วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2562

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

“แม่กูสอน”


  •  เพื่อนๆถามผมว่า  ทำไมมึงดูหน้าตาไม่ค่อยฉลาด  แต่เรียนเก่งจังวะ  ผมบอกเพื่อนผมว่า  แม่กูสอน  ให้ขยันแล้วตั้งใจเรียน
  •   เพื่อนๆถามผมว่า  ทำไมพอมึงมีตังค์  มึงชอบเอาไปทำบุญ  แจกเด็ก  เลี้ยงพระวะ  ผมบอกเพื่อนผมว่า  แม่กูสอน  ให้รู้จักแบ่งปันคนอื่น  ถึงเราจะมีตังค์น้อย  แต่ก็มีคนอื่นที่เขาลำบากกว่าเรา
  •    เพื่อนๆถามผมว่า  ทำไมไม่เคยเห็นมึงป่วยนอนโรงพยาบาลเลยวะ   ผมบอกเพื่อนผมว่า  แม่กูสอน  ให้กูออกกำลังกาย  จะได้แข็งแรง  ไม่เจ็บ  ไม่ป่วยง่ายๆ  เพราะเรามีตังค์น้อย  เจ็บป่วยจะลำบาก
  •    เพื่อนๆถามผมว่า  ทำไมมึงอารมณ์ดี  ไม่เครียด  ไม่โกรธใครบ้างเลยหรือไงวะ  ผมบอกเพื่อนผมว่า  แม่กูสอน  ให้เป็นคนอารมณ์ดี  ทำให้คนที่อยู่ใกล้เรามีความสุข  แล้วจะสบายใจกันทุกคน
  •    เพื่อนๆถามผมว่า  ทำไมมึงพูดกับคนอื่น  ดูสุภาพอ่อนน้อม  ทั้งๆที่เขาเป็นลุงแก่ๆ  เป็นเด็กเสิร์ฟอาหารหรือแม้แต่ขอทานที่มึงให้เศษตังค์แล้วเขาอวยพรให้มึง  ทำไมมึงต้องขอบคุณขอทานวะ  ผมบอกเพื่อนผมว่า  แม่กูสอน  ให้พูดดีๆกับทุกคนไม่ว่าเขาจะเป็นใคร  เราพูดดีๆกับเขา  เขาก็จะได้พูดดีๆกับเรา 
  •   เพื่อนๆถามผมว่า  พี่ๆน้องๆมึงตั้งหลายคนทำไมรักใคร่กันดี     

      ไม่เคยทะเลาะกันเลยวะผมบอกเพื่อนผมว่า  แม่กูสอน  ให้พี่น้อง

            รักกันทุกคน  เพราะหมากับแมวอยู่บ้านเดียวกัน  มันยังรักกันได้

            ทำไมพี่น้องกันจะรักกันไม่ได้    

    .   เพื่อนๆถามผมว่า  ทำไมมึงถึงรักชาติ  รักแผ่นดิน  รักในหลวง

             มากมายเลยวะ  ผมบอกเพื่อนผมว่า  แม่กูสอน  ให้กูสำนึกถึง

              บุญคุณของแผ่นดิน  บุญคุณของพระมหากษัตริย์ทุกพระองค์

                เรามีแผ่นดินอยู่มาทุกวันนี้ก็เพราะท่าน  แม่กูสอน  ให้กูรู้จักคำ

                ว่าจงรักภักดี  ตั้งแต่กูยังไม่รู้ความหมาย  จนทุกวันนี้กูรู้แล้วว่า

                 คำว่าจงรักภักดียิ่งใหญ่เพียงใด

     .   เพื่อนๆถามผมว่า ทำไมแม่มึงถึงสอนอะไรมึงมากมายจังเลย

                  วะ  ผมบอกเพื่อนผมว่า  ที่กูเป็นกูอยู่ทุกวันนี้  ก็เพราะ “แม่กู

                   สอน”

        .   แม่กูสอนอะไร  กูทำตามแม่กูสอนทุกอย่าง  มีอย่างเดียวที่

                   แม่กูไม่ได้สอน  แต่กูทำ  แล้วกูทำมาตั้งแต่เด็กแล้ว  แม่กู

                   ไม่ได้สอนให้รักแม่  แต่…กูรักแม่ว่ะ  ใครไม่รัก…..กูรัก

                                           …………….. 

     

                          

--------------------- 

อ้างอิง  : 

                “ ปาฐกถาพิเศษ  พล.อ.  เปรม  ติณสูลานนท์ ต่อนักเรียน

                        นายร้อยพระจุลจอมเกล้า  นครนายก

                         ๑๔  กรกฎาคม  ๒๕๔๙” คัดลอกจาก หนังสือพิมพ์

                          เราคิดอะไร.  ปีที่  ๒๕  ฉบับที่  ๓๔๘  กรกฎาคม

                          ๒๕๖๒.หน้า  ๕๕.

 

 

โดย แดนอีศาน

 

กลับไปที่ www.oknation.net