วันที่ พุธ มิถุนายน 2563

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ใครๆก็อยากให้เล่นกอล์ฟ


๕ มกราคม ๒๕๖๒
อ่านหนังสือกัน หนึ่งวันหนึ่งเล่ม ( ๕ บวก ๕๑ บวก ๗)
ใคร ๆก็อยากเล่นกอล์ฟ โดย ขจรฤทธิ์ รักษา

การอ่านเป็นการเรียนรู้ และเป็นการเปิดประตูเข้าไปในบ้านคนอื่น บ้านที่เราอาจไม่รู้จักและไม่คุ้นเคย อิฉันหยิบ “ใคร ๆ ก็อยากเล่นกอลฟ์”เล่มนี้มาอ่าน เพราะอยากรู้ว่า “ใคร ๆ”น่ะเป็นใคร และอยากรู้ว่าทำไมนักเขียนอย่างขจรฤทธิ์ รักษา เจ้าของรางวัลศิลปาธร จึงหวนไห้รำพันถึงกอล์ฟมากนัก(แต่ตอนนี้เขาไปรำพันถึง”วิ่ง” เสียแล้ว)


จึงหยิบมาอ่านซะที เขาก็เล่าเรื่องการเล่นกอล์ฟของเขานั่นแหละ แต่เล่าแบบคนมีประสบการณ์จริง มีสำนักพิมพ์เป็นของตัวเองด้วย จึงรู้การนำประสบการณ์เรื่อยเปื่อยอย่างเดียวเป็นการเอาเปรียบนักอ่านมากเกินไป เขาจึงใส่เรื่องความรู้ความคิดเกี่ยวกับกอล์ฟเอาไว้จนครบถ้วน รวมทั้งสนามกอลฟ์ต่าง ๆที่เขาไปมาด้วย ไม่เว้นแม้แต่สนามกอลฟ์ที่เมียนมาร์


อิฉันอ่านไปอย่างตั้งใจ ทำท่าเกือบเบื่ออยู่ในระยะแรก แต่พอตั้งตัวได้ก็ตะลุยอ่านจนจบ และพบว่า หนังสือเล่มนี้ได้เปลี่ยนความคิดของอิฉันเกียวกับกอลฟ์ไปได้เกือบจะพลิกเป็นคนละด้าน


ตลอดมาอิฉันคิดว่ากอล์ฟเป็นกีฬาของคนมีเงิน ของนักการเมือง ที่หวังจะมีผลประโยชน์ร่วมกันเวลาตีกอล์ฟ และแคดดี้ก็เป็นเพียงคนเดินตามที่กลายเป็นเมียน้อยในที่สุด (นี่มาจากข่าวสารและเรื่องสั้นเรื่องยาวทั้งหลายที่ได้อ่านมานะจ๊ะ อย่าลุกมาประท้วง) แต่พออ่านหนังสือเล่มนี้ก็ค้นพบสัจธรรมของคนเล่นกอล์ฟจริง ๆ ซึ่งเห็นได้ชัดว่า ไม่ต่างไปจากการทำสมาธิของนักปฏิบัติธรรมเลย
ประการแรก กอล์ฟเป็นเรื่องเฉพาะตัว เล่นเอง แข่งกับตัวเอง ชัดเจนเอง เช่นเดียวกับสมาธิเป็นเรื่องเฉพาะตัว ปฏิบัติเอง รู้เอง ชัดเจนเอง
ประการที่สอง การเล่นต้องเป็นไปอย่างปล่อยวาง ห้ามคาดหวัง ตั้งใจจนเกินเหตุ หรือมีจุดมั่งหมายเอาชนะ ดีกว่า เก่งกว่า เช่นเดียวกับการนั่งสมาธิต้องปล่อยวาง ตั้งใจมากเกินไป คาดหวังฯลฯ ไม่ได้เช่นเดียวกัน


“ยิ่งตีแรง ยิ่งไม่ไป”คุณจรัญว่า


ประการที่สาม กอล์ฟ เป็นความไม่แน่นอน เดี๋ยวแพ้เดี๋ยวขนะ เดี๋ยวได้ เดี๋ยวไม่ได้ ขึ้นอยู่กับจิตที่นิ่งหรือไม่นิ่ง เช่นเดียวกับการปฏิบัติสมาธิ ไม่มีความแน่นอน


ประการสุดท้าย เล่นกอลฟ์แล้วมีความสุข เพราะผลได้ของการตีได้ก็คือจิตนิ่ง จิตงาม การปฏิบัติธรรมก็เช่นเดียวกัน ปฏิบัติแล้วมีความสุข จิตนิ่ง จิตงาม


ข้อสำคัญ การเล่นกอล์ฟที่ดีต้องมีเพื่อน(ดี) ก๊วนนักเขียนเล่นกอลฟ์ของขจรฤทธิ์ เราจึงเห็นภาพพี่เต้ยเป็นพระเอก พี่จรัญเป็นญาติผู้ใหญ่ พี่เจนกับวินัยเป็นพี่ หน่อยเป็นเพื่อน แถมด้วยภาพพจน์ใหม่ของโปรกอล์ฟ


ขจรฤทธิ์เล่าสนุก ตำหนิตัวเองทุกบท ซึ่งเป็นกลวิธีของการเล่าเรื่องและเป็นเสน่ห์ของเขา แต่อย่างไรก็ดี เขาเขียนคำว่า เนี้ยบ(กับคำอะไรไม่รู้ น เหมือนกัน) ผิด ตลอดเล่ม ไม้โทจ้า ไม้โท เพราะ น เป็นอักษรต่ำจ้า สะกดไม้ตรีไม่ได้


จากนี้ไป อิฉันจะไม่ตำหนิคนเล่นกอล์ฟแล้ว ที่ผ่านมาขออภัย


ป.ล. แต่ไม่ได้แปลว่าจะญาติดีกับนักการเมืองนะ เอ้อ

 

ชมัยภร แสงกระจ่าง

โดย johnrit

 

กลับไปที่ www.oknation.net