วันที่ อาทิตย์ เมษายน 2563

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Post : เรื่อง “บทสรุปของทุกๆคน”


บัตรประจำตัว .............
ตอบ อธิบาย 5 เมษายน 2563 8:39 น.
*เรื่อง ความจริง เพื่อบทสรุปแก่ทุกๆสรรพชีวิต

“ถ้าบอกเลือก ถ้าบอกว่า ไปถึงสำคัญอย่างไรอย่างหนึ่ง เรื่อง!นั้น, คือเรื่องของเรื่อง พวกเราอาจจะต้องเห็น และพูดให้จริงที่สุดบ้าง คือต้องมีบางแผนกที่ต้องพูดให้จริงที่สุดบ้าง ถึงผลรวม และงานโดยรวมของเรา ที่ควรจะต้องเป็นไป หรือตกลงใจไว้แก่มนุษย์ทั้งปวง และสัตว์ทั้งปวง ที่ทั้งหมดจะต้องเป็นไป หรือให้ดำเนินต่อไปได้ด้วยอารยธรรมของมนุษย์, ซึ่งว่า การไม่แก่งแย่งอากาศ(ดี) หรือแก่งแย่งการสาธารณสุข(ที่ดี) ก็ดี นัยแต่!ว่า สิ่งประดาเหล่านี้ สำคัญนัก? ก็อาจจะยังไม่ใช่ความ อันที่จะเป็นที่สุด ที่ทุกคนเราพึงควร มุ่งไว้ที่ตรงใจของมนุษย์เรา ซึ่งจะตอบตกลง และให้ความตกลงปลงใจ ปรารภไป ลุล่วงลงใจ แน่แก่ความพากเพียรของตน


ที่ซึ่งว่า ความพากเพียรอย่างนั้นเอง ที่จะเป็นความรับประกัน ความถูก -ผิด และความสมบูรณ์ในตน ไม่ว่า จะขาดการสาธารณะสุข หรือไม่ว่าจะเจ็บป่วย หรือจะไม่เจ็บป่วย จากอากาศ หากแต่ว่าด้วยความเพียรละบาปอกุศล ตรงกระทำจิตให้บริสุทธิ์ ตรงถึง ความหมดจดบริบูรณ์สิ้นเชิง ซึ่งคือวิมุตติ ก็จึงเป็นอันว่า ตนเองปรารภถูกอยู่เสมอๆ ไม่ว่า ตนจะได้อากาศ หรือไม่ได้ ไม่ว่าตนจะถูกเชื้อโรคหรือไม่ได้ ตนจะได้ ปวงการแห่งสาธารณสุขที่ดีบ้างอันนั้น หรือไม่ได้ก็ตาม, พวกเรา หรือท่านเองก็คงพอควรจะเห็นบ้างแล้วว่า เมื่อใดหานับจะถือไปถึงประเด็น อันที่เรียกว่า เมื่อมัจจุราชได้เข้ามาเผชิญมายืนอยู่ต่อหน้าแล้ว


ความสำคัญเป็นดั่งนั้น ก็จึงสำคัญที่คนจะอยู่ หรือคนที่ได้ให้ความเกี่ยวข้อง ที่ให้มอบตนได้มีความเกี่ยวข้องเข้ามามากกว่า คือว่าเรื่องเทคโนโลยีสำหรับวิจัยไปเพื่อการสื่อสาร นั่นเองเกี่ยวข้อง หรืออินเทอร์เน็ต และเรื่องพัสดุไปรษณีย์ภัณฑ์ เท่านั้นแหละ ที่เกี่ยวข้อง เป็นอันที่จะสำคัญมากกว่า ไม่ว่าโลกของเราจะเต็มไปด้วยการเจ็บป่วย เต็มไปด้วยโรคภัยที่ขจัดไม่หมด หรือจะต้องเป็นอยู่ เต็มไปด้วยผู้ที่หายดีจากโรคหมดแล้วก็ตาม, เมื่อนั้น หรือเมื่อไหร่ก็ตาม เรื่องเหล่านี้เอง ทำให้เราต้องยอมรับ และต้องพากันปรารภความพากเพียร ว่า เมื่อไปถึงข้อเรื่องที่สำคัญกว่า ยิ่งกว่าความอันที่เป็นความเฉพาะหน้า และทั้งยังเป็นเรื่องสำคัญต่อสิ่งเฉพาะหน้า นั้นๆ อยู่ตลอดไป ตามความแท้จริง


ซึ่งก็เปรียบอย่างกะเราจะมีแผ่นดินอนาคต แห่งโลกหน้า ด้วยนั้น หรือไม่มีก็ตาม แต่ในที่นี้ ในที่แห่งมัจจุราช เป็นอย่างไรก็ตาม มัจจุราชไม่ได้มาเพื่อถามถึงสัมปรายภพของเราหรอก แต่!มาเพื่อให้เราตาย ฉะนั้น พวกเราก็ไม่อาจหารือว่า แม้ท่านนั้น ปวงนั้นกำลังจะเป็นอรหันต์ กำลังจะสิ้นกิเลสแล้ว แล้วอยู่ และจะให้อยู่แต่ในที่ ๆ จะปรินิพพานอยู่ เท่านั้น ณ ที่ใด เราก็ทำตน หรือทำให้ใครๆไปอยู่พ้นประโยชน์ของมัจจุราชไม่ได้ แต่ทั้งหมดพวกเราอาจเข้าใจผิดไปว่าพวกเราทำได้  ในที่ซึ่งแห่งปวงคน ชนเหล่านั้น ในอารยะธรรม นั้นๆ พูดและจบกันไปด้วยวาทะ


ในอารยธรรมของคน,สัตว์ ไม่ว่า คน,สัตว์หมู่ใด ก็ไม่มีใครจะได้รับยกเว้นหรือผัดผ่อน หรือกระทำเขยื้อนเลื่อนลด หลบการตายต่อความตายอันที่พญามัจจุราชกำลังจะให้ เพราะว่าเรามีแต่จะต้องตายเท่านั้น, ดังนี้  พวกเราก็เหลือแต่เรื่อง ก็ย่อมจะมีแต่เรื่องมรดก สิ่งตกตอบไปแก่บรรดาสัตว์ในซึ่งปวงหมู่มนุษย์ชาติเราผู้ใดที่ต้องเป็นสายทาง เรื่อยๆไป ในวันข้างหน้า แล้วนั้น จะคงไว้ซึ่งทุกๆวิธีการที่ดีทั้งหมด หรือทุกวิถีทางที่จะให้จบลงได้บ้างนั่นเอง เป็นอันที่แท้ ซึ่งก็คือการสื่อสารไป และงานส่งไปรษณีย์ภัณฑ์ถึงกัน บอกให้รู้!


ดังนี้แล้ว เรื่องทั้งปวง ทั้งหมด ที่เราจะพากเพียรสำคัญลงด้วยปรัชญาแห่งหัวจิตหัวใจ ดีเด่น! จะนำไปไว้ตอบกัน หมดแล้ว ในโลก!ทั้งปวง อันเป็นมวลหมู่มหาจักรวาฬ เหล่านี้ ปวงนี้ บรรดาของพวกเรานี้ ที่แท้! ก็ย่อมมีความสำคัญอยู่แค่เรื่องเดียวเท่านั้น ซึ่งก็คือ เรื่องทั้งหมดนี่ มันย่อมจะต้องขึ้นอยู่กับเทคโนโลยีของการสื่อสาร และเรื่องของเครื่องพัสดุไปรษณีย์ภัณฑ์ อันใดที่จะให้ส่งข่าว ส่งทุกสิ่งทุกอย่าง ทุกประการไปถึงกัน ได้บ้าง, ส่วนที่ใครๆคนใด จะผัดเพี้ยนตนเองต่อพญามัจจุราชได้หรือไม่นั้น? ก็ควรแล้วแต่ตัวของเขาเอง ที่ตัวเขาจะรู้ ที่ตัวเขาจะทำ ที่ตัวเขาจะผัดเพี้ยนไป ต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง หรือเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง ด้วยตัวของเขาเอง”

*ดูตาม หมายเหตุ

 

โดย kwunk-log-cabin

 

กลับไปที่ www.oknation.net