วันที่ จันทร์ ธันวาคม 2562

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Post : เรื่อง Pindapato : Post 30 Dec 2019 —


บัตรประจำตัว ...........

“เรื่องเป็นไปตามบทอนุสรณ์ อย่างไรอย่างหนึ่ง ซะเท่านั้น พอควร พวกเราจึงจะออกเรื่องมาได้  แก่เรา -ท่าน ทุกคน ในผู้ที่ยังทบทวนสอบสวน ให้ตนรู้สึกนึกคิดไปตามรายการต่างๆ อยู่อย่างนี้, ในโลก อันที่มีอนุสรณ์พึงลงไว้ทุกๆเรื่อง หนักเบา ตื้นลึก มากและน้อย, ก็แต่ที่ใด ที่จะหาไม่มีความเป็นอนุสรณ์ไว้ที่ไหนเลย ฉะนั้น ก็ต้องคิดอยู่ และว่า คงจะไม่มี เพราะทุกที่ มีคติ ธรรมะคดี ที่ได้ให้สมรรถนะสำคัญ แก่เรื่อง อันเป็นอนุสรณ์ลงไว้ ในทุกๆแห่ง, แล้วนั้น จะเป็นอะไรๆไปได้

หากพวกเรา -ท่านไม่ว่าลงไป แก่ บทหนังสืออนุสรณ์  เรื่องที่ลงวาระอันจะพิทักษ์รักษาเรื่อง ตลอดจวบจนหมดเวลาสุดท้าย ก็ยังแน่หนักหนา ด้วยเรื่องหวังอันจะให้คนได้คิด ได้ฝัน ได้ธำรงสติดำริ มีวัน -คืน ทนุบำรุง ดำรงคงแรง ตั้งปรารถนา ให้ทุกๆคน และกระทั้งตนเองด้วย ว่าต้องคารวะ แต่ควร แล้วให้ระลึก ตรึกตรองเป็นสามารถ หาญกล้า ห่วงกระทำ ลงถึงสิ่งที่จะเป็นคุณความดีเที่ยงแท้แก่จริง แน่จริง ให้หมดสิ้นหัวใจ,

ฉะนั้น ความก็จะต้องกล่าวแต่บทเดิมของวัน เดือน ปี ทุกวัน ที่มีดี เหมือนกันทุกๆวันทั่วทั้งนั้น เพราะเมื่อเราไม่เห็นเหตุอันเป็นปริจาคะในตนบ้างแล้ว ก็จะพึงต้องคิดเห็นว่า ตน! ไปอยู่ผิดหน้าที่ หากว่าเมื่อใด มีเรื่อง! ต้องได้ไปอยู่ไกลจากความอยากเสียสละ ฉะนั้น!, เช่นนั้น เราก็พึงยกความเฉพาะ แต่บทพระกถาจารย์มาซะเถิด, ให้ว่าอย่างไรซะ

ได้บริจาคก็จะกระทำการงานต่อไป หรือแม้ไม่ได้การบริจาคอย่างไรๆ ก็คงจะยึด จะถือ ยังมีใจใฝ่ปรารถนาจะเฉียดใกล้  ไปแต่บทเรื่องของธรรมะความสละ อันเป็นสมบัติประเสริฐ เห็นเกียรติยศ เห็นอยู่เป็นไปอยู่ ดังนี้, พวกเรา ไม่ใช้จิตโอ้อวด ให้ว่าแค่ความกล่าวไปแต่กถา ลงจำแนกแจกเรื่องให้รู้ ให้ได้เรื่อง ซะทุกที่ ทุกประการ ที่ไหนดี ก็ต้องได้ดีเหมือนกัน ด้วยก็ต่อแต่นี้ ไปนี้ ว่า -.

‘จีวรเลโส นาม ปํ สุกูลิโก ทิฏฺโฐ โหติ ฯเปฯ คหปติจีวรธโร  ทิฏฺโฐ  โหติ  ปาราชิกํ  ธมฺมํ  อชฺฌาปชฺชนฺโต  อญญํ คหปติจีวรธรํ  ปสฺสิตฺวา  โจเทติ  คหปติจีวรธโร  มยา  ทิฏฺโฐ ปาราชิกํ  ธมฺมํ  อชฺฌาปนฺโนสิ  อสฺสมโณสิ  อสกฺยปุตฺติโยสิ  ฯเปฯ สงฺฆกมฺมํ วาติ อาปตฺติ วาจาย วาจาย สงฺฆาทิเสสสฺส ฯ’. ความค้นไปโดยมากแล้วอย่างนั้น กระนั้นถึงให้เห็น และพบอุปสรรคต่อการถ่าย การแปร ข้อมูล แก่พระกถาศัพท์ คือ ปัง สุกูลิโก 1, ทิฏโฐ 1, ปาราชิกัง 1, ธัมมัง 1, อัญญัง 1, คะหะปะติจีวะระธะรัง 1, สังฆะกัมมัง 1, ทั้งหมดลงแก่ความบทพระกถา มี 7 แห่ง, โดยตลอดประโยชน์แด่พระปริยัติสัทธรรม ด้วยศัพท์สิ้นทั้งปวง ฉะนั้น ตลอดจนสิ้นเวลา ทุกเมื่อ”



ดูเรื่องการประดับธง ต่อ ...

โดย kwunk-log-cabin

 

กลับไปที่ www.oknation.net