วันที่ อังคาร กันยายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

รอขึ้นเครื่อง


ความอ่อนเพลียเหนื่อยล้า และความกังวลเริ่มเกาะกุมหัวใจ  ไม่น่าเลย ไม่น่าเลย ห้าร้อยมาร์ก กับสองวัน ในเยอรมันเนี่ยนะ  เราจะทำอย่างไร เนื้อตัวก็มอมแมม หนวดเครารุงรัง  ทำตัวคล้าย...โฮมเลส....มากขึ้นทุกที  ต่างกันที่หน้าตาเท่านั้น ที่บ่งบอกว่าไม่ใช่คนท้องถิ่น....ถ้าผมเป็นตำรวจ คงมีความรู้สึกเดียวคือ....อ้ายกะเหรี่ยงนี่.....น่าจับมากกกกก....

""

.ด้วยความกลัวไม่ได้กลับบ้าน ร่วมกับต้องการเปลี่ยนเสื้อผ้า  บวกกับไม่อยากให้ ตู้สล็อต มารบกวนใจ จึงตัดสินใจ ไปสนามบินดีกว่า  ไปอยู่ใกล้ๆ น่าจะอุ่นใจหน่อย    วันนี้นอนมันสนามบินนี่แหละ  พรุ่งนี้เย็น ก็บินแล้ว

""

ถึงสนามบิน ไปเอากระเป๋า จ่ายค่าฝาก หกวัน สองร้อยสี่สิบ เหลือเงิน สองร้อยแล้ว   ยกขึ้นรถเข็นไปหาที่เปลี่ยนเสื้อผ้า  เอ....ตรงไหนดี.....เห็นแล้ว.....เข็นเข้าห้องน้ำคนพิการ.....เฉยเลย   ก็ห้องน้ำปกติมันไม่กว้าง  แล้วก็มิดชิดนี่นา ถอดออกหมดจด  เช็ดตัว ไม่สิ เรียกว่าอาบเลยก็ได้ น้ำอุ่นอยู่แล้ว  นานพอดู  จากนั้น เอาเสื้อผ้าในกระเป๋ามาเปลี่ยน ชุดเน่าๆทั้งหลาย ก็ทิ้งเลย โกนหนวดเครา ปล่อยหนักเบาเรียบร้อย  ค่อยดูได้หน่อย.....ก็อกๆๆๆ.....เสียงเคาะประตู.....คงมีคนรอ   เสร็จพอดี  ไปเหอะ 

""

แอ้ด.....ภาพแรกที่เห็นคือคุณยาย ....นั่งรถเข็น....รอเข้าห้องน้ำอยู่ พร้อมสายตาตำหนิของผู้ดูแลห้องน้ำ.......ไวมากกกกปล่อยน้ำหนักลงขาขวา  ลากขาซ้าย เขยกๆ แบบ ขาเป๋ กะทันหัน  .....ซอรี่.....เข็นรถผ่านออกไปช้าๆ  พอลับตาแล้ว......ฟู่....ขอโทษนะคุณยาย   ไม่เจตนานะครับ  

""

ที่เคาเตอร์สายการบิน สวิสแอร์ .... ฮาย ไอ ว้อน ทู คอนเฟิม มาย ทิกเก็ต พลีส  .......สุภาพสุดๆ  ยื่นตั๋วให้ดูพร้อมพาสปอร์ต   ทูมอโร อาฟเตอนูน ฟาย โอคลอก .....วิท  เอสอาร์...... โอเค้   เรียบร้อยพร้อมแล้วที่จะกลับบ้าน

""

...........สวัสดีครับ.......พ่อเหรอครับ......ผมจะกลับถึงบ้าน...มะรืนนะครับ.......ไม่มีปัญหา  ไม่ต้องห่วงนะครับคอยอยู่ที่บ้าน เดี๋ยวผมก็ไปถึง  ฝากบอกแม่ทำกับข้าวเผื่อด้วยนะครับ  อะไรก็ได้... ที่แม่ทำ ......รักษาสุขภาพด้วย......ผมรักพ่อกับแม่ครับ...คลิก   เป็นการคุยทางโทรศัพท์สั้นๆ  แต่ขนลุกเลยแฮะ ไม่เคยพูดตรงๆแบบนี้มาก่อน ............ผมรักพ่อกับแม่ครับ......ตรงมาก  เมื่อไหร่นะที่...ความกล้า....นี้มันเกิดขึ้น  เราเคยรู้สึกเขินอายเมื่อบอกรัก พ่อแม่ แต่ตอนนี้ ไม่แล้ว.....รัก.....ก็บอกว่ารัก.... .....มาลองคิดดู.....นี่เรายังไม่ได้ทำอะไรที่ควรทำ.....อีกตั้งหลายอย่าง  เดี๋ยวก่อนเถอะ  กลับไปแล้วจะทำทุกอย่างที่คิด เลย

""

เสร็จจากการโทรศัพท์  สมองก็สั่งการให้หาที่พักทันที ง่วงแล้ว ไม่ได้นอนเลย ไม่ไหวแล้ว.....เอามันตรงนี้แหละ.....ที่ม้านั่งผู้โดยสารรอโหลดกระเป๋า ขึ้นเครื่อง   ทิศตะวันตกของสนามบินฮัมบวร์ก  เวลาเที่ยง เจ้ากะเหรี่ยง  ก็หลับแบบไม่แคร์สายตาใครๆ   ................................

""

ท่านั่งหลับนก คงไม่ถูกตา  ผู้โดยสารคนอื่นๆสักเท่าไหร่   เวลาบ่ายสาม  เฮ้...แมน....... เฮ้   เงยหน้าขึ้นเปิดเปลือกตา....วอด... .......เมย์  อาม  ซิท เฮีย... .....หือ..กวนใจจริงอ้ายนี่...โอเค....อาม เวท มาย ไฟลท์  ซอรี่  อาม โซ ทรายเอ็ด  ไอ ว้อนทู สลีป..... พูดเสร็จก็ขยับที่ให้นั่ง  พร้อมทั้งหลับฟุบต่อไป   จนกระทั่ง หกโมงเย็น เฮ้...เฮ้...เฮ้...สะกิดอย่างแรง  อะไรวะ  อ้ายนี่  กวนอยู่ได้ .....วอด....เงยหน้าขึ้นพร้อมตาที่ยังหลับอยู่.....พอลืมตาขึ้นเท่านั้นแหละ....หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง....รปพ.หรือตำรวจวะเนี่ย .....สองคน  ตัวใหญ่...กว่าเราเยอะเลย ...โมเม้นท....วอด ส  แมทเทอ....พลีสสสสสสสส      สรุปว่าถูกหิ้วไปคุยกัน ที่ฝ่ายตรวจคนเข้าเมือง  แงๆๆๆ

""

....เหตุเพราะมี...แรงงานเถื่อน....ชาวเวียดนาม...ได้ทำร้ายนายจ้าง...ชาวเยอรมัน.....เมื่อคืนก่อน  ตำรวจตามจับอยู่   ประจวบกับทาง รปพ.สนามบิน ตรวจพบผู้ต้องสงสัยจากกล้องวงจรปิด  ป้วนเปี้ยน อยู่ในสนามบินตั้งแต่ช่วงเช้า และผู้ต้องสงสัยมีการเปลี่ยนแปลง เสื้อผ้า หน้าตา....คล้ายจะหลบหนีออกนอกประเทศ  จึงจับตาดู......พบพิรุธ..หลายอย่างจึงขอกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจ  เข้าทำการจับกุม  

""

ผลการสอบสวน พบว่า เป็นเพียง กะเหรี่ยง ขี้เซา ที่กำลังจะเดินทางกลับเมืองไทย  แต่มารอขึ้นเครื่องก่อนเวลากว่า.... สามสิบหก ชั่วโมง.... เท่านั้น  ไม่ใช่คนร้ายแต่อย่างใด......จบข่าว

โดย หยางตงเลี่ยง

 

กลับไปที่ www.oknation.net