วันที่ อังคาร กันยายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ดวงดาว แห่งพาที




ตอนเด็กเขาเคยฝันจะปั้นน้ำ
ปั้นเป็นก้อนงามล้ำประดับหล้า
ฝึกฝนทนทำจำติดตา
น้ำทุกหยดไหลบ่าผ่านฝ่ามือ

ไม่อาจปั้นเป็นตัวสวมหัวโขน
ไม่อาจโยนทิ้งไปจากใจซื่อ
อยากเป็นนักปั้นน้ำนามระบือ
ให้คนลือเลื่องไกลไปอีกนาน

ล้มเหลวหลายหนเข้าเขานี้ผิด
ปั้นด้วยมือแค่คิดก็ผิดด้าน
วิธีเดียวจะสำเร็จเสร็จเป็นงาน
ต้องปั้นผ่านลมปากให้หลาก ลาย

จึงเริ่มต้นเป็นคนดีด้วยฝีปาก
ทุกอย่างฝากปากพูดเป็นจุดขาย
พูดให้ลิงสดับหลับเป็นตาย
ลมลิ้นอันแพรวพรายเริ่มเลื่องไกล

พนักงานขายตรงชงสินค้า
ลมลิ้นทวีค่ายิ่งเติบใหญ่
เข้าศึกษาผ่านมหาวิทยาลัย
เขาฝันใฝ่ถึงดาวเด่นเป็นทนาย

ฝีปากกล้าท้าสู้หักผู้คน
ใช้ลิ้นแฝงเล่ห์กลปาดป้าย
ปั้นน้ำทาสีงานคลี่คลาย
ทุกลายเนรมิตรจิตรบรรจง

ย่างก้าวผ่านประตูสู่สภา
วาจาเสริมแต่งหนุนแรงส่ง
ปากป้อปอปั้นเป็นมั่นคง
ทะนงองอาจฉกาจฉกรรจ์

เขาใช้ลิ้นพลิกโลกมาโชกโชน
ปั้นตัวแต่งหัวโขนจนเหนือชั้น
เปลี่ยนสีขาวสีดำเป็นอำพัน
เปลี่ยนยาวเป็นสั้นแค่พลิกลิ้น

เขาโดดเด่นเป็นดาวพราวสภา
รัศมีเจิดจ้ากว่าใครทั้งสิ้น
นักปั้นน้ำโต้วาทีเป็นที่ยิน
ตวัดลิ้นให้ขยะชนะทอง

ขอบคุณที่มาของภาพและเสียงเพลง

จาก...ช้องนาง






โดย ช้องนาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net