วันที่ เสาร์ มกราคม 2563

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เดียวดาย มธุรสวาที


 

.
เดียวดาย มธุรสวาทีทรงเครื่อง

.

..ทางเวิ้งว้าง ว่างเปล่า  มืดเหงามิด
ทางชีวิต หวิดเฉา ซบเซาหมอง
ต้องเดินแหวก แฝกหนาม แลตามมอง
หวังว่าต้อง ตอบสะสาง ปลายทางยาว

..ก้มหน้าเดิน เพลินเดี่ยว แลเหลียวหน้า
คนเคียงบ่า บอบช้ำ  กี่ค่ำหนาว
ไร้แสงทอง  ส่องส่ง บรรจงคราว
ทนปวดร้าว เรื่อยไป จำใจทน

..ถึงล้มลุก คลุกคลาน จนกร้านท้อ
น้ำตาคลอ เคลียหน้า ดั่งห่าฝน
แนววิถี  ลิขิต ชีวิตคน
มีกี่หน หายล้า จนกว่าอาย

..เริ่มเห็นแสง แห่งทาง สิ่งขวางอยู่
ฝ่าฟันดู  เดินเดี่ยว ถึงเปลี่ยวหาย
มีหนามคม ระดมตำ ระกำกาย
อยากสบาย บุกบั่น  ฝ่าดั้นมา

..อุปสรรค รักแท้  ก็แค่หวง
ภาระล่วง  ลงพลัน  ช่วงสรรหา
ทางชีวิต มิด-วน  อับจนปัญญา
ขอพึ่งพา เพียงบุญ  เพื่อหนุนนำ

..ทางข้างหน้า ว้าเหว่ ร่อนเร่หงอย
แสงส่องคอย  คงฝืน กล้ำกลืนถลำ
ขาดคนเคียง  เพียงยาก  ร่วมตรากตรำ
ทางฝันย่ำ  ย้ำหมาย  ตรงปลายรอ
.
             .น้องจ๋า

 

 

โดย น้องจ๋า

 

กลับไปที่ www.oknation.net