วันที่ อังคาร กันยายน 2564

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แด่....ทมยันตี.....


 

แด่"ทมยันตี"ที่ล่วงลับ

 

สิ้นแล้ว"ทมยันตี"ที่เรารัก
ผู้ทอทักเรื่องราวชนกล่าวถึง 
คู่กรรม นวนิยายในคำนึง
คือเรื่องหนึ่งซึ่งใจได้จดจำ



ชาวบางระจันในวันก่อน
อตีตา พาย้อนให้ครวญคร่ำ
สละชีพเพื่อชาติพิฆาตอธรรม
ยังพ่ายกรรมลิขิตปิดตำนาน

 

ทวิภพ ผ่านเลยเคยชมชอบ
ส่วนประกอบเรื่องล้วนชวนไขขาน
วิญญาณรักชาติล้นดลบันดาล
อีกผลงานที่เขียนเปลี่ยนมุมมอง

สุริยวรรมัน อันทรงค่า
รวมภาษาหลากหลายให้ทบท่อง
สันสกฤต-บาลี ที่กลั่นกรอง
อ่านแล้วต้องคิดตามความเป็นจริง


โส

โสมส่องแสง-รอยอินทร์ ต้องสิ้นสูญ
พลอยอาดูรตามไปในบางสิ่ง
ทำทุกอย่างด้วยใจไม่ทอดทิ้ง
เป็นเรื่องอิงอ้างได้ไม่รู้ลืม

ดั่งดวงหฤทัย ช่วงใกล้จบ
อ่านทวนทบหลายครั้งยังเป็นปลื้ม
คือความรักจากใจใช่หยิบยืม
ถ้าดูดดื่มกลืนได้จะไม่รอ

พี่เลี้ยง โดยฐานะที่เห็นเป็นดั่งพี่
ผู้ซึ่งมีรักซ่อนซ้อนกิ่งช่อ
เป็นต้องรักคุดสุดช้ำน้ำตาคลอ
สุดท้ายก็สมรักประจักษ์ใจ

 

ภาพโดยรวมคือ เจ้าแม่ แม้เป็นหญิง
มีบางสิ่งบางส่วนชวนสงสัย
มิอาจจะเอื้อนเอ่ยเผยความนัย
เก็บงำไว้ในจิตปิดประเด็น

 

ความรักลูกผูกพันนั้นมีให้
จิตา ต้องจากไปไม่อาจเห็น
ผู้เป็นแม่หมองเศร้าทุกเช้าเย็น
เรื่องราวเป็นฉันใดได้รับรู้

 

แก้วกลางดง สุดท้ายกลายเป็นว่า
ต่างโหยหาห่วงใยไปทั้งคู่
ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ใจชื่นชู
แต่ยังสู้ปิดบังทั้งสองคน

 

มีแต่เพียงเท่านี้ที่เคยอ่าน
มีอยู่นานแน่ใจไม่สับสน
เพียงเท่านี้มีอยู่คู่บ้านตน
จะเก็บจนตัวพรากจากโลกไปฯ


คู่กรรม--อ่านแล้วอินขนาดเอาภาพตัวเอง แปะหน้าปกอย่างที่เห็น
แล้วล้อสามีว่า-เราเป็นคู่กรรมกัน
"ต้นฉบับถูกยืมแล้วไม่ได้คืน"

 

 

โดย สุกรวดี

 

กลับไปที่ www.oknation.net