซ้ำ พอโตขึ้นมาถึงได้เริ่มทึกทักว่า นี่คือตัวกูของกูและทั้งหมดคือชีวิตกู

นั่นแสดงว่า “ไอ้กู” มันมาทีหลังและมาทำขี้ตู่อุปาทานว่าทั้งหมดเป็นของมันแล้วก็อ้างสิทธิว่า จะทำอะไรก็ได้กับชีวิตนี้ เพราะมันเป็นของกู

ความคิดที่ว่า ชีวิตนี้เป็นของกู ทำให้คนเย่อหยิ่ง จองหองและคิดเอาชนะเพื่อตัวกูของกู

หมายเหตุ บันทึกนี้ ไม่มีเจตนาพูดเรื่องธรรมะ แต่ story line ด้นไปเองตามธรรมชาติ

โดย Dr.Sixteen

 

กลับไปที่ www.oknation.net