วันที่ พุธ กันยายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

มวลเมฆแห่งคีตกาล




เสื้อยับผมยาวรองเท้าขาด
หนวดดกดูประหลาดดั่งคนบ้า
เคราขาวสยายคล้ายคนชรา
นั่งยิ้มถือกีต้าร์ ริมท่าน้ำ

มือดีดปากเปล่งบทเพลงใหม่
แววตาสุกใสช่างเย็นฉ่ำ
พ่นลมหายใจเป็นถ้อยคำ
ดื่มด่ำคีตรสบทกวี

เสียงก้องกังวานเชื่อมธารเสียง
คู่เคียงบุปผชาติบาทวิถี
ถ้อยคำเคล้าปนเสียงดนตรี
แผ่ม่านรัศมีไกลออกไป


เด็กน้อยล้อมมุงเป็นฝูงมด
เด็กสาวสวยสดคอยยิ้มให้
เด็กหนุ่มจ่อมฟังอย่างตั้งใจ
อวลไอแดดอุ่นค่อยหนุนพลบ

ความสุขเจิดจ้าแฝงตาเขา
ทอดเงางดงามยามสานสบ
ทอดนิ่งเฉกบึงใสซึ้งครบ
เพลงจบเขายิ้มปริ่มยินดี

ไม่มีหมวกกระป๋องรองรับเหรียญ
ถือกีต้าร์วนเวียนไปทุกที่
ขายบทเพลงจากฟ้ากล่อมราตรี
ดั่งมวลเมฆแห่งวิถีคีตกาล

เกิดมาเพื่อกล่อมย้อมโลกฝัน
ร่าเริงหฤหรรษ์ทุกวันผ่าน
เกิดมาเพื่อร้องก้องกังวาน
ดุจธารล่องไหลดับไฟแล้ง

เขายิ้มพริ้มพรายพักสายกีต้าร์
ม่านมืดปิดตาทุกหนแห่ง
ริมน้ำเริ่มลดฝูงมดแดง
หนุ่มสาวค่อยแฝงเร้นหายไป

เขายิ้มเมื่อลุกยืนขืนกีต้าร์
ออกก้าวเดินเชื่องช้าดั่งเรือใหญ่
ขยับก้าวขยับขาจากลาไกล
ห่างแสงไฟหายลับกับขอบฟ้า

...ช้องนาง...

โดย ช้องนาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net