วันที่ อาทิตย์ กันยายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

วันหนึ่งกับความฝัน--- จาก โคนัน ถึง stand by me


หลังจากเบื่อๆ การ์ตูนโคนันที่มันไม่จบสักกะที จนเราหยุดอ่านไปพักใหญ่ แต่เมื่อแวะเวียนร้านเช่าการ์ตูน สุดท้ายก็ต้องเช่ามาอ่านอยู่ดี เอามาเลย 3 เล่มรวด เล่มที่ 50-52

ชินอิจิ เด็ก มัธยมปลายยอดนักสืบ ที่โดน กลุ่มชายชุดดำ กรอกยาจนทำให้ร่างกายหดเล็กจนกลายเป็นเด็กประถม ต้องเปลี่ยนชื่อเป็น โคนัน  ยังคงนำแกงค์นักสืบเยาวชนที่มีสมาชิกเป็นเด็กประถมจริงๆ ไปพบพานคดีฆาตกรรมครั้งแล้ว ครั้งเล่า

นั่นแหล่ะ เมื่อได้อ่านโคนันในวันนี้ มันทำให้เรานึกถึงเด็กสี่คนใน The Body จากชุดนิยายรวม 4 เรื่องสั้น Different Seasons ของราชาเรื่องสยองขวัญ  สตีเฟ่น คิง

เราคิดว่าหนังสือเล่มนี้ น่าจะเป็นชุดที่ดีที่สุดในมวลหมู่รวมเรื่องสั้นอื่นๆ ของสตีเฟ่น คิง มีครบทุกรสเลยล่ะ ทั้งเศร้า สยอง สะพรึง และยังได้รับการเอาไปสร้างเป็นหนังถึง 3 เรื่อง หนึ่งในนั้นคือภาพยนตร์ Shawshank Redemption  ที่นั่งในใจใครต่อใคร และ Stand by Me  หนังที่สร้างจาก The body  ก็เป็นหนังคลาสสิคตลอดกาลเรื่องหนึ่ง

แกงค์นับสืบเยาวชนในโคนัน เผชิญกับคดีฆาตกรรมครั้งแล้ว ครั้งเล่า จนเราอดสงสารไอ้เด็กๆ กลุ่มนี้ไม่ได้ เพราะเด็ก 4 คนใน The Body เพียงเจอศพเพียงศพเดียว ความบริสุทธิ์สดใส มิตรภาพ ในวัยเยาว์ก็เหือดหาย ไม่มีวันหวนกลับ

เราอ่าน The Body ก่อนได้ดู Stand by me สตีเฟน คิงให้ภาพเด็กสี่คนไว้อย่างแจ่มชัด และมีชีวิตชีวาเหลือเกิน จนเมื่ออ่านจบ เราถึงกับนั่งวาดตัวการ์ตูนผองเพื่อน 4 คน  เท็ดดี้ เวิร์น คริส กอร์ดี้ ไว้ที่ด้านหลังสมุดเลคเชอร์

ไม่รู้สิ ...พวกเขาปรากฏชัดจนเราอยากวาดเป็นตัวเป็นตนขึ้นมา

และเมื่อได้ดูหนัง ...โอ้ย ถ้าคุณเป็นแฟนนิยายสตีเฟ่น คิง คุณจะรู้ว่า หนังมหาศาลที่สร้างจากนิยายของเขาเนี่ย ถ้าไม่ดีขึ้นหิ้ง ก็นิ่งสนิทไปเลย และ Stand by Me ก็จัดอยู่ในประเภทแรก แค่อินโทรเพลงประกอบหนัง (โดย Ben E.king) ขึ้นมา ก็น้ำตาไหลแล้ว..ว ซึ้งๆ








 อย่าว่าแต่ชั้นจะซึ้งเลยยย ตอนดูหนังเรื่องนี้ เจ้าของบทประพันธ์อย่างสตีเฟน คิง  ยังร้องไห้น้ำตาเป็นเผาเต่าทีเดียวล่ะ

เรานึกถึงการ์ตูนอีกเรื่องที่เรายังไม่มีโอกาสได้อ่าน อย่าง 20th century boy ว่ากันว่าการ์ตูนเรื่องนี้ได้รับอิทธิพลมาจาก IT นิยายขนาดยาวของสตีเฟ่น คิงเจ้าเก่า  (เนื้อหาคล้ายๆภาคต่อของ The body)

ไม่ได้คิดจะเอาตัวเองไปเทียบกับ นาโอกิ อุราซาว่า คนเขียนการ์ตูนเรื่องนี้หรอก

 แต่เมื่อนึกย้อนไปถึงวันที่เรานั่งวาดตัวการ์ตูนเล่นๆ หลังจากอ่าน The Body จบ

กับการจินตนาการว่า วันที่อุราซาว่า อ่าน IT จบ

เขากับเราได้สร้างสรรค์อะไร

คนทั่วโลกนั่งวาดวิมานวันละเป็นล้านๆ ความฝัน  แต่จะมีสักกี่หมื่นคนกันที่จะสร้างฝันตัวเองให้เป็นจริง

คริส ใน The Body ก็มีฝัน แต่ไม่มีวันสร้างให้ลุล่วง เพราะชีวิตของเขาถูกพรากไปอย่างไม่คาดฝัน

...เช่นเดียวกับผู้รับบทเป็นคริส รีเวอร์ ฟีนิกซ์  เขาควรจะไปในโลกมายาได้ไกลกว่านี้ ถ้าความตายไม่มาเคาะประตูเรียกหาเขาเสียก่อน

เปล่า...เราไม่ได้ฝันอยากเป็นนักเขียนการ์ตูนหรอก

 แต่ไม่ว่าเราจะฝันอยากทำอะไรก็ตาม แค่ต้องจำไว้เพียงว่า ...

ความฝันก็เหมือนยามเช้า ที่กว่าจะรู้สึกตัว ก็สายเสียแล้ว....

 

โดย ปาเตรัซซี่

 

กลับไปที่ www.oknation.net