วันที่ ศุกร์ มีนาคม 2562

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Roma หนังที่กวาดรางวัลมาทุกสถาบันรวมทั้งออสการ์


 

ROMA

นานๆ จะได้เห็นหนังเม็กซิกันจริงๆ ที่ประดิดประดอยโดยผู้กำกับ (เม็กซิกันเช่นกัน) อย่าง อัลฟองโซ กัวรอง ที่ออกสู่ตลาดโลกอย่างสง่าผ่าเผย  แต่ก็คิดอยู่เหมือนกันว่า  ถ้าอัลฟองโซไม่ได้เครดิตผู้กำกับออสการ์จากหนัง Gravity  จะได้มีโอกาสทำหนังอินดี้แบบนี้ตามใจตัวเองหรือไม่   หลายคนอาจจะงงๆ ว่าชื่อ โรมา ทำไมกลายเป็นหนังเม็กซิกัน มันน่าจะเป็นหนังอิตาเลียนมิใช่รึ?  จริงๆ แล้วโรมาเป็นชื่อย่านคนชั้นกลางใน Mexico City เมืองหลวงของประเทศเม็กซิโก  ซึ่งมีเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมในแนวอิตาเลียน  หนัง ROMA นี้ถ่ายเป็นขาวดำทั้งเรื่อง เล่าเรื่องด้วยอารมณ์ย้อนอดีตสู่ยุค 70 ประมาณบันทึกความทรงจำของผู้กำกับ อัลฟองโซ กัวรอง

หนังเปิดตัวอย่างงดงามโดยได้รับรางวัลหนังยอดเยี่ยมสิงโตทองจากเทศกาลหนังเวนิส  และคว้าอีกหลายรางวัลจากเทศกาลอื่นๆ  ด้วยสไตล์การเล่าแบบส่วนตั๊ว ส่วนตัว ไม่ตามใจใครแบบหนังฮอลลิวู้ด  แต่ก็ไม่ได้เล่าแบบต้องปีนกระไดดูแบบหนังอาร์ตของเป็นเอก หรือ เจ้ย อภิชาตพงศ์  อัลฟองโซเล่าหนังของเขาแบบเรียบๆ เหมือนแอบไปชมช่วงชีวิตหนึ่งของสาวคนใช้ชาวเม็กซิกันพื้นเมืองที่ทำงานในบ้านเจ้านายฝรั่ง  โดยที่ชีวิตของทั้งผู้เป็นนายและบ่าววิ่งขนานกันไปในความไม่แน่นอนของชีวิต  ซึ่งมีทั้งสุขและทุกข์ระทม  แต่ความดีงามที่ปรากฏคือมิตรจิตมิตรใจระหว่างนายจ้างและคนรับใช้ที่ห่วงใยรักใคร่กันยิ่งกว่าญาติ  ต่างฝ่ายต่างเกื้อหนุนกันให้ผ่านมรสุมชีวิตอันหนักหนาสากรรจ์ไปได้

ดูไปก็ให้นึกถึงชีวิตของตัวเองเพราะไลฟ์สไตล์ของชาวเม็กซิกันในยุคนั้นดูไม่ต่างจากคนไทยสักเท่าไร  บ้านช่องก็ดูจะคล้ายๆ กัน และเจอปัญหาคล้ายๆ กันกับการเลี้ยงหมาในบ้านที่ไม่มีบริเวณ  และต้องผจญกับที่จอดรถอันคับแคบและ “ขี้หมา” ในที่จอดรถอยู่เป็นประจำ (555)  ซึ่งทำให้เข้าใจเลยว่า การใช้ “ขี้หมา”เป็นสัญลักษณ์หนึ่งในการเล่าเรื่อง  ทำให้การถ่ายเป็นหนังขาวดำเป็นเรื่องจำเป็น  เพราะช่วยลดความ “แหวะ” ลงไปได้อย่างมหันต์  หนังเปิดเรื่องอย่างนิ่งๆ ด้วยภาพการล้างพื้นที่จอดรถลากยาวไปจนจบไตเติล  ซึ่งก็ทำให้เข้าใจทันทีในตอนจบว่า  ชีวิตมนุษย์นั้น มีเรื่องให้ต้องชำระล้างอยู่ตลอดเวลา  ทั้งยังต้องคอยเก็บมารผจญอย่างขี้หมาเป็นประจำ  และมันก็ยังย้อนกลับมาเลอะเทอะอยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน อยากจะเตะหมากระเด็นไปนอกบ้านก็กระไร  ขณะที่หมอเจ้าของบ้านเองก็ยังโวยวายกับภรรยาเรื่องนี้  และเรื่องราวความสัมพันธ์ที่แย่ลงเริ่มลามไปจนถึงการที่หมอหายหน้าไปจากบ้านทิ้งลูก 4 คนกับเมียให้ผจญชีวิตตามยถากรรม  ขณะที่แม่สาวใช้ก็ต้องผจญเวรกับแฟนหนุ่มที่ทิ้งไข่ไว้ให้อุ้มท้อง  แล้วก็หายหน้าไป  เจ้านายและบ่าวต่างก็ต้องดูแลกันเองเพื่อความอยู่รอด  แสดงความเป็นเฟมินิสต์สู้ชีวิตจากผู้ชายชั่วๆ ซึ่งประมาณมีอยู่เต็มโลกใบนี้ 

โปรดักชั่นของหนังดูเหมือนง่ายๆ  แต่ในความเป็นจริงต้องใช้ทีมโปรดักชั่นใหญ่และพร้อมในทุกแผนก  ถึงจะสร้างรายละเอียดบรรยากาศย้อนยุคได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้  กล้องสามารถดอลลี่ไปตามถนนหนทางเห็นผู้คน ตึกรามร้านค้า โรงหนังสแตนด์อโลน รถราแบบอเมริกันคันโตในยุคนั้น  รวมทั้งเหตุการณ์จลาจลที่สร้างความพลิกผันให้กับเรื่องราว  ฉากการคลอดลูกของสาวใช้ที่ใช้เทคยาวของการถ่ายภาพแบบเรียบๆ ที่ไม่ต้องหวือหวาแต่ได้อารมณ์จริงจัง  ซึ่งดูจะเป็นสไตล์ในการถ่ายทำของ อัลฟองโซ กัวรอง ที่ปูพรมอยู่ตลอดเรื่อง  เขาเอี่ยวไปทุกหน้าที่ตั้งแต่โปรดิวซ์ กำกับ เขียนบท ตัดต่อ ถ่ายภาพ บลาๆๆๆ  นับเป็นหนังส่วนตัวของเขาอย่างแท้จริง   ต้องเรียกว่าบารมีผู้กำกับออสการ์นั้นคุ้มค่าที่จะส่งให้เขาได้ใช้ทีมงานอเมริกัน+เม็กซิกันได้อย่างเต็มแม็ค  สร้างบรรยากาศได้สมจริง  ด้วยมุมกล้องและระยะชัดลึกแบบเลนส์สแตนดาร์ด ไม่ต้องหวือหวา  แต่เล่าได้ต่อเนื่องเก็บอารมณ์ของแต่ละซีนได้ครบถ้วน  ซึ่งก็ดูเข้ากันกับความเป็นหนังขาวดำได้เป็นอย่างดี  เพียงแค่ใช้อุปกรณ์เบสิกอย่างการแพนกล้องหรือดอลลี่ไปเรื่อยๆ ไม่ต้องใช้ Steadycam เลื้อยตามไปทุกรูเรี้ยวอย่างหนังสมัยนี้

หนังเล่าเหตุการณ์ต่อเนื่องกันไปโดยไม่ได้ใช้เทคนิคลัดเวลาฝ่าอนาคตสลับย้อนอดีตให้งงงวย..อะไรเทือกนั้น  มีแฟลชแบ็คบ้างตามความจำเป็น  ให้อารมณ์ของภาพและการแสดงแบบธรรมชาติทำหน้าที่ของมันไป  ตัวเอกที่เป็นสาวใช้พื้นเมืองYalitza Aparicio  ก็แคสต์จากคนธรรมดาที่ไม่ได้มีแบคกราวนด์ด้านการแสดง หรือเคยเรียนการแสดงมาแต่อย่างไร อาชีพหลักของเธอคือ ครู  ข้อดีของความโนเนมและสดใหม่  คือ ความเป็นธรรมชาติไร้การปรุงแต่ง  ซึ่งนับว่าลงตัวกับแคแรคเตอร์ในหนังเป็นอย่างมาก  เธอได้รับความชื่นชมจากนักวิจารณ์ดังๆ และได้เข้าชิงรางวัลมากมายในเทศกาลประกวดภาพยนตร์ทั่วโลก

ROMA ได้รับเลือกจากนิตยสาร Time และ New York Film Critics Circle ให้เป็นหนังยอดเยี่ยมแห่งปี  และเป็นหนึ่งในสิบหนังยอดเยี่ยมแห่งปี 2018 จาก  National Board of Review  และกวาดรางวัลมาแทบทุกเวที  ซึ่งในที่สุดสำหรับเวทีดังอย่างออสการ์  โรมาก็คว้ารางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ผู้กำกับยอดเยี่ยม และถ่ายภาพยอดเยี่ยมในปีนี้  มีหลายคนงงๆ ว่า ROMA เข้าชิงทั้งภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมพร้อมกัน มันจะไม่สร้างความสับสนซ้ำซ้อนหรอกหรือ?  ซึ่งผลลัพธ์มันก็จริงอย่างที่คิด  หนัง Green Book เลยคว้าออสการ์หนังยอดเยี่ยมไปแทน  และคงด้วยเหตุผลที่ Green Book เน้นคอนเซปต์อินเทรนด์เรื่องผิวสี  ซึ่งกำลังฮ็อตบนเวทีออสการ์ปีนี้

 

โดย metrobear

 

กลับไปที่ www.oknation.net