วันที่ อาทิตย์ สิงหาคม 2562

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กลิ่นโคลนสาปควาย


กลิ่นโคลนสาปควาย

ชีวิตผมมักจะวนเวียนอยู่กับควายๆนี่แหละ อีตาก็เป็นนายฮ้อยขายควาย ครูกมก็ชอบซื้อควายงาม โดยที่ผมไปเรียนหนังสืออยู่ในเมือง พ่อจึงมีบุตรบุญธรรมชื่อ อ้ายเลิศ คราวหนึ่งเมื่อผมหยุดเทอม ผมก็ขอไปเลี้ยงควายบนหลังเขากับอ้ายเลิศ แน่นอนอ้ายเลิศไม่อยากให้ไปด้วยหรอก เพราะแกเห็นว่า ผมสร้างปัญหาให้แกอย่างแน่นอน แต่แก็ทนผมเซ้วี้ไม่ไหวก็ไปขออนุญาตจากครูกม ซึ่งก็ได้รับอนุญาตโดยง่าย มันจะไปสร้างปัญหาใหญ่โตได้แค่ไหน มันไม่ใช่คนโง่ ครูกมให้เหตุผล พอไปถึงหลังเขา ควายมันก็เล็มหญ้าของมันอย่างเอร็ดอร่อย อ้ายเลิศบอกผมว่า สูน โตเบิ่งควายเด๊อ กันสิไปหาแนวกิน ผมก็พยักหน้าหงึกๆ มันกล้วยๆนี่นะแค่เบิ่งควายผมนึกในใจ อ้ายเลิศไปหาของกินเป็นชั่วโมงได้ของกินมาเยอะแยะ ทั้งเห็ด ทั้งหน่อไม้ ทั้งผักหวานทั้งปูปลา แต่พอกลับมาถึงที่ผมรออยู่อ้ายเลิศถามว่าควายอยู่ซื่เลอ ฮวาย จั๊กแหลวมันไปพุ่น อ้ายเลิศมองอย่างขุ่นเคืองพร้อมกัตะคอกว่า กูให้มึงเบิ่งควาย ทำไมไม่ทำตาม ผมเถียงคอเป็นเอ็น ก็เบิ่งอยู่นี่นะ จะบอกไม่เบิ่งได้แนวเลอ อ้ายเลิศวิ่งแจ้นไปทางที่ควายมันควรจะไป ซึ่งแกรู้เพราะแกมาเลี้ยงควายทุกวัน อ้ายเลิศกลับมาหน้าแห้งมือเปล่า บ่นพึมพัมว่า ไม่กินแม่มันแล้วข้าวหนิ ควายงามหาย ครูกมเอาตายแน่ ผมหิวข้าวท้องกิ่ว แต่ไม่กล้าบ่น กลับถึงบ้านได้กินข้าวเกือบเที่ยงคืน นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า อย่าเล้ยงควายงาม

โดย สูนทอง

 

กลับไปที่ www.oknation.net