วันที่ พฤหัสบดี เมษายน 2562

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สนธิสัญญากับความเปลี่ยวเหงา


เพียงแค่อึดใจเดียว
ความมืดก็เคลื่อนไหวปกคลุมทั่วห้อง
ราวกับลมหัวด้วนม้วนทุกอย่างไปจากผืนดินอย่างรวดเร็วก็ไม่ปาน
ท่ามกลางความมืดมิดอันเวิ้งว้าง ว่างเปล่า ไร้ทิศ ไร้ทาง ปราศจากกาลเวลา
ในห้วงยามของความอนันต-อนธกาล
ทันใดนั้น สายตาของหญิงสาวพันเหลือบไปเห็น แสงรำไรตรงผนังที่แตกร้าวเพราะรากไม้ใหญ่แทรกตัว เธอลุกขึ้นและถีบผนังอย่างสุดแรง เธอปราถนาที่จะหลุดออกไปยังทุ่งหญ้าโล่งกว้าง แต่เปล่าเลย เธอหลุดไปยังมิติที่มืดยิ่งกว่า เธอพบว่า พันธนาการที่กักขังจิตวิญญาณของเธอให้ดำดิ่งสู่ห้วงหุบเหวที่มืดมิดนั่น ก็คือตัวเธอเอง เธอได้ทำสนธิสัญญากับความเปลี่ยวดายโดยที่เธอเองก็มิอาจได้ทันรู้ตัว
ลาก่อนนะ เจ้าแสงสว่างอันเป็นที่รัก
สายลม ทุ่งหญ้านุ่มๆ ดอกไม้ที่แสนสวย
ท้องฟ้า ทะเลและเมฆฝน รวมถึงรอยยิ้มของเธอคนนั้น รอยยิ้มที่คอยสร้างความอบอุ่นในหัวใจฉัน
หญิงสาวหลับตาลงท่ามกลางอเวจีแห่งความมืด
เธอตกใจตื่นในยามเช้าพร้อมกับรอยแผลบนแขนของเธอ

โดย บุหลันริมหน้าต่าง

 

กลับไปที่ www.oknation.net