วันที่ อาทิตย์ ธันวาคม 2561

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Barber Story Episode 3 : เอาออกนิดเดียว


Barber_Story_Episode_3 : เอาออกนิดเดียว

เรื่องโดย : Coach Thana

ภาพประกอบโดย : Mim Pha Mon

+++++++++++++++

.

เหงื่อเม็ดโตจำนวนมากย้อยเป็นทางจากชายผมตรงบริเวณท้ายทอยทยอยลงสู่ร่องกลางแผ่นหลัง

ผิวหนังที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อทำให้แป้งที่ใช้ทาเพื่อลดอาการคันละลายกลายเป็นทะเลโคลนอย่างรวดเร็ว

.

ช่างตัดผมหนุ่มสะบัดผ้าคลุมสีฟ้าอ่อนคลุมตัวลูกค้าอย่างเบามือ เสียงเอียดอาดของพัดลมแขวนแบบโบราณที่เห็นได้ดาษดื่นตามวัดพัดอย่างอ่อนแรงตามอายุขัยของมัน

.

“ตัดทรงไหนดีครับ?” ช่างตัดผมเก่าถามลูกค้าใหม่ด้วยน้ำเสียงสุภาพ

“ช่างว่าผมตัดทรงอะไรดีครับ?” ลูกค้าถามกลับ

.

ช่างตัดผมใช้สายตาพินิจเส้นผมที่เหลืออยู่บนศีรษะของลูกค้าซึ่งระบุทรงเดิมได้ยากมากเนื่องจากมันถูกตัดมาซะเด๋อไม่เข้ากับรูปหน้า อีกทั้งด้านข้างก็บางแทบจะติดหนังหัว ข้างบนจึงบานฟูไม่ต่างกับรังนกกระจอก

.

“ถ้าถามว่าทรงไหนดี ผมแนะนำว่า รองทรงต่ำครับ” ช่างตัดผมหนุ่มให้คำตอบพร้อมทั้งอธิบายเพิ่มเติมว่า “เพราะคุณลูกค้าเป็นคนผมเส้นเล็กละเอียด อีกทั้งตีนผมสูงห่างหูพอสมควร หากตัดเปิดสูง จะดูหูกาง การเปิดผมต่ำจะช่วยแก้ได้ แต่หากชอบสั้นเพราะคุณดูเป็นคนขี้ร้อน ก็ต้องเปิดให้สูงไปเลย แต่จากที่ครั้งก่อนคุณตัดมา เขาเปิดไว้สูงมาก ผมทำได้เพียงแก้ไขงานให้เข้ารูปเข้ารอยเท่านั้นครับ  อยากตัดรองทรงต่ำอย่างที่ผมแนะนำ ต้องเลี้ยงผมไประมาณเดือนครึ่งค่อยมาตัดใหม่”

.

“ทำไมช่างคนอื่นเขาไม่เห็นอธิบายอะไรแบบนี้ครับ?” ลูกค้าถามด้วยความสงสัยในขณะที่ช่างเองก็เริ่มทำงานบนศีรษะลูกค้าไปอย่างคล่องแคล่ว

.

“ครั้งล่าสุด คุณไปสั่งตัดทรงอะไรล่ะครับ?”

“ไม่ได้สั่งเป็นทรงครับ ผมคิดว่าช่างน่าจะดูหน้าลูกค้าออกว่าตัดแบบไหนเหมาะ แต่กำชับไปว่า –เอาออกนิดเดียว-” ลูกค้าหน้าใหม่ตอบพร้อมกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงระลึกถึงความหลังแบบมีอารมณ์ว่า “นี่ขนาดกำชับแล้วนะ แล้วดูตัดมาซะหน้าตาอย่างกับเด็กออทิสติกยังไงยังงั้นเลย”

.

ช่างตัดผมได้แต่ยิ้มขื่นให้กับชะตากรรมของเจ้าของศีรษะที่ไม่สมทรงคนนี้ก่อนจะยิงคำถามที่ทำเอาลูกค้าคิ้วชนกัน “คุณลูกค้าทราบไหมครับ ว่าอะไรคือสาเหตุสำคัญที่ทำให้คนเรามีปัญหากันอย่างทุกวันนี้?”

.

ลูกค้าส่ายหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงว่าไม่รู้ แต่ใบหน้าที่สั่นสะเทือนเพียงไม่กี่ริกเตอร์บนเก้าอี้ตัดผม ก็สะเทือนมากพอที่จะทำให้ผมที่ตัดแหว่งได้ หากช่างชักปัตตาเลี่ยนออกไม่ทัน

เคราะห์ดีที่ช่างตัดผมมือไว!

.

เมื่อศีรษะลูกค้ากลับมาหน้าตรงปกติ ช่างตัดผมจึงเฉลยว่า “ปัญหาทุกวันนี้ส่วนใหญ่เกิดจากการสื่อสารที่ไม่มีประสิทธิภาพครับ”

.

“ยังไงครับ?”
“คุณลูกค้าว่า คนวิ่งระยะทาง 20 กิโลเมตรเหมือนกัน  ยังไงก็ต้องมีเหนื่อยเหมือนกันทุกคน แต่คุณคิดว่าความเหนื่อยของคนแต่ละคนเท่ากันไหมครับ?”

ลูกค้าส่ายหน้าไปมาเป็นเชิงเห็นด้วย แต่รอบนี้ช่างชักมือออกได้เร็วกว่าครั้งที่แล้ว เพราะรู้ว่าลูกค้าเป็นประเภทชอบแสดงออกผ่านร่างกาย

.

“เรื่อง –เอาออกนิดเดียว- แล้วไม่ได้อย่างใจนี้ ไม่ผิดทั้งช่าง ไม่ผิดทั้งลูกค้าครับ เพราะเวลาคุณลูกค้าหรือใครก็ตามไปสั่งช่างตัดผมว่า –เอาออกนิดเดียว- คุณรู้แล้วเหรอครับ ว่า –นิดเดียวของคุณ- กับ –นิดเดียวของเขา- มันเท่ากันหรือเปล่า ...คุณก็ไม่รู้จริงไหมครับ?”

.

“แล้วอย่างนี้เรามีวิธีสั่งอย่างไรล่ะครับ?” ลูกค้าเอ่ยปากถามโดยไม่ได้ขยับศีรษะแต่อย่างใด

“ง่ายนิดเดียว ไม่รู้อะไรก็อย่าคิดเองครับ ถามไปตรงๆ อย่างเช่น ...ถ้าผมจะเอาออกนิดเดียวนี่ นิดเดียวของช่างคือประมาณไหนครับ?”

“แล้วเขาจะไม่ว่าผม ก ว น ตี น เขาเหรอครับ?” ลูกค้าถามติดตลก แต่เห็นได้ชัดว่าต้องการคำตอบ

“แล้วเวลาช่างเขาตัดผมออกมาไม่ได้อย่างใจ อันไหนมันรู้สึกแย่กว่าล่ะครับ?” ช่างตัดผมเตือนสติ

“เออ จริงด้วยแฮะ”

.

“การเอ่ยปากถาม ไม่ได้หมายความว่าคนถามจะต้องเป็นคนโง่เสมอไป จริงไหมครับ?” ช่างตัดผมกล่าวต่อ มือก็ยังคงง่วนอยู่กับการไล่เงารอบศีรษะ “แต่การไม่รู้แล้วถาม มันสะท้อนถึงความเคารพตัวเองและการเคารพคนอื่นของคุณ การถามมันเปิดโอกาสให้เราได้รับฟังในสิ่งที่แตกต่างจากที่สิ่งที่เราคิด, พูด และทำ”

“..........................”

“หากคุณสงสัยอะไร หรือไม่พอใจอะไร ในบางอย่างที่ควรจะพูดคุยกันแบบเปิดอกได้ แต่ไม่ถาม ไม่พูดคุย ความสงสัยหรือความไม่พอใจนั้นจะแปรเปลี่ยนกลายเป็นความอึดอัดหรือคับข้องใจ แล้วท้ายที่สุดมันจะกลับมาเป็นพิษเป็นภัยต่อจิตใจของเจ้าของเอง อารมณ์มันจะเหมือนคุณท้องผูกนั่นแหละครับ ไม่ขี้สัก 7 วัน คุณรู้สึกอย่างไรล่ะครับ อึดอัดไม่สบายตัวไม่พอ ขี้ที่เน่าแล้วเน่าอีกรอการระบาย แต่ไม่ได้ระบายจะย้อนกลับมาเป็นโทษต่อร่างกายด้วยจริงไหมครับ?”

.

สายตาของลูกค้ามองตรงไปที่กระจก แต่ความคิดกลับล่องลอยไปไกล

เขานึกเทียบเคียงถึงปัญหาความสัมพันธ์หลายๆครั้งไม่ว่าจะเป็นกับเพื่อนฝูงหรือหัวหน้างานในที่ทำงาน ความสัมพันธ์ที่ไม่ราบรื่นกับคนในครอบครัวไม่ว่าจะเป็นภรรยาหรือลูกๆ

ใช่สิ ทั้งหมดเกิดจากการสื่อสารที่ไม่ชัดเจนจริงๆด้วย

ลูกค้ารู้สึกตัวอีกครั้งก็ตอนที่ช่างตัดผมทำงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว

.

“ผมยาว ทำให้สั้นไม่ยากครับ แต่ผมสั้นแล้วเนี่ย จะให้มันยาวได้อย่างใจเร็วๆ มันยากกว่าจริงไหม?” ช่างตัดผมหนุ่มเปิดผ้าคลุมออกเป็นอันให้รู้ว่าการตัดผมจบลงแล้ว “และการที่คุณเกรงใจ ไม่ถาม ไม่คุยให้มันชัดเจนตั้งแต่แรก ก็คือปัญหาเรื่องการสื่อสารที่ผมพูดถึงไง แก้ไขเรื่องนี้ได้ คุณจะใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขครับ”

.

ลูกค้าก้าวลงจากเก้าอี้ตัดผม หยิบเงินค่าบริการยื่นให้ช่าง พร้อมกับถามว่า “แล้วช่างเองเวลาไปตัดผม สั่งช่างเขาอย่างไงครับ ถึงได้ทรงที่ถูกใจ?”

ช่างตัดผมหนุ่มรับเงินค่าบริการมาพร้อมให้คำตอบด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มว่า

“ผมไม่มีปัญหาเรื่องการสื่อสารครับ...ผมตัดผมเอง”

++++++++++++++++++

.

หมายเหตุ : “เอาออกนิดเดียว” โพสครั้งแรก ที่ Facebook Profile : Thanarak Konrakdee  วันที่ 30 ต.ค. 2561

.

** สนใจฝึกทักษะและวินัยในการเขียนทั้งบทความและนิยาย หรือ ต้องการมีภาพประกอบน่ารักสวยงามสำหรับใช้ประกอบบทความหรือเรื่องสั้นในสไตล์ของคุณ

ติดต่อ โค้ชธนา ทางอินบ๊อคได้เลยครับ

 

 

 

โดย แมวเหมียวสิบชีวิต

 

กลับไปที่ www.oknation.net