วันที่ อาทิตย์ พฤศจิกายน 2562

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อเจอคนปากหมา เราควรให้หมาอยู่ที่ปากเขาหรือปล่อยหมาในปากของเราออกไปกัดกับมัน?


"มันปากหมากับพี่ขนาดนั้น พี่ยอมได้ยังไงไม่ด่าแม่งกลับไปให้จุกซะหน่อย จะได้รู้ซะมั่งว่าใครเป็นใคร!?!"

ด้วยความที่ดูเป็นคนไม่มีพิษสงอะไร...ทำให้บางครั้งต้องเจอมารยาททรามๆ จากคนประเภทที่บ้านอาจสอนสั่งแล้วแต่ดื้อด้านเกินจดจำ..

เอาจริงๆ ด้วยทักษะการสร้างวาทกรรมที่หากอยากจะทำให้ใครกระอักเลือดตายด้วยคำพูดก็ทำได้..แต่เนื่องจากเมื่อเจอคนปากหมา ก็อยากปล่อยให้หมาอยู่กับปากของเขา..ไม่อยากให้ปากของเรามีหมามาปรากฏด้วย...

เมื่อเขาเสียมารยาทกับเรา..ก็ปล่อยให้เขาสูญเสียมันไป เราก็รักษามารยาทของเราไว้...ไม่ควรเอาไปแข่งกันเสีย...ให้ต่ำตมตามลงไปอีก

คิดได้อย่างนี้แล้ว ก็ไม่เห็นเหตุว่า จะไปตอบโต้เพื่ออะไร เอาทองไปรู่กระเบื้องทำไมให้เปลืองตัว ลงไปเกลือกกลั้วกับความต่ำตมวจีกรรมของผู้อื่นทำไมด้วยประการทั้งปวง

ถ้าไม่ได้ยืนอยู่โพเดียมโต้วาที ก็ไม่จำเป็นต้องไปปะทะคารมกับใคร... ไม่ได้กำลังถือไมค์อยู่บนธรรมาสน์ก็ไม่ต้องเทศนา หรือไม่ได้สวมนวมเต้นฟุตเวิร์คอยู่ในเวทีมวยก็ไม่ต้องออกหมัดซัดปากใคร...ก็ปล่อยคนเฮงซวยเหล่านั้นให้หลงระเริงไป...กรรมใครกรรมมัน...

ถ้าคิดแบบนี้ได้ อาการอยากตบให้หัวทิ่ม...สาดคำพูดกลับให้แสบไปถึงทรวงก็จะหาย...ความสงบในใจเราที่พร้อมจะยิ้มอ่อนกับความเขลาเหล่านั้น...จะมาเอง...

ไม่ได้ตอบคำถามข้างต้นแบบนี้หรอก ดูจะดงผู้ดีเกิน... แต่มักจะบอกไปว่า "ช่างแม่งเหอะเดี๋ยวก็เจอใครสักคนตบปากมันเองแหละ"

#สวัสดีวันอาทิตย์

 

โดย ไผ่แก้ว

 

กลับไปที่ www.oknation.net