วันที่ อังคาร พฤษภาคม 2562

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Trainer Story Ep.11 : เขียนให้สุดใจ


#เขียนให้สุดใจ

(หา)เรื่องโดย โค้ชธนา

Trainer Story Ep.11

++++++++++++++

.

“เรื่องสั้นที่ส่งครั้งที่แล้ว คุณปล้องเขียนได้ดีมากเลย รู้หรือเปล่าครับ” โค้ชกล่าวชมปล้อง ซิงเกิ้ลมัมผู้มีความฝันจะเป็นนักเขียน “ภาษาที่ใช้ดีขึ้นมาก ลื่นไหล และบางสำนวนเริ่มอ่านเพลินเหมือนงานวรรณกรรมแล้ว ฝึกอีกนิด สำนวนก็เป็นนักเขียนอาชีพได้ล่ะ”

“จริงเหรอคร้าบ ขอบคุณคร้าบบ” ปล้องกล่าวน้ำเสียงกระหืดกระหอบด้วยความตื่นเต้นระคนดีใจ

.

“แต่งานเขียนของคุณขาดสิ่งสำคัญไป สิ่งสำคัญที่ทำให้งานเขียนทุกชิ้นมีเสน่ห์ มีพลัง” หลังจากให้คำชื่นชมในสิ่งที่ผู้เรียนทำได้ดีแล้ว โค้ชจึงให้คำแนะนำในจุดที่ผู้เรียนต้องแก้ไข นี่คือเทคนิคสำคัญ 2 ข้อแรกในการให้คำแนะนำเพื่อพัฒนาทักษะของผู้เรียน

.

“ธีมใช่ไหมคร้าบ?” นักเขียนสายกวนตอบในสิ่งที่โค้ชย้ำกับเธอเสมอ

“ถูกต้องครับ” เขาเฉลย “และที่คุณปล้องยังเขียนเรื่องให้มีธีมที่แข็งแรงไม่ได้ อาจเป็นเพราะผมสอนยังได้ไม่ดี งั้นวันนี้เราลองมาเรียนรู้เรื่องนี้กันแบบเจาะลึกอีกครั้ง ดีไหมครับ?”

“ดีคร้าบ”

.

“หลักๆ เรื่องที่เราเขียนจะมี 2 ประเภทใหญ่ๆ คือ เรื่องสั้น กับ เรื่องยาว

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสั้นหรือเรื่องยาว สิ่งที่จะต้องมีเหมือนกันก็คือ ธีม กับ พล๊อต

.

ธีม กับ พล๊อต ถือเป็นองค์ประกอบสำคัญของงานเขียนที่ดีทุกชิ้นบนโลกนี้

ธีม คือ แก่นของเรื่องที่ผู้เขียนต้องการสื่อสารไปยังผู้อ่าน

พล๊อต คือ เรื่องราว หรือ วิธีที่ผู้เขียนใช้ในการเล่าเรื่อง

ตามทันไหม?”

“ทันคร้าบบ”

.

“พล๊อต จะประกอบด้วยองค์ ซึ่งหลักๆจะแบ่งเป็น 3 องค์ คือ

1. องค์ที่หนึ่ง คือ ต้นเรื่อง ...ได้แก่ส่วนที่ทำหน้าที่ปูเรื่องราวให้ผู้อ่านได้รู้จักตัวละครและความขัดแย้ง

2. องค์ที่สอง คือ กลางเรื่อง ...ได้แก่ส่วนที่ความขัดแย้งดำเนินไปและขมวดปมแน่นขึ้น เพื่อให้ตัวละครต้องหาทางออก

3. องค์ที่สาม คือ จบเรื่อง ...ได้แก่ส่วนไคลแม๊กซ์ที่นำไปสู่การคลี่คลายความขัดแย้งที่ปูไว้ตอนต้นเรื่อง

.

ถ้าอยากเป็นนักเขียนมืออาชีพ สิ่งที่คุณต้องทำคือการล๊อคสายตาผู้อ่านไว้ตั้งแต่บรรทัดแรกจนถึงบรรทัดสุดท้ายให้ได้

ซึ่งผมเรียกหลักนี้ว่า “เขียนให้สุดใจ” มี 3 ขั้นตอน

1. กำหนดธีมให้สะเทือนใจ

2. วางพล๊อต(เล่าเรื่อง)ให้น่าสนใจ

3. ใช้ภาษาให้ตราตรึงใจ

3 ขั้นตอนง่ายๆนี้ ทำได้หรือเปล่าครับ?”

.

“โห ฟังดูไม่ง่ายเลยนะเนี่ย” ปล้องโอดครวญไปตามประสาคุณแม่ไฮเปอร์ที่ปากว่าทำงานไวแล้ว แต่ความคิดในหัวทำงานไวกว่า

“บ่นแล้วทำให้เขียนเก่งขึ้นไหม?” โค้ชด้านนิสัยกล่าวเชิงตำหนิ เพราะไม่อยากให้ผู้เรียนติดนิสัยพูดโดยไม่ทันได้คิด

“ขอโทษคร้าบบบ” น้ำเสียงงอก่องอขิงเหมือนจะสำนึกผิดเช่นทุกครั้ง

.

“พล๊อต นอกจากจะแบ่งเป็น 3 องค์แล้ว ยังสามารถแบ่งได้เป็น พล๊อตหลัก กับ พล๊อตรอง อีกด้วย”

“ยังไงคร้าบ?”

.

“ในการเขียนนวนิยายที่มีขนาดยาว และไม่จำกัดจำนวนตัวอักษร ส่วนใหญ่จะใช้การเดินเรื่องแบบ 2 พล๊อตคู่กัน ตัดสลับกันไปมาระหว่างพล๊อตหลักกับพล๊อตรองเพื่อไม่ให้เรื่องราวน่าเบื่อ และในนวนิยาย ผู้เขียนจะเล่าเรื่องผ่านตัวละครกี่ตัวก็ได้ไม่จำกัด

.

แต่ในการเขียนเรื่องสั้นที่จำกัดด้วยจำนวนตัวอักษรหรือมีจำนวนหน้าในการเล่าเรื่องที่ไม่มากนัก เพราะชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าเรื่องสั้น เรานิยมใช้การเล่าเรื่องผ่านพล๊อตๆเดียวเท่านั้น และเล่าเรื่องผ่านตัวละครหลักไม่กี่ตัว เรื่องสั้นชั้นดีหลายเรื่องเดินเรื่องผ่านสายตาของตัวละครหลักเพียงตัวเดียวทั้งเรื่องก็มี”

.

“สุดยอดดดด”

“ยังไม่สุดยอด” โค้ชดักคอ “ที่สุดยอดจริงๆคือ ธีม ครับ”

“อีกล่ะ ธีมอีกล่ะ”

.

“ธีม คือ กระดูกสันหลังของเรื่องที่เราจะเล่า หากไร้ซึ่งแก่น เรื่องทั้งเรื่องก็จะไม่แข็งแรงและกลวงเปล่า ยกตัวอย่าง เหมือนหนังบางเรื่องที่แฝงแง่คิด กับ หนังตลกหรือหนังแอ๊คชั่นที่เราแทบไม่ได้อะไรนอกจากความมันส์หรือเสียงหัวเราะ ดูจบก็จบไป แต่หนังที่แฝงแง่คิด ถึงหนังจะจบไปแล้ว แต่มันจะมีความรู้สึกรุนแรงบางอย่างที่เกาะติดไปกับความคิดของเรา บางแง่คิดสั่นสะเทือนรุนแรงถึงขนาดทำให้เราเปลี่ยนพฤติกรรมได้เลย ถ้าคุณปล้องเคยดูหนังแบบนี้มาบ้าง ก็จะเข้าใจสิ่งที่ผมกำลังอธิบายครับ”

.

“น่าจะเคยนะ แต่นึกไม่ออก 555”

“งั้นกลับไปนึกหนักๆ หรือไม่ก็หลังจากนี้ เวลาจะดูหนังเรื่องไหน ลองตอบตนเองให้ได้ก็ได้ว่า แก่นของหนังเรื่องนี้คืออะไร และผู้กำกับเขามีวิธีเล่าเรื่องอย่างไรให้น่าสนใจจึงทำให้ผู้ชมติดตามได้ตั้งแต่ต้นจนจบ”

“กิจกรรมมาล่ะ” ปล้องแซว แต่โค้ชไม่สนใจ

.

“สรุปก็คือ งานเขียนหลังจากนี้ ผมจะให้คะแนนโดยอิงจากหลักการ ‘เขียนให้สุดใจ 3 ขั้นตอน’ เมื่อครู่นะครับ ไหนลองทวนให้ผมฟังสิ” โค้ชหาเรื่องให้ผู้เรียนได้บริหารรอยหยักในสมอง

.

“หลักการ ‘เขียนให้สุดใจ’ 3 ขั้นตอน ได้แก่

1. กำหนดธีมให้สะเทือนใจ

2. วางพล๊อต(เล่าเรื่อง)ให้น่าสนใจ

3. ใช้ภาษาให้ตราตรึงใจ

ถูกต้องไหมคร้าบบ”

.
“เยี่ยมครับ” โค้ชกล่าวชมอีกครั้งก่อนจะทำเทคนิคสำคัญข้อที่ 3 ซึ่งเป็นขั้นตอนสุดท้ายในการให้คำแนะนำเพื่อพัฒนาทักษะของผู้เรียน นั่นคือการให้กำลังใจเพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้ผู้เรียน “คุณแม่นักขายสายนักเขียนทำได้อยู่แล้วใช่ไหมครับ?”

“เขียนให้สุดใจ ทำได้อยู่แล้ว”

.

.

#โค้ชธนา

#Excellent_Writer

#Trainer_Story

 

โดย แมวเหมียวสิบชีวิต

 

กลับไปที่ www.oknation.net