วันที่ จันทร์ มิถุนายน 2561

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บันทึกรักบนขบวนรถไฟสายโรแมนติค Shiki-shima ตอน ครบรอบแต่งงาน 55 ปี


เพื่อนๆ ขา และแล้วค่ะ บันทึกรักที่คุณพ่อลาดพร้าวฯ เขียนไว้ระหว่างการเดินทางฉลองครบรอบแต่งงาน 55 ปี โดยมีคุณแม่ลาดพร้าวฯ เป็นช่างภาพที่ดีตลอดเส้นทางนั้น ก็ได้ดำเนินมาถึงช่วงสุดท้ายของการเดินทางแล้ว อย่างที่ลาดพร้าวฯ จบไว้ในตอนที่แล้วว่า เที่ยงสุดท้ายบนขบวนรถไฟสายโรแมนติค Shiki-shima นั้น จะเป็นซูชิอร่อย อร่อยฝีมือซูชิมาสเตอร์เลยทีเดียว จะน่ากินเพียงไร เชิญต่อตามอ่านบันทึกช่วงสุดท้ายได้เลยค่ะ... 

วันพฤหัสบดีที่ 17 พฤษภาคม 2561

เก้าโมงเช้าสามสิบสี่นาทีรถไฟถึงสถานี Niitsu ขึ้นรถบัสไปชมการทำภาชนะต่างๆ จากทองแดงที่โรงงาน Gyokusendo ในเมือง Tsubame ซึ่งถือเป็นโรงงาน Silverware ที่มีชื่อเสียงระดับโลกของญี่ปุ่น เป็นโรงงานที่ใช้แรงงานฝีมือเป็นส่วนใหญ่ ดำเนินการมา 7 ชั่วอายุคนแล้ว เจ้าของ generation ที่หกเกิดเมื่อ ค.ศ. 1938 และยังมีส่วนร่วมทำงานและสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ใหม่อยู่ ได้บอกเจ้าหน้าที่ของโรงงานที่ทำหน้าที่อธิบายเป็นภาษาอังกฤษว่า เจ้าของ generation ที่หกยังมีอายุอ่อนกว่าเราถึง 3 ปี

ภาชนะที่เสนอขายเป็นงานฝีมือชั้นสูงมาก ราคาก็นับว่าแพงตามคุณภาพ แก้วเบียร์ทองแดงราคาใบละ 12,000 บาท คุณเรวดีมีท่าทีอยากจะซื้อมาไว้ดื่มเบียร์ แต่คิดกันแล้วว่าต้องซื้อ 2 ใบ 24,000 บาท และเราก็ไม่ได้ดื่มเบียร์บ่อย เลยล้มความตั้งใจ ที่นี่ได้ความรู้ใหม่ว่า ถ้าใช้แก้วทองแดงบรรจุเบียร์ จะทำให้เบียร์เย็นเร็วและอร่อยขึ้น ผู้ร่วมเดินทางชาวญี่ปุ่นซื้อภาชนะชนิดต่างๆ ที่นี่กันหลายคน ยืนยันว่าคงเป็นสินค้าคุณภาพจริงๆ

เที่ยงครึ่งขึ้นมาทานอาหารกลางวันบนรถไฟตู้ 5 รีบสั่ง Pink Champagne ของฝรั่งเศสมาดื่มทันที ฉลองวันพิเศษ เที่ยงนี้ดื่มแชมเปญแค่สองแก้วโดยไม่แตะไวน์ขาวและไวน์แดงเลย เก็บโควต้าไว้ดื่มฉลองตอนดินเนอร์คืนนี้

อาหารกลางวันวันนี้เน้นที่เมนคอร์สเป็นซูชิ 11 คำ เป็นปลา กุ้ง และไข่ปลา 10 คำ โดยแบ่งการเสริฟออกเป็น 2 จาน ในจานแรกมี

ข้าวปั้นหน้าปลาทูน่า

กุ้งจากเกาะ Sado ซอสที่ใช้สำหรับซูชิหน้ากุ้งรสชาติและสีคล้ายน้ำปลาบ้านเรา

ปลา Akamutsu หรือปลาในตระกูลปลากระพงที่เนื้อขาวนุ่มจาก Niigata 

ไข่ปลาปักเป้านุ่มๆ โรยเกลือและมะนาวจาก    Niigata

หอย Ivoryshell ที่คล้ายๆ หอยหวานมีเฉพาะช่วงฤดูใบไม้ผลิถึงฤดูร้อนจาก Niigata

ส่วนในจานที่สอง ประกอบไปด้วย

ไข่หอยเม่นจาก Aomori เสริฟกับเกลือสาหร่าย

ไข่ปลาแซลมอนจาก Niigata เสริฟกับส้มยูสุ

ปลาอาจิ (คล้ายๆ ปลาทู) ซึ่งเป็นปลาฤดูใบไม้ผลิจากเกาะ Sado

หน่อไม้จาก Niigata หมักแบบ Tekone คือหมักในโชยุ

ข้าวที่ใช้เป็นข้าวที่ร้านและเชฟภูมิใจนำเสนอมาก คือ ข้าว Koshihikari ข้าวที่ดีมากของญี่ปุ่น

เชฟผู้ปรุงอาหารเป็น Sushi Master ชื่อเชฟ Norio Yokoyama จากร้าน Sushi Cuisine Marui ถือเป็นอาหารกลางวันที่ต้องจดจำมื้อหนึ่ง

บ่ายสามโมงยี่สิบเจ็ดนาทีรถไฟเข้าจอดสถานี Takasaki มีการต้อนรับอย่างคึกคักและอบอุ่นเช่นเคย มีการนำหัวรถจักรรุ่นเก่าที่ยังใช้ถ่านเป็นเชื้อเพลิงวิ่งมาจอดที่สถานีให้ถ่ายรูปเป็นที่ระลึก เราทั้งสองคนได้สวมหมวกเจ้าพนักงานรถไฟถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก รูปภาพออกมาดูดี พอจะอวดเพื่อนฝูงได้

บ่ายสามโมงสี่สิบห้านาทีมีนักเปียโน (ฝรั่งชาติใดไม่ทราบ) ขึ้นมาเล่นเปียโนให้ฟังที่ตู้ 5 เพลงสุดท้ายที่เล่น คือ เพลง What a Wonderful World ได้มีโอกาสคุยกับนักเปียโนหลังการแสดง ได้ชมกับเขาว่าเล่นเพลงนี้ได้ไพเราะมาก และเพลงนี้เป็นเพลงโปรดของเรา (ไม่ได้บอกเขาว่า เราเริ่มติดเพลงนี้ตั้งแต่เริ่มขึ้นเรือสำราญ Crystal Serenity)

17 นาฬิกา 17 นาที รถไฟ Shiki-shima ถึงสถานี Ueno เป็นอันสิ้นสุดการเดินทางที่แสนวิเศษ เพื่อฉลองโอกาสพิเศษในชีวิตของผู้สูงวัยสองคนที่รู้สึกตัวเองว่ามีความสุข มีความพร้อม และมีโชคดี ความทรงจำนี้คงอยู่ต่อไปอีกนานและคงจะเล่าขานให้ใครๆ (ที่ไม่หมั่นไส้อะไรง่ายๆ) ฟังกันต่อไปอีกนาน

เจ้าหน้าที่สถานีรถไฟ Ueno และเจ้าหน้าที่ของรถไฟ Shiki-shima ตั้งแถวต้อนรับพร้อมเพรียงน่าประทับใจเช่นเดียวกับวันเริ่มเดินทาง

แต่เรามีบุคคลพิเศษอีก 4 คนมาคอยต้อนรับอยู่ อุ๋ม เอ้ เอม คอยต้อนรับอยู่ที่ชานชาลาหมายเลข 13.5 แก้วรออยู่ในร้าน Coffee Shop ติดกัน

มี Farewell Party ที่ห้อง Prologue Shiki-shima แต่ก็ไม่ค่อยมีลักษณะเป็น Party มากนัก มีการให้เจ้าหน้าที่ทุกคนที่ให้บริการเราบนรถไฟมากล่าวขอบคุณแขก มีการถ่าย Video ให้ดูรูปที่ช่างภาพถ่ายระหว่างเดินทางให้ดู (ทาง Shiki-shima จะส่งเป็นอัลบั้มมาให้ภายหลัง และคุณเรวดีบ่นว่าถ่ายรูปเราสองคนน้อยไป) มีการดื่ม Tea ค่อนข้างแปลกใช้ภาชนะเป็นจานเล็กๆ เจ้าหน้าที่ที่มาบริการอธิบายว่า Tea นี้ชื่อ Bonding Tea คงจะแปลว่า ชาแห่งความผูกพัน

จบรายงานวันที่ 17/5/2561 เวลา 18.00 น. แค่นี้ อุ๋มจะทำหน้าที่ต่อสำหรับดินเนอร์มื้อพิเศษ

จบการบันทึกโดยคุณพ่อลาดพร้าวฯ พร้อมกับการโบกมืออำลาของคุณเจ้าหน้าที่รถไฟ Shiki-shima แต่เพียงเท่านี้ค่ะ เพื่อนๆ ขา หวังเป็นอย่างยิ่งว่า เพื่อนๆ ที่ติดตามอ่านบันทึกรักนี้ตั้งแต่หน้าแรกมาจนถึงหน้าสุดท้าย ณ วินาทีนี้ จะอ่านไป สุขไป รื่นรมย์ไปตลอดทางเหมือนอย่างคุณพ่อคุณแม่และลาดพร้าวฯ นะคะ

อย่างไรก็ตาม ยังไม่จบสนิท หรือ จบบริบูรณ์ นะคะ ก็คุณพ่อเล่นทิ้งท้ายไว้ว่า ลาดพร้าวฯ จะต้องมาเล่าเรื่องดินเนอร์มื้อพิเศษนี่นะคะ งั้นต้องช่วยกันรอติดตามตอนจบสนิทปิดบันทึกรักแบบหวานอร่อยให้ได้นะคะ ...

โดย ลาดพร้าวซอยสิบสอง

 

กลับไปที่ www.oknation.net