วันที่ พฤหัสบดี กันยายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เหมือนดอกไม้จะทักทาย


รู้สึกเช่นนั้นจริงจริง
เวลาที่มองดอกไม้
รู้สึกราวกับว่า
ดอกไม้จะทักทายฉันทุกครั้งไป

ยามที่ยังเป็นเพียงเด็กหญิงตัวน้อย

ฉันชอบทักทายดอกไม้ใบหญ้า

ต้นไม้ทุกต้นในบ้าน

จึงเป็นเหมือนหนึ่งเพื่อนของฉัน

เริ่มจากต้นมะขามต้นใหญ่หลังบ้าน
ที่เราพี่น้องมักจับจองกิ่งคาคบแต่ละกิ่ง
แล้วทึกทักเอาว่าเป็นเจ้าของคาคบนั้น

บ่อยครั้งที่เราพี่น้อง
จะใช้เวลาแต่ละวันในวันหยุด
ให้หมดไปกับการปีนป่ายต้นมะขามใหญ่นั้น



เพราะเป็นน้องเล็กผู้หญิง
ไม่อาจปีนป่ายต้นมะขามใหญ่ได้แคล่วคล่อง
พี่ชายแสนรักจึงนำไม้มาตอกติดลำต้นไม้ใหญ่
เพื่อให้น้องสาวตัวจ้อยไต่ปีน

ขึ้นไปนั่งเล่นบนคาคบไม้

ที่คาคบไม้บนต้นมะขามใหญ่
คือที่พำนักอันแสนสุขของเด็กชายหญิง
ฉันชอบนั่งนิ่งๆ
เอื้อมมือไปโอบกอดลำต้นมะขามใหญ่
ลำต้นที่มีผิวขรุขระนั้น
กลับดูอ่อนโยน

ราวกับจะรับรู้ถึงสัมผัสจากหัวใจฉัน

เมื่อถึงช่วงฤดูกาลมะขามติดฝัก
คือช่วงแห่งความหฤหรรษ์ของเราพี่น้อง
เด็กหญิงอย่างฉันก็หอบหิ้วตุ๊กตาตัวน้อย
ไปนั่งเล่นตามลำพังบนคาคบใหญ่
ขณะที่บรรดาพี่ผู้ชาย

สนุกสนานกับการปีนป่าย
และเก็บเกี่ยวฝักมะขามอ่อนมากินเล่น

หรือง่วนอยู่กับหนังสือเล่มโปรด

ต้นไม้ต้นที่สองที่ฉันชิดใกล้
คือต้นชงโคใหญ่
ที่แม้จะมิได้ปีนป่ายเฉกเดียวกับต้นมะขาม
หากฉันกลับมีความทรงจำมากมาย
เกี่ยวเนื่องกับชงโคต้นนั้น

นับตั้งแต่เป็นต้นไม้ที่ฉันและผองเพื่อน
ได้อาศัยร่มเงาใต้ไม้ใหญ่
เป็นสถานที่เล่นคุ้มแดดคุ้มฝน
กลีบดอกสีม่วงปนชมพูสวยใสนั้นเล่า
ก็ต่างสมมุติเป็นอาหารและขนม
ในยามที่เราเล่นขายของ

กลีบดอกชงโคต้นเดียวกันนั้น
ยังแปรเปลี่ยนมาเป็นมงกุฎดอกไม้
ที่พี่ชายแสนรักผจงแต่ง

สำหรับน้องสาวตัวจ้อย
ยามที่เธอนึกอยากเป็นเจ้าหญิง
และกลายมาเป็นกระโปรงดอกไม้แสนหวาน
สำหรับตุ๊กตาตัวเล็กเล็กของน้องสาว

นี่คือความทรงจำเกี่ยวกับต้นไม้ของฉัน
ยังมีดอกไม้ใบหญ้าอีกมายหลาย
ที่ฉันเคยทายทัก
ต้นไม้ใบหญ้าเหล่านั้น
ยังคงทักทายฉันสม่ำเสมอ
เป็นเช่นนี้เรื่อยมา
ทุกเมื่อเชื่อวัน

 





โดย สเลเต

 

กลับไปที่ www.oknation.net