วันที่ เสาร์ มกราคม 2563

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Post : เรื่อง Aggalo Atiaggalo : Post 4 Jan 2020 —


ข้อมูลส่วนตัว นาย นิรุตติ์ โชติลิปิกร
เพื่อใช้ประโยชน์ ตามการเผยแพร่ไปตามเทคโนโลยีฯ
ข้อมูลตามวันที่ 04-01-2020

“พวกเรา -ท่าน จงอย่ามัวมองดูกันอย่างพิศวง ก็ในเมื่อพวกเราที่อยู่ในนี้ ก็ได้เฝ้าค้นหาสืบเสาะ ลงแต่สิ่งที่จะอำนวยการดี ไปให้แก่พวกท่านทุกคน, ฉะนั้น ทำไม? พวกท่านจึงไม่ถือตอบไปบ้าง เพื่อจะให้ทุกสิ่งทุกอย่างได้พอดำเนินไป, เพราะคำสัจ เท่าที่มีเท่านั้น ปรากฏ ความทั้งปวงจึงจะเป็นทาสและกรรมกรรับใช้ ลงไปให้แก่ประชาชน ไว้ได้อย่างซื่อสัตย์ มิใช่หรือ, แล้วท่านทำไมถึงไม่ตอบไปบ้างเล่า? ว่า “จิตใจคนย่อมเห็นแก่คำพูด ที่พูดอย่างแท้จริง” ตามข้อความจากจิตใจ เท่านั้น, เพราะว่า ตนเองไม่ได้เห็นแก่คำพูดสวยๆ ที่จะต้องร่าง ต้องเตือนไว้พูดอย่างนักหนังสือ ที่ไว้พูดลงลึกแก่ใจ มีไปด้วยความดั่งนั้นได้,

หากไม่ได้กำหนดว่า ต้องอวดความเป็นนักหนังสือ เท่านั้นเอง!, เท่านั้น เพราะตอนนั้น ท่านมุ่งเรื่องของใจ จนลืมจบคำพูดบทสวยๆไปหมด, หาใช่ว่า เป็นคนโดยแท้จริง ที่ยังไม่ได้มีความปฏิญาณอย่างไร ยังไม่ใช่!, เพราะที่แท้ท่านก็ยังเป็นคน ที่ได้มีปฏิญาณ มาเกือบทั้งชีวิตมากแล้ว ด้วยคนหนึ่ง

อย่างนั้นแหล่ะ เช่นนั้น พวกท่านจงอย่าได้มัวจ้องมองกันอย่างพิศวงอยู่เลย, ด้วยหาใช่มีกาลพิเศษ คำพิเศษ หรือสุขวิเศษอันพิเศษห่วงหาทุกข์ยาก, ที่พวกเราควรหวาดหวั่น กลัวเกรงอยู่ ไม่มี!, ก็ซึ่ง พวกเรา -ท่าน ย่อมรู้แน่ว่า ผืนฟ้าย่อมปกคลุมข้อความแห่งปฐพีสาส์นทั้งปวงสิ้น ไม่ใช่หรือ?, หรือไม่ใช่! ข้อความทั้งหมดที่มีมาในโลก หากท่านคิดว่าปฏิญาณอันใดมิได้เป็นสิ่งเดียวกัน ท่านก็คิดว่ายังแต่การทำตามคำปฏิญาณนั้นยังไม่ครบก็ได้ หาใช่ว่า ทุกคนจะเป็นคนเลวหาคำปฏิญาณโดยสุจริตไม่มี เพราะที่จริงยังต้องค่อยๆทะยอยให้ ไปตามจริง

เช่นนั้น ท่านจงได้เลิกพิศวงกันซะเถิด เพียงแต่เรา -ท่าน ทุกคนตกลงกันว่า จะเป็นไปด้วยความเสียสละ ดำเนินไปอยู่ด้วยกัน ใช่ไหม? ด้วยกันนับจากเวลานี้ไป ใช่ไหม? หรือ!พวกเรา -ท่าน ไม่เชื่อแล้วว่า ที่คนกล่าวปฏิญาณ คำนั้น! คำนั้น!  ผืนฟ้า และสิ่งเบื้องบน เบื้องล่าง หมดสิ้นทั้งปวง ทั้งสิ้น ก็จะไม่อาจรองรับคำปฏิญาณ ด้วยคำเช่นนั้น เช่นนั้น ดั่งนั้น ของเรา -ท่านทั้งหมดทุกคนไว้ได้, ด้วยคำปฏิญาณ อันเช่นว่า ไปนี้

ขอพวกท่านจงดูปฏิญาณของข้าพเจ้า ซึ่งเป็นราษฎร ที่ได้ทำไว้เป็นรูปภาพ เรื่องโปรแกรม วางข้างท้ายเรื่อง, อย่างนี้ ซึ่งข้าพเจ้าปฏิญาณกับฟ้า กับดิน อันสิ่งที่ตรงสู่ทิศเบื้องบน และที่ซึ่งตนเองจะหนุนนอน วางศรีษะลงไปบนโอกาส แล้วหลับลงไปเพื่อตน เนื่องนับเวลาบทจนฟื้น ตื่นมาแก่ความที่เป็นกุศล บอกกับฟ้า กับดิน บอกได้ แม้นบอกกับสมบัติมนุษย์ของท่านทั้งปวงก็เช่นกัน, ว่า เพราะว่า ข้าพเจ้าหวังตนแก่พระสัทธรรมแผนกหนังสือ ที่ตนจะมีปฏิญญาสาบาน ปฏิญาณบอก แล้ว ก็จึงให้ตนเขียนคำร่าง ตลอดไป แม้นว่าวันนี้เอง ก็วันหนึ่ง ตนก็ว่าไปทุกๆวัน

ถึงที่จึงต้องลงความแก่วันนี้ ด้วยตนเองจึง ว่า ‘มตํ เยภุยฺเยน ขายิตํ ภิกฺขุสฺส สนฺติเก อาเนตฺวา วจฺจมคฺเคน ฯเปฯ มุเขน องฺคชาตํ อภินิสีเทนฺติ ฯ’. ความค้นไปโดยมากแล้วอย่างนั้น กระนั้นถึงให้เห็น และพบอุปสรรคต่อการถ่าย การแปร ข้อมูล แก่พระกถาศัพท์ คือ มะตัง เยภุยเยนะ 1, ขายิตัง 1, อังคะชาตัง 1, ทั้งหมดลงแก่ความบทพระกถา มี 3 แห่ง, โดยตลอดประโยชน์แด่พระปริยัติสัทธรรม ด้วยศัพท์สิ้นทั้งปวง ฉะนั้น ตลอดจนสิ้นเวลา ทุกเมื่อ”

ดูเรื่องการประดับธง ต่อ ...

โดย kwunk-log-cabin

 

กลับไปที่ www.oknation.net