วันที่ อังคาร ธันวาคม 2562

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

“ลงข้อความ และทำเครื่องหมายว่าเป็นคำตอบที่ดี ที่สุด”


รายละเอียด
แก้บท และทำเครื่องหมายว่าเป็นคำตอบที่ดี

วันนี้ มาถือศีลอยู่ที่วัด แต่ก็ขอตอบ ขออธิบาย ถึงบ้าน
ถึงเรือน ที่ต้องกลับไปอยู่

“เรื่องว่า ตัวเราเหมือนยืดเยื้อ ยึดถือ จะเอาสตางค์
คือว่านับการ จะถือความเสียสละ ว่าจะเป็นไป
นับถือการที่ตน จะปล่อยวาง อย่างไรก็แล้ว ก็เห็นว่า
ใจตนเองยืดเยื้อออกข้างจะเอาสตางค์อยู่มากเหมือนกัน
หมายถึงวาระที่มันปรากฏ เราก็ต้องถือตัว ออกตัว
เห็นการเกี่ยวด้วย เพราะหากว่าไม่ได้มีอินเตอร์เน็ต น้ำไฟ
อาหารของกินให้มาอยู่ฟรีแล้ว
ก็จะต้องอยากได้เงินมาเพื่อการนี้อยู่ เป็นทีอยู่แล้ว
แล้วเป็นโดยมาก มากประการจะใช้ชีวิต, ทีนี้
นี่ตัวเราเองว่าตัวเราเอง เราพร้อมเผชิญนะ และเราคิดว่า
ตัวเราเอง ใจเราเอง จะสามารถเผชิญ ดีชั่วทุกอย่างได้
อย่างสง่างาม หรือว่าขลุกขลัก ทุเรศจนดูไม่ได้ ก็ตาม
อย่างไรก็แล้วแต่ เราคิดว่า เมื่อฉับพลัน
เมื่อเหตุปัจจุบันทันด่วน จะเสียหาย ชีวิตจะต้องเป็น
เราก็คิดว่า เราก็จะต้องเผชิญให้ได้”

“คือว่า ขืนไม่ได้ ก็ต้องได้นั่นแหละ หมายความว่า
เหมือนอย่างคนจะตายนั้น หากบอกว่า ตนจะไม่ตาย
มันก็ต้องทำไม่ได้, อย่างนี้ก็เหมือนกัน ว่าเราบอกว่า
เราจะกระทำแต่เสียสละ จะปล่อย
ตามติดลงแต่ที่อันแท้จะละจะวาง คือไม่เอา
จะจบไปแค่เท่านั้น, แต่แล้วว่า ก็ต้องยืดเยื้อไป
โยงจิตใจกันอยู่บ้าง ก็กับสตางค์ กะเงิน กะทอง
ของทุกแห่งทุกที่ ตลอดเลยนั้น, พูดกันจริง ๆ
เพราะว่าเราจะขาดไปจากอินเตอร์เนต น้ำไฟ
และของอันจะหามากินมาอยู่ไม่ได้
เพราะปรกติเราก็ต้องอยู่แบบทั่วไป ตามแบบจะอยู่
ตามที่เห็นได้ ในธรรมดาแบบนี้, คือว่า ต้องลงความเห็น
โดยเป็นไปตามจริงว่า เป็นแต่ตนจะต้องสำเหนียกสำนึก
ระลึกคิดเอาเอง ว่าตนเอง ตัวเราเองจะต้องทำดีอยู่
อยู่ให้ได้โดย การคิดทำหน้าที่ให้สุจริตและตรง ให้คงที่
ตรงที่จะเสียสละไว้บ้าง เช่นคำใด
ที่ตนได้ปฏิญาณจากใจแล้ว ต้องกระทำ ก็จึงจะชื่อว่า
ตนเองไม่เป็นหนี้เขา และไม่ต้องติดค้างธุระอะไร
ในอันที่จะเป็นโทษเป็นภัยแก่เขา”

เขียนที่ วัดป่าวังอุโบสถภัทรสีมา 3.45 นาฬิกา
บันทึกของฉัน


ดูเรื่องการประดับธง ต่อ ...

โดย kwunk-log-cabin

 

กลับไปที่ www.oknation.net