วันที่ อังคาร กรกฎาคม 2561

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อวสานเขาศูนย์ ตอน 5


                                                                         อวสาน..เขาศูนย์ ตอน 5

                                            นี่เป็นสัณญาณเตือนของการเริ่มต้น- หรือนับถอยหลังลงเขา

ดอกหญ้ารายทาง กำลังโอ้อวดความงดงาม ทอดดอกออกบานสะพรั่งอีกครั้งหลังจากฝนโปรยพรำเกือบทั่งคืนทั่งวัน ผลจากหางพายุร้ายพัดผ่าน รอยล้อรถยนต์ที่เคยเหยียบย่ำวันแล้ววันเล่า ทำให้เจ้าดอกหญ้าแห้งตายคารอยล้อรถ อยู่สองริมข้างทาง แต่เมื่อเวลาผันผ่านก็ทำให้ดอกหญ้ารายทางฝืนคืนชีพอีกครั้ง นั้นก็หมายถึงการเดินทางได้หยุดลงแล้ว หรือนี่เป็นสัญญาณของการเริ่มต้น หรือ นับถอยหลังลงเขา

ความเงียบเหงาบนถนนสายหลัก จากหลังสถานี ทานพอ-เขาศูนย์ เริ่มได้ยินเสียงเครื่องยนต์ที่เคยดังเกือบทั่งวันทั่งคืน หากย้อนหลังไปเมื่อ 2 ปีที่แล้ว 2559-2561 ข่าวหน้าหนังสือพิมพ์และโลกโซเชียลฯทั่งหลายต่างพากันโหมกระหน่ำข่าวและการแชร์ข้อความกันอย่างต่อเนื่องถึงการ พบแหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่ บนผืนป่า แนวเดียวกับเทือกเขานครศรีธรรม นามว่า เขาศูนย์ ทะเลหมอกแดนใต้ที่แอบซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางหุบเขาเล็กๆ ที่เคยเป็นเหมืองแร่เก่าในอดีตกาล

หากย้อนไปเมื่อสองปีที่ผ่านมา ตอนนี้กลับกันเป็นหน้ามือเป็นหลังมือ ภูเขาลูกนี้เป็นจุดหมายของนักเดินทางจากสารทิศ ที่สักครั้งหนึ่งอยากจะไปเยือนบ้านของฉันสักหน เพื่อไปสัมผัสทะเลหมอก  ขุมทรัพย์แห่งความมืดดำแห่งรอยแผลในอดีต แต่แล้ว อายุไข ของความเจริญเติบโต ของชุมแห่งนี้ก็สั้นหนัก นั้นด้วยเหตุอันใดก็เป็นเรื่องที่น่าค้นหา หรือเป็นแค่ไฟไหมฟาง หรือว่าเราเดินมาถูกทาง หรือ กำลังหลงทางตั้งแต่ไม่ทันได้เริ่มต้น

 นี้เป็นคำถามทิ้งท้ายให้ไปขบคิดกันให้มากๆ หน่วยงานใดรับผิดชอบ หน่วยงานใดไม่ให้ความร่วมมือ หรือชุมชนเข็มแข็งไม่เพียงพอ หรือมีอิทธิพลมืดครอบงำเขาลูกนี้อีกครั้งภาพถูกสร้าง หรือ สร้างภาพ นี้เป็นคำถามของคนรอบเขาอยากรู้ และ แกนนำระดับตำบล และอำเภอ หรือ หน่วยงานระดับจังหวัด อย่าจัดฉากหรือตีกล่องร้องเป่าเพื่อให้จบไปวันๆ หรือแค่รวมกันถ่ายภาพที่ระทึกไว้เท่านั้นหรือ การเริ่มต้นที่ดูเหมือนจะยิ่งใหญ่บนเขาศูนย์ลูกนี้ดูยังจะเป็นหนังม้วนยาว และเป็นหนังชีวิตที่วาดภาพไว้สวยหรู

ทั่งโครงการ โครงงาน ภาพสะเก็ด  แบบแปลน แผ่นงาน และมีการแยกสันปันส่วนในการจัดการกันอย่างโกลาหล ราวกับว่า โครงการจะเสร็จภาพในไม่กี่วินาทีข้างหน้า หรือเป็นแค่ฝัน หรือ นักเลงแค่เสือกระดาษ หรือ ต้องร้องเพลงรอต่อไป หรือต้องร้องเพลงรอของนักร้องชื่อดังอย่าง พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจงนั้นคือเพลง...  อีกนาน

งบประมาณ มาจากไหน โครงการใครเจ้าภาพ ดูกว้างๆอาจเลือนแทบมองไม่เห็นปลายทางข้างหน้า มีแต่แว่วๆมากับสายลำ ว่า หน่วยงานนี้ ทำห้องน้ำให้กับนักท่องเที่ยว หน่วงงานโน้น ปรับภูมิทัศน์ หน่วยงานนี้ สร้างแหล่งน้ำ หน่วยงานนี้จะทำถนน  แล้วก็จะทำ แค่ดินสอที่วาดลงในกระดาษ  แต่คนในชุมชนยังไม่เห็นมีใครรับรู้ข่าวสารมากมาก มีแต่ข่าวลือ มีแต่ความไม่แน่นอนของข่าวที่พัดกระฉ่อนไปวัน และหายไปกับสายลมจริงๆ คนธรรมดา ประชาชน ตะโกนข้ามเขาบอก ผมไม่เห็นรู้เรื่องอะไรเลย จริงเหรอ อยากจะเอาแรงไปช่วยทำอย่างไร แล้วเป็นไปได้เหรอ แล้วใครละเจ้าภาพ คำถามที่ไม่มีคำตอบ ชาวบ้านงง

เสียงเครื่องจักรยังคำรามลั่น ภูเขาศูนย์ อีกครั้ง พร้อมป้ายแผ่นโตๆ เขียนถึงการจะปรับภูมิทัศน์และแหล่งท่องเทียวในอนาคต  รถแม็คโค รถไถนา รถกรีด  รถน้ำ เริ่มวิ่งกันให้ขวักไปมา นั้นเป็นสัญณาณของการเริ่มต้นว่า บ้านเรา..กำลังเจริญ จริงหรือ หรือเป็นแค่ฉากล่วงตา ในละครฉากหนึ่งหรือเปล่า ใครคือตัวการ ใครคือผู้ร้าย ใครคือแพะ 

 

หลังที่เจ้าของพื้นที่  เข้าจับกุม แม่ค้าพ่อขายทั่งหลาย ระหว่างที่การท่องเทียวกำลังจะไปได้สวยนั้น ก็ต้องมีการสะดุดเกิดขึ้น นักท่องเที่ยวไม่รู้ที่มาที่ไปของ ขุนเขาลูกนี้มากนัก แค่รู้ว่า มีหมอกไม่ มาแล้วมีที่พักเปล่า มาแล้วมีที่จอดรถไม่ หรือมาแล้วมีที่จับจ่ายหาของกินได้เปล่า แล้วความปลอดภัยอยู่ตรงไหน นี้คือคำถามที่ต้องการคำตอบ  เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ทั่งภาครัฐ และประชาชน มาร่วมกัน แบ่งสันปันส่วนการจอดรถ และดูแลความปลอดภัยทั่งกลางวันและกลางคืน ดูเหมือนกำลังจะไปได้ดี แต่แล้วต้องมาสะดุดเพราะใครบางคน หรือเป็นผลประโยชน์ใครแอบแผง ถึงโครงการใหญ่ที่จะตามมา ดังที่วาดหวังไว้เป็นนัยยะสำคัญที่ต้องรอคำตอบ

ฝันสะลาย เมื่อพ่อค้าแม่ขาย ทั่งหลายโดนจับกุม บุกรุก ย้ำว่าเป็น ป่าสงวนแห่งชาติ เขาศูนย์ โดนข้อห้า บุกรุกแสวงหาผลประโยชน์ในพื้นที่ป่าสงวน  ทำให้ค่ำคืนแห่งวันนั้นเงียบเหงาลงอย่างทันตาเห็น ไฟฟ้าที่เคยส่องสว่างก็พลัดดับวูบลงทันที่ เช้าวันต่อมาเริ่มมีสัญญาณการเปลี่ยนแปลง ร้านค้าเริ่มปิดตัวลงที่ละร้าน ร้านแล้วร้านเล่าจนไม่มีใครไม่มีอะไรที่จะอำนวยความสะดวกให้กับนักท่องเที่ยวที่กำลังจะหลั่งไหลกันขึ้นบนเขาศูนย์ลูกนี้ ข่าวแพร่กระจาย ว่าเขาศูนย์ กำลังจะปิดอีกครั้ง นักท่องเที่ยวที่ไม่รู้ หรือยังไม่ทราบข่าว ก็ยังแห่กันมา พอมาเจอกับสภาพที่เปลี่ยนไป ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกและความปลอดภัยในพื้น พร้อมทั่งการขัดแยงระหว่างพ่อค้าและแม่ขายทั่งหลายและ เจ้าของพื้นทีอย่างป่าไม้ ข่าวนี้ทำให้โลกโซเชียลฯ ตอกย้ำถึงความน่ากลัวทั่งภาพจริงอาจไม่ใช่เช่นนั้นก็ได้

                                                ภาพยุคเก่าๆที่พวกเราเฝ้าระวังรักษาบ้านหลังนี้ให้คงอยู่ภาษาเด็กๆ 

     

           คดีการบุกรุกก็ว่าไปตามกระบวนการของกฎหมาย ไม่ต้องไปย้อนความและซ้ำเติมและโทษใคร จบกันไป แต่ประเด็นที่น่าสนใจคือ นี้เป็นการเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงที่จะพัฒนาใช่หรือ แล้วนักท่องเที่ยวละ ไปไหน จากที่เคยมีรถขบวนยาวติดแน่นในคืนของวันหยุด หรือวันหยุดติดต่อกันยาวๆ  โทรศัพท์ต่างสอบถามถึงการพัก ค้างแรมบนภูเขาลูกนี้เริ่มเป็นไปในทางไม่ดี ความปลอดภัยต่างหากที่นักท่องเทียวต้องการ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องตอนแรกๆ ก็ท่าจะดี สุดท้ายปลายๆแผ้วลงเพราะทำงานไม่ได้ตามแผนงาน หรือทำเกินหน้าที หรือทำผิดหน้าทีก็มีคำถามอยู่ในคำตอบ

ต้นไม้ที่ ผู้จังหวัดนครศรีธรรมราช เริ่มโตขึ้น แต่หญ้าปกคลุมที่โคนต้นไม้ท่วมจนปกปิดแทบไม่เห็นป้ายว่าต้นไม้ชื่ออะไร แล้วหน่วยงานไหนละที่จะมาสานต่อสัญญาที่ได้ร่วมกันทำเมื่อครั้งที่ผ่านมา แสดงว่าปลายฝนนี้ มีแค่ดอกหญ้าและต้นไม้ ร่วมกันร่ายรำท่ามกลางฝนพรำ ไร้รอยเหยียบย่ำจากรอยเท้าของนักเดินทางแม้แต่รอยเท้าเดียว ไม่เห็นรอยล้อที่ฝากตัวฝั่งตัวอยู่บนพื้นดินเปียกแฉะอีกต่อไปหรือมีแค่คนในพื้นที่บางส่วนทียังแวะมาทักทายกับสายลมแสงแดงบ้างแค่ ตอนเช้าขึ้นมามองๆ แล้วก็หันหัวรถกลับลงด้านล่าง ไม่ได้พักแรมค้างคืน หรืออยากอยู่ชื่นชมธรรมชาติอย่างแท้จริง ไม่มีอะไรน่าจดจำ ทั่งเรื่องของการบริการ การเดินทาง และป้ายต่างๆ มีแค่เสียงสายพัดผ่านเบา เท่านั้น เป็นสัญณาณที่บ่งบอกถึงความเงียบอันหน้าสะพรึงกลัว

การเริ่มต้นที่ไม่ได้มาจากศูนย์ หรือติดลบ นั้นย่อมจะยากอยู่สักหน่อย หากชาวบ้านไม่ร่วมมือกันตั้งแต่เริ่มต้น ต้องเริ่มที่บ้านเราก่อน คนรอบเขาเราก่อน ไม่ต้องให้หน่วยงานจากด้านบน ป้อนข้าวให้ ยื่นน้ำให้ แล้วมาบอกให้เราคนรอบเขาค่อยๆหัดเดิน อย่างนี้จะยากอยู่สักหน่อย ความเข็มแข็งต้องมาจากระบบด้านล่างไปหาด้านบน ขาดตรงไหน ไม่พอตรงไหน ติดขัดตรงไหน ชาวบ้านจะตะโกนบอกไปเองน่าจะไปได้สวยกว่าหรือดีกว่าที่เป็นอยู่

อาจจะใช่ การละลายงบประมาณมหาศาลที่ส่งมาให้นั้นถามคนรอบเขายังว่าเขาอยากได้เปล่า ถนนจำเป็นหรือเปล่า ปรับภูมิทัศน์จำเป็นแค่ไหน แหล่งน้ำกับการลงทุนมหาศาลคุ้มค่าพอกันไหม การพักค้างแรมด้านบน การรองรองรับ คำถามตามมามากมาย นั้นเป็นสัญญาณเตือนเบื้องต้น แต่อาจเป็นงบแค่เสือกระดาษก็เป็นคำถามที่ยังไม่เกิดขึ้นจริงทีนะตอนนี้

หากเราหันกลับมาแล้วเริ่มใหม่ ถนนหรือ ยังใช้งานได้อยู่ไม่จำเป็นต้องทำเพิ่ม ฟ้าหรือมีอยู่แล้วแค่วางระบบส่องสว่างให้เหมาะสมกับที่เป็นอยู่ น้ำเหรอก็ไม่อยากกับการจัดการเท่าไรเพราะฝนแปดแดดสีสำหรับเขาศูนย์บ้านเรา ป้ายก็ไม่ต้องลงทุนมากมายไม่ต้องเป็นร้อยล้าน  ไม่มีเงินก็น่าจะเกิดขึ้นได้ แต่เริ่มที่ฐานล่างคือ คนรอบเขาบ้านเรา จับมือกัน งบประมาณแค่เรื่องที่มาเติมเต็มในส่วนที่ขาดตากหากนี้คือความจริง

วันนี้ถนนลาดยางทอดยาวจากปากทาง มุ่งตรงเข้ามาตรง ศาลศาลาเทวดาเขาศูนย์ ประมาณ 500 เมตร ดูใหม่สวยงาม อย่างกับเส้นทางนี้ไม่มีอุปสรรค์ใดๆในการเดินทาง หรือเป็นภาพลวงตา ป้ายทางบอกว่าจุดชมวิวเขาศูนย์ ตัวหนังสือเริ่มซีด ป้ายเริ่มหม่นๆ ต้นไม้ประดับประดาเริ่มแห้งตาย ขาดคนดูแล สองข้างทางมีหน่วยงานนำรถกรีดมากำจัดวัตถุกีดขวาง ทำให้ระยะทาง 5 กม.มุ่งหน้าเขาศูนย์ดูกว่างขึ้นถนัดตา หลุม รอยของการโดยน้ำเซาะชะล้างได้มีหน่วยงานรัฐนำรถไถมาปรับหน้าดินทำให้ผิดเรียบสัญจรไปมาง่ายขึ้นใน กว่าแต่เดิม

วันนี้ ป่าร้าง เหมืองเก่า เขาศูนย์ ดูเงียบผิดไปกว่าวันก่อนอย่างถนัดตา ข้าพเจ้าขับรถมอเตอร์ไซด์ไปตามเส้นทาง ไม่เจอรถของนักท่องเทียวเหมือนอย่างแต่ก่อน หน้าบ้านข้าพเจ้าไม่ได้ยินเสียบแตรรถบีบถวายเทวดาเขาศูนย์ก่อนขึ้นภูเขาเหมือนอย่างแต่ก่อน ดอกหญ้าข้างทางดีใจ แตกยอดออกกอ ออกดอกไสว ใบไม้พลิ้วไหวไปตามสายลมชูช่อเบ่งบานกันอย่างงดงาม นี่คือสัญญาณเตือนบางอย่าง ว่า วาระแห่งการสงบกำลังมาเยี่ยมเยือน บ้านเราอีกครั้ง นกร้องดีใจ แล้วเจ้า เรไรกรีดเสียงไปตามสายลม สายลมพัดพลิ้วไพรผสานเสียงนั่งฟังแล้วลงตัวยิ่งนัก อากาศดีเหลือเกิดมองดูยอดไม้ทิวเขาดูเขียวชะอุ้มเสมือนคลื่นทะเลป่าไม้ ผสานกับสายหมอกบางๆ จางๆ

หากแต่หวังว่า เขาศูนย์ จะไม่อวสานไปตามกระบวนการทางกฎหมายและกฎข้อบังคับของกรมป่าไม้ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ไม่ดองเรื่องราวทั่งสิ้นไว้ในลิ้นชักและไม่มีนัยยะใดๆแอบแฝงอยู่เบื้องหลัง และหวังว่าคนรอบ เขาศูนย์ ทุกท่านจะเข้าใจและรักบ้านเราจริงโดยเริ่มต้นเล็กๆที่เรียกว่ารักษ์บ้านเกิดก่อน แล้วค่อยไปพึ่งงบประมาณที่เข้าโยนให้มา แต่ก็ใช่จะเป็นเรื่องที่ง่ายนักที่คนบ้านเราจะร่วมมือกันได้จริงๆ หลายครั้งหลายโครงงานต้องล้มทั่งยืนมาแล้วเพราะขาดซึ่งความสามัคคีกัน ไม่ใช้คนไม้เรียงอย่างเดียวที่เป็นเจ้าของเขาศูนย์ ไม่ใช่คน กระเปียด นาเส ทานพอ ฉวาง

แต่ เขาศูนย์ นั้น คือของคน  นครศรีธรรมราช ทุกคน ซึ่งทางตรงและทางอ้อมแล้วคุณจะไม่รักบ้านหลังนี้หรือ บ้านหลังใหญ่นครศรีฯ มีที่ทองเทียวมากมายเป็นทางเลือก ฉะนั้นไม่ว่ามุมไหนที่ใด แหล่งท่องเทียวไหน จะอยู่ได้ หรือต้องปิดตัวลงทั่งที่ยังไม่ได้เปิด ก็ขึ้นอยู่กับเรา ชาวนครศรีธรรมราช ร่วมมือกันบอกต่อและไปเที่ยวบ้านเรากันก่อนแล้วคนภายนอกก็จะตามเรามาเทียวบ้านเรา การท่องเทียวต้องเริ่มเที่ยวแถวๆที่บ้านเราก่อน

วันนี้ กรฏาคม 2561 สัญญาณแห่งความเงียบเหงาโชยลมพัดผ่านมาอีกครั้งและนี้อาจเป็นฤดูแห่งความเหงาเงียบอีกยาวนาน นานๆครั้งจะได้ยินเสียงของเครื่องยนต์ที่ผ่านมา และก็เงียบหายไปกับสายลม ภาพที่ไม่น่าจดจำและไม่น่ามอง สิ่งอำนวยความสะดวกที่จัดวางไม่เป็นระเบียบ หรือป้ายบอกทางไม่ชัดเจน ไฟส่องสว่างไม่เพียงพอ เป็นสัญญาณแห่งความอันตรายกำลังจะมาเยือน หรือเป็นการเริ่มต้นที่ไม่อาจสวยงามนักแตะก็ขอเป็นกำลังใจให้ข้างหลัง

แล้วใครที่ทำให้โครงการเขาศูนย์เกิด แล้วใครที่ทำให้เดินต่อไปได้  ไม่มีทาง มีแต่เราชาวเขาศูนย์ คนรอบเขาเท่านั้นจะช่วยตัวเองได้ให้ เกิดขึ้น หรือ อวสาน ลงไปตามเวลา มีพวกฉวกโอกาสแต่ก็คงอยู่ไม่นาน เพราะคนเหล่านี้จะหายไปเพราะเขา..เขาศูนย์ อย่างที่ชื่อบ่งบอก แม้วันนี้มีแค่ข่าวกับการพัฒนาเบื้องต้นให้เห็นเป็นภาพลางๆ มัวๆ แต่ก็ยังดีทีสองข้างดูโล่งขึ้น ปรับภูมิทัศน์ดีขึ้นหน่อย แต่ก็ยังไม่สู้กับสายฝนที่พรำทำให้หญ้าเริ่มรก และกำลังจะปกปิดอะไรบางอย่างที่ซ่อนแอบอยู่ก็ได้  ไม่มีใครคิดจะซ้ำเติมบ้านเรา ไม่มีใครเห็นแก่ตัวกับบ้านเรา แล้วหวังว่าจะทำให้บ้าน เขาศูนย์ อาจคืนสภาพเก่าดังเดิมที่ ข้าพเจ้ามองเห็น ในจินตนาการ ว่ามีสายลม  ผีเสื้อ และดอกหญ้า และต้นมะขามป้อม ของพวกกลุ่มข้าพเจ้า คืนถิ่นอีกครั้ง

                               ยังคิดถึงเขาศูนย์เสมอ

                               ยุทธ ขาจร 24กค2561

 

 

 

โดย ยุทธเขาศูนย์

 

กลับไปที่ www.oknation.net