วันที่ อังคาร มิถุนายน 2561

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สุนทรพจน์ Mekong river literature award 2018


สุนทรพจน์บทกวี
งานมอบรางวัลวรรณกรรมแม่น้ำโขง ที่ฮานอย (15-16 มิถุนายน 2561) เลือกใช้บทกวีแทนการร่างสุนทรพจน์ขึ้นมาใหม่ 
แปลเป็นภาษาอังกฤษโดย มาแซล บารัง

On the landscape of faith

We are excited to see graveyards shaped like small houses
Strewn with marks of sorrow
House replicas of ties seen through sadness
All over the paddy fields of Vietnam
So sad as vast lands of killings
With piles of bones of those who went across to
The other side of the valley of wickedness
In times of loss and lament during the war in Cambodia
We are excited to see mega forests of pagodas
All houses with big stone images still extent
The Burmese neighbours’ faith in Buddhist teachings helps
To support religion through accumulated merit
Excited too are we about the multi-coloured friendship
Across the Mekong with Laos once our foe
All the more impressed with memory
As in the fine weaving of silk threads of the Lao sin
As for us, Thais, we worship house spirits
Offerings in hand for the joss house
Spirits, Brahma and Buddha are widely believed
And amulets worn to ward off the unseen
Thai ancestors’ ashes are kept in temples
For Chinese ancestors’ bones, mausoleums are built
Mountain at the rear, river in front, all in a row
Showing that under the wide sky many hidden lives stud the land
So excited to see survival through the eras
Through sunshine, cold, hunger and sundry sacred things
Through pelting rain and running water everywhere
Above artificial borders just devised

จากบทกวีภาษาไทยชื่อ
ภูมิทัศน์ศรัทธา

เราตื่นเต้นเห็นสุสานทรงบ้านน้อย 
ทิ้งร่องรอยอาลัยเต็มไปหมด
บ้านจำลองของผูกพันผ่านรันทด 
เหนือไร่นาปรากฏเต็มเวียดนาม
ทั้งเศร้าใจไพศาลแห่งการฆ่า 
กองกระดูกของบรรดาผู้ฝ่าข้าม-
ฟ้าอีกฟากจากหุบเหวความเลวทราม 
ผ่านโมงยามกัมพูชาโลกอาดูร
เราตื่นเต้นเห็นมหาป่าเจดีย์ 
ทุกบ้านมีหิ้งพระใหญ่ ยังไม่สูญ
เพื่อนเมียนมาศรัทธาธรรมได้ค้ำคูณ 
หมายเพิ่มพูนบุญญาชะตากำ
ทั้งตื่นใจไมตรีมากสีสัน 
ข้ามโขงคั่นคือลาวเคยก้าวย่ำ
ยิ่งซึมซับประทับลงในทรงจำ 
ในซิ่นลาวร้อยร่ำไม่สิ้นรอย
กลับมาไทยไหว้เจ้าที่กราบผีบ้าน 
แล้ววางพานศาลพระภูมิมือกุมสร้อย
พุทธผีพราหมณ์ตามเชื่อมิใช่น้อย 
พระที่ห้อยภาพที่เห็นไม่เร้นพราง
โกศกระดูกย่ายายฝากไว้วัด 
ส่วนอากงบรรจงจัดฮวงซุ้ยสร้าง
“หลังติดเขาหน้าติดน้ำ”ทอดลำราง 
ให้ฟ้ากว้างต่างพื้นที่แฝงชีวิต
จึงตื่นเต้นเห็นตัวตนปะปนยุค 
ใต้แดดหนาวข้าวสุกสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ในฝนฉ่ำน้ำท่าสารทิศ 
เหนือพรมแดนเพิ่งประดิษฐ์เพิ่งคิดค้น.

โชคชัย บัณฑิต’

ขอบคุณภาพถ่ายจาก ประชาคม ลุนาชัย นักเขียนรางวัลวรรณกรรมแม่น้ำโขง ประเภทร้อยแก้ว จากประเทศไทย ที่เข้าร่วมรับรางวัลในงานเดียวกัน

 

 

โดย โชคชัย_บัณฑิต

 

กลับไปที่ www.oknation.net