วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2562

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Trainer Story Ep.24 : อย่าลืมหายใจ


#อย่าลืมหายใจ

(หา)เรื่องโดย โค้ชธนา

Trainer Story Ep.24

++++++++++++++

.

“โค้ชขา” น้ำเสียงร่าเริงของโดนัท หนึ่งในผู้เรียนของโค้ชที่นัดเวลาโทรมาแต่เช้าเพื่อขอคำปรึกษาดังเจื้อยแจ้วออดอ้อนมาจากปลายสาย “วันนี้หนูมีเรื่องรบกวนอีกแล้วค่ะ”

“ว่ามาเลยครับ สำหรับโดนัท ชาคริตว่างเสมอ” โค้ชรับมุก

“ถ้าเราจะต้องสอนให้คนใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน เราจะต้องสอนแบบไหนคะ เขาจึงจะนำเอาวิธีการไปใช้แล้วได้ผลลัพธ์อย่างที่เราต้องการ”

.

“ทำไมเขาเลือกคุณครับ?”

“คอนเน็คชั่นมั้งคะ อีกส่วนหนึ่งน่าจะมาจากพวกเขาตามเพจเกี่ยวกับความสุขของหนู คงเห็นว่าสอนได้ดีมั้ง เขาเลยติดต่อมา” เธอพูดไปเขินตัวเองไป

.

“ผู้เรียนที่คุณจะไปฝึกสอนคือใคร สอนครั้งหนึ่ง ผู้เรียนประมาณกี่คน และระยะเวลาในการสอนกี่ชั่วโมง?” โค้ชปลดล็อคไกปืนเปลี่ยนจากการยิงคำถามทีละนัดมาเป็นยิงชุดแทน

“พนักงานในหลายหน่วยงานคะ ครั้งนึงน่าจะประมาณไม่เกิน 20 คน เวลาที่เขาแจ้งคือครั้งละ 1 ชั่วโมงคะ”

.

“โอเค” เมื่อได้ข้อมูลพอสมควร โค้ชจึงเข้าสู่กระบวนการสอนงาน “สิ่งที่คุณจะต้องทำคือใช้หลัก SPIN ในการนำเสนอครับ”

“ขอสารภาพว่า หนู ลืม หมด แย้วววว”” ถ้อยคำอันไม่น่าอภิรมย์ค่อยๆหลุดออกมาจากโดนัท ผู้ที่ตอนนี้พยายามทำตัวให้แบ๊วที่สุดเพื่อจะได้รอดจากการถูกตำหนิโทษฐานเรียนรู้แล้วไม่นำสิ่งที่เรียนรู้ไปฝึกฝนให้เชี่ยวชาญ

.

“มันเป็นอดีตไปแล้ว” โค้ชปลอบผู้เรียนอย่างเข้าใจ ใครจะเป็นเหมือนเขาล่ะที่เรียนรู้อะไรแล้วก็ฝึกฝนจนเข้าไส้และนำไปปรับใช้ตลอดชีวิต “ตอนนี้เรามาอยู่กับปัจจุบันกันดีกว่า”

“ดีค่ะ” เธอรับคำน้ำเสียงระรื่นสุดชีวิตไม่ต่างกับนักโทษประหารที่ได้รับการอภัยโทษ

.

“ตำราแทบจะทุกเล่ม กูรูโค้ชครูแทบทุกคน ไม่เว้นแม้แต่ผมต่างแนะนำให้คนเราใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน แต่คุณโดนัทคิดว่ามีสักกี่คนกันที่ทำได้จริง”

“น้อยมากค่ะ” โดนัทตอบทันควัน “เชื่อว่าส่วนใหญ่ทำไม่ได้”

.

“แล้วที่ส่วนใหญ่ล้มเหลวในการปฏิบัติ คิดว่าเกิดจากอะไรครับ?”

“เพราะความคิดของเราไม่นิ่งหรือเปล่าคะ?”

“ถูกต้องครับ ความคิดของคนเราไม่เคยอยู่นิ่งอยู่แล้ว” โค้ชรับคำก่อนจะถามต่อ “แล้วเจ้าความคิดของคนเรามันไปไหนล่ะครับ มันจึงไม่อยู่กับปัจจุบัน?”

“ไม่คิดถึงเรื่องในอดีต ก็คิดถึงเรื่องในอนาคตใช่ไหมคะ?” โดนัทตอบได้ไม่เลวทีเดียวสำหรับคนที่อุทิศตัวให้การเรียนรู้เรื่องการสร้างความสุขจนเปิดเพจแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับวิธีสร้างสุข

.

“ถูกต้องครับ” โค้ชพอใจในคำตอบ “คนเรามักเป็นทุกข์เพราะเอาแต่คิดถึง ‘สิ่งที่เคยมีเคยเป็น’ และ ‘สิ่งที่อยากมีอยากเป็น’ จนละเลย ‘สิ่งที่กำลังมีกำลังเป็น’ จริงไหมครับ เวลาคุณเป็นทุกข์กับสิ่งเหล่านี้ คุณมีวิธีดึงความคิดตนเองให้มามีสติอยู่กับปัจจุบันอย่างไรครับ?”

.

“นั่งสมาธิพยายามกำหนดลมหายใจเข้าออกค่ะ?”

“แล้วถ้าสถานที่ที่คุณอยู่ไม่อำนวยให้นั่งสมาธิล่ะ คุณมีวิธีดึงความคิดกลับมาอยู่กับปัจจุบันอย่างไรให้เร็วที่สุดครับ?”

“เรื่องนี้คงต้องขอคำแนะนำจากโค้ชแล้วล่ะค่ะ”

.

“คุณต้องเข้าใจแบบนี้ก่อนว่า อดีตไม่ใช่สถานที่ที่ไกลแสนไกลอย่างที่คุณคิด แต่อดีตคือวินาทีก่อนหน้าวินาทีนี้ทั้งหมด และอนาคตก็ไม่ได้อยู่ในสถานที่ที่ไกลแสนไกลอย่างที่คุณเข้าใจ เพราะอนาคตคือวินาทีถัดจากนี้ไปทั้งหมด ดังนั้น คำถามก็คือ สถานที่ที่เป็นปัจจุบันที่สุดในโลก อยู่ที่ไหนครับ?”

“ที่ลมหายใจเข้าออกใช่ไหมคะ?” แม้จะดูเป็นการเดา แต่ก็เป็นการเดาที่แม่นทีเดียว

“ก็ไม่ผิดครับ แต่ถ้าจะให้ถูกต้อง 100% สถานที่ที่เป็นปัจจุบันที่สุดในโลกคือที่ปลายจมูกของคุณเองนั่นแหละครับ”

.

“ทำไมต้องเป็นที่ปลายจมูกด้วยล่ะคะ?”

“คุณหยุดสมองไม่ให้คิดอะไรจริงๆได้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?” โค้ชใช้คำถามแทนคำตอบ

โดนัทส่งความคิดนั่งไทม์แมชชีนย้อนอดีตอยู่พักเล็กๆก่อนจะเข้าใจและเห็นพ้องในสิ่งที่โค้ชพูดจนพึมพำกับตัวเองว่า “เออ จริงด้วย”

.

“เพราะธรรมชาติของสมองคือการคิด เราจึงห้ามไม่ให้ความคิดเกิดขึ้นไม่ได้อย่างที่บอกไปแล้วไง เมื่อเราห้ามคิดไม่ได้ สิ่งที่เราทำได้จึงเป็นการมีสติรู้ตัวว่าจะ ‘วางความคิด’ ไว้ที่ไหนเพื่อไม่ทำให้จิตใจตนเองต้องเป็นทุกข์กับอารมณ์ในอดีตและอนาคต”

“ซึ่งก็คือพยายามกำหนดความคิดไว้ที่ปลายจมูกใช่ไหมคะ?”

.

“ใช่แล้วครับ” โค้ชให้คำแนะนำที่อาจจะขัดแย้งกับความรู้ธรรมะที่เธอเคยได้ยินได้ฟังมา “หลักการจะคล้ายๆกับการเจริญอานาปานัสสติ แต่ของผมจะต่างตรงที่ผมจะกำหนดความคิดให้ ‘จดจ่อ’ อยู่ที่ปลายจมูกและตั้งสติ ‘รับรู้’ ลมหายใจที่เข้าและออกแทน ใช้วิธีนี้แล้วผมทำสมาธิได้เร็วกว่าและสำรวมความคิดได้นานกว่า”

“ไม่น่าเชื่อ”

“แต่เชื่อไหมครับว่า คนตารางงานแน่นอย่างผมไม่เคยจัดเวลานั่งสมาธิเป็นเรื่องเป็นราวเลย ผมฝึกสมาธิผ่านการทำงานที่ต้องทำให้เสร็จในแต่ละวันมากกว่า”

.

“เมื่อกี้โค้ชบอกให้ใช้ SPIN แล้วหนูต้องเริ่มยังไงล่ะคะ?”

“เริ่มที่ ‘ปัญหา’ ไงครับ เมื่อกี้ผมเริ่มให้แล้วที่ว่า ‘ใครๆก็สอนให้มีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน แต่อะไรคือปัญหาที่คนส่วนใหญ่ทำไม่ได้’ เริ่มที่ปัญหานี้ ทำให้ผู้เรียนยอมรับในจุดนี้ก่อน จากนั้นก็ใช้คำถามกระตุ้นให้พวกเขาค้นหา ‘สาเหตุ’ ซึ่งเมื่อครู่คุณก็ได้คำตอบแล้วว่า เพราะธรรมชาติของสมองคือการคิด เราจึงหยุดคิดไม่ได้ หากขาดสติ ความคิดก็จะล่องลอยไป ไม่ในอดีต(สิ่งที่เคยมีเคยเป็น) ก็ในอนาคต(สิ่งที่อยากมีอยากเป็น) แล้วเก็บเกี่ยวอารมณ์ต่างๆนานามาสร้างคลื่นรบกวนการใช้ชีวิตในปัจจุบันให้มีความสุข”

.

“พอถึงตรงนี้ หนูก็อธิบายวิธีกำหนดลมหายใจไว้ที่ปลายจมูกตามที่โค้ชแนะนำต่อได้เลยใช่ไหมคะ?”

“ยังครับ ยังไม่ถึงเวลา” โค้ชรีบเบรก “คุณมาขอคำแนะนำวิธีสอนที่จะทำให้คนนำเอาสิ่งที่สอนไปปฏิบัติต่อจนเกิดผลลัพธ์ ถ้าคุณอยากให้ได้ผลลัพธ์ตามที่ต้องการจริงๆ เมื่อทำให้ผู้เรียนรับรู้ว่าอะไรคือ ‘ปัญหา’ และกระตุ้นให้พวกเขาได้ค้นหา ‘สาเหตุ’ ของปัญหาแล้ว เพื่อจะให้ผู้เรียนเข้าใจประโยชน์ของการมีชีวิตอยู่กับปัจจุบันอย่างลึกซึ้งจนนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม คุณโดนัทต้องทำให้ผู้เรียนของคุณเห็นโทษของการไม่ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันให้ได้แบบถึงแก่นเสียก่อน ...คุณคิดว่าการไม่ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันมีโทษอะไรบ้าง?”

.

“ถ้าโค้ชอยากให้ไวซึ่งจะเป็นประโยชน์กับเราทั้งสองคน โค้ชบอกมาได้เลยนะคะว่ามีกี่ข้อ หนูพร้อมจดมากคะ 555” เธอต่อรองได้น่ารักน่าชังจนโค้ชต้องอมยิ้ม โค้ชชั่งใจอยู่พักหนึ่ง เห็นว่าด้วยตำแหน่งหน้าที่การงานทั้งธุรกิจที่บ้านและงานสังคมของผู้เรียนคนนี้ ตารางงานรัดตัวมากไม่ต่างจากเขา ประหยัดเวลาให้คำปรึกษาลงได้หน่อยจึงไม่ใช่เรื่องเสียหาย

.

“พระพุทธเจ้าค้นพบมาสองพันห้าร้อยกว่าปีแล้วว่า ‘อายุ’ ของมนุษย์จะอิงกับ ‘3 อา.’

3 อา. ที่ว่านี้ ได้แก่

1. อากาศ

2. อาหาร

3. อารมณ์

และสิ่งที่เป็นตัวบ่งชี้ว่า อากาศหรือคุณภาพในการหายใจของคนเรา ส่งผลต่อ ‘อายุ’ อย่างชัดเจน ก็คือ สัตว์ที่มีการหายใจถี่และเร็ว เช่น สุนัข หรือกระต่าย มักมีอายุสั้น ส่วนสัตว์ที่หายใจยาวและช้า เช่น เต่า หรือ ช้าง จะมีอายุที่ยืนยาวกว่า ดังนั้น เมื่อเราอยู่ภายใต้ ‘อารมณ์’ โกรธ หงุดหงิด ไม่พอใจ อารมณ์ที่เปลี่ยนไปจะทำให้จังหวะการหายใจของเราเร็วและถี่ขึ้น มันเป็นเช่นนั้นเพราะความดันโลหิตในร่างกายเราสูงขึ้นตามอารมณ์”

“ใช่จริงๆด้วย”

.

“เมื่อเราได้รู้แล้วว่า ‘อากาศ’ ที่ไม่ปกติซึ่งเกิดจาก ‘อารมณ์’ ที่ไม่ปกติ ส่งผลให้ ‘อายุ’ ของเราต้องสั้นกว่าปกติได้มากขนาดไหน คราวนี้ก็ถึงเวลาฝึกตัวเองให้เป็นพวก ‘หายใจเป็น’ กันดีกว่า”

“อะไรนะคะ ..หายใจเป็น ใช่ไหมคะ?”

“ใช่ครับ” โค้ชยิ้มให้กับความแปลกใจของอีกฝ่าย “หมายถึงคนที่ฝึกกำหนดความคิดไว้ที่ลมหายใจนั่นแหละครับ เรียกให้เก๋ๆว่า พวกหายใจเป็น”

“อ่อ 555 เล่นซะงงเลย”

.

“วิธีกำหนดความคิดไว้ที่ปลายจมูกก็ตามที่ผมสอนไปครับ มี 2 ขั้นตอนง่ายๆ

1. ‘จดจ่อ’ ความคิดไปที่ปลายจมูก

2. ‘รับรู้’ ลมหายใจที่ผ่านเข้าออกที่ปลายจมูก”

.

“แค่นี่เองเหรอคะ?” โดนัททักขึ้นเมื่อเห็นโค้ชไม่พูดอะไรต่อ
“ใช่ครับ ง่ายๆแบบนี่แหละ ได้ผลดีนัก” โค้ชยืนยันเสียงหนักแน่น “เมื่อความคิดรับรู้ได้แต่ ‘อากาศ’ ที่เข้าและออก สิ่งที่หายไปคืออะไรทราบไหมครับ?”

.

“อารมณ์ใช่ไหมคะ?”

“ตอบได้น่ารักมากครับ เมื่อความคิดจดจ่ออยู่กับ ‘อากาศ’ ที่ปลายจมูก ‘อารมณ์’ ที่เป็นคุณและโทษทั้งหมดจะหายไป จะไม่มีความทุกข์ใจในอดีต ไม่มีสิ่งที่เคยมีเคยเป็น และไม่มีความกังวลใจกับอนาคต ไม่มีสิ่งที่อยากมีอยากเป็น เหลืออยู่ก็แต่สิ่งที่คุณกำลังมีกำลังเป็น ซึ่งก็คือวินาทีที่เป็นปัจจุบันที่สุด”

.
“พอได้ๆ” เธอฮึมฮำอยู่ปลายสายลักษณะพูดกับตัวเองมากกว่าพูดกับโค้ช

“พอช่วยได้ใช่ไหมครับ?”

“คำแนะนำวันนี้ช่วยหนูได้มากเลยคะ ขอบคุณมากค่ะโค้ช”

.

“มีคำแนะนำอีก 2 ข้อ เวลาเจอปัญหา”

“อะไรคะ?”

“คนเราเวลาชีวิตถูกปัญหารุมเร้า คนที่ขาดสติมักจะมองว่าตนเองไม่เหลืออะไรแล้วในชีวิต การฝึกหายใจให้เป็นเป็นบ่อเกิดของปัญญาที่จะใช้แก้ปัญหาที่เกิดขึ้นได้ แต่คนๆนั้นต้องทำตามคำแนะนำ 2 ข้อนี้ก่อน

1. ต่อให้ชีวิตคุณไม่เหลือใครหรืออะไร ต้องระลึกว่าเรายังมีลมหายใจเสมอ

2. อย่าลืมหายใจ

...ถ้าคุณหายใจเป็น ปัญญาและความสงบเย็นจะอยู่กับคุณ”

.

“ว้าว อาเมนนน” เธอหยิกแกมหยอกตามสไตล์สาวฮาใบหน้าจริงจัง

“ไปเล่นกงโน้นเลยครับ โดนัท”

ทั้งโค้ชและลูกศิษย์ต่างหัวเราชอบใจก่อนจะแยกย้ายกันไปทำงาน

.

.

#โค้ชธนา

#Excellent_Writer

#Trainer_Story

โดย แมวเหมียวสิบชีวิต

 

กลับไปที่ www.oknation.net