วันที่ พฤหัสบดี กันยายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ฟังเสียงดอกไม้ทักทายกัน


บอกกล่าวค่ะ

งานเขียนเล่มที่ 2 ของสเลเต

“ ฟังเสียงดอกไม้ทักทายกัน”

วางแผงแล้วนะคะ

หาซื้อได้ที่ร้านนายอินทร์ทุกสาขา

ศูนย์หนังสือจุฬา

ร้านซีเอ็ดและแพร่พิทยาค่ะ

คัดนำนิยมโดยพี่ธีร์(คุณธีรภาพ  โลหิตกุล)

มาให้อ่านกันนะคะ

บ่อยครั้ง ที่ผมถูก “นักอยากเขียน” ถามว่า 

จะหยิบจับอะไรมาเป็นประเด็นเขียนดี 

ในเงื่อนไขที่ไม่ได้มีโอกาสเดินทางไปต่างถิ่น 

ต่างวัฒนธรรม บ่อย  แบบผม 

ครั้นผมเสนอความเห็นว่า

อาจเริ่มต้นจากการเขียนเรื่องที่ใกล้ตัว

 หรือเรื่องที่เรามีความรู้ มีความเข้าใจ

 และที่สำคัญคือ

มีความรัก ความประทับใจ ก็ฟังดูง่าย

 แต่ยากในการปฏิบัติ 

ครั้นจะยกตัวอย่างให้เห็นชัด  ก็ลำบาก

 เพราะงานเขียนส่วนใหญ่ของผมเป็น

 “สารคดีสัญจร”

คือการหยิบเรื่องไกลตัวมาเขียน

แต่เมื่อได้อ่าน “ดอกไม้ วันวาร และความทรงจำ”

ซึ่งเป็นผลงานแรกในชีวิตนักเขียนของ “รอมแพง อริยมาศ”

 (ตีพิมพ์เมื่อ กุมภาพันธ์ 2549)

ก็เหมือนมีอะไรบางอย่างมาทำลายน้ำแข็งใส  

ที่ขวางกั้นผมกับ “นักอยากเขียน”

เพราะงานเขียนของรอมแพง

คือ แบบอย่างที่เด่นชัดของการนำเรื่องใกล้ตัว

มานำเสนออย่างสละสลวยด้วยภาษาสำนวน

 และสมบูรณ์ด้วยองค์ความรู้รอบด้านเกี่ยวกับดอกไม้ 

ไม่ว่าจะเป็นด้านพฤกษศาสตร์

 เภสัชศาสตร์ โภชนาการ คติชนวิทยา ภูมิปัญญาพื้นถิ่น ฯลฯ 

ที่สำคัญคือไม่หนักจนกลายเป็นงานวิชาการ 

และไม่เบาจนกลายเป็นการพร่ำพรรณนาแต่เรื่องส่วนตัว  

หากคือการผสานองค์ความรู้

กับอารมณ์ความรู้สึกนึกคิดอย่างเนียนสนิท 

ทำให้ผู้อ่านได้อรรถรสอันสุนทรี

ราวกับกำลังอ่านเรื่องสั้น

 แต่อิ่มเอมด้วยความรู้ที่สอดแทรก

นี่คือเหตุผลที่ทำให้ผมตัดสินใจไม่ยาก

 เมื่อได้รับคำเชิญชวนให้เขียน “คำนิยม”

สำหรับผลงานลำดับที่สองของรอมแพง

 ที่กำลังอยู่ในมือท่านเวลานี้ 

ผลงานที่ทำให้ผม...

ทึ่งกับภูมิปัญญาของคนโบราณ

 ที่รู้จักนำสีของดอกอัญชัน

มาเป็นเคล็ดลับให้ลูกหลานมีคิ้วดกดำ 

มาเป็นสีผสมอาหาร

 กระทั่งมาทำไข่เจียวอัญชัน 

ทานกับข้าวหุงสีอัญชัน 

เพลิดเพลินกับนิทานพื้นบ้านอีสานเรื่อง

 “ท้าวขูลูกับนางอั้ว”

ที่มาของกล้วยไม้ดิน นาม “ดอกนางอั้วใหญ่”

 และเทพนิยายกรีก 

ว่าด้วยเรื่องความรักของเทพธิดาไคลที

 ที่มีต่อเทพพระอาทิตย์ นาม “อพอลโล”

อันเป็นที่มาของดอกทานตะวัน

ได้ความรู้ว่ารสเปรี้ยวของใบมะขามอ่อนและดอกมะขาม 

ช่วยเพิ่มรสชาติให้ต้มโคล้งปลากรอบดีนัก

ได้สุนทรีกับลีลาเชิงวรรณศิลป์ 

เมื่อผู้เขียนพรรณนาถึง “ตาเบบูญ่า”

หรือ “ชมพูพันธุ์ทิพย์”

ยาม “...กลีบดอกบางบางสีชมพูหม่น

 ปลิดปลิวลงจากต้นท่ามกลางสายลมหนาว 

กลีบดอกบางหล่นค้างอยู่บนศีรษะ

 ฉันหยิบกลีบดอกที่บอบบางนั้นมาเพ่งพินิจ

 กลีบดอกยับย่นบอบช้ำ 

ช่างเหมือนหัวใจของใครบางคนในยามนี้มิผิดเพี้ยน”

ได้แง่คิดกินใจจากเถาอัญชันที่รกร้าง 

“...อาจตกแต่งให้เบาบางและโปร่งตาได้

 แต่กิเลสที่ครอบงำหัวใจฉันนั้นเล่า 

ไยมิง่ายต่อการรื้อร้างเช่นเถาอัญชันริมรั้ว...”

ฯลฯ

บางที วัตถุดิบล้ำค่าของงานเขียน 

ก็รายล้อมอยู่รอบตัวเรา 

อยู่ที่ใครจะมองเห็นอย่างที่ “รอมแพง” เห็น

 เพราะบ่อยครั้ง...

บางสิ่งไม่อาจสัมผัสได้ด้วยดวงตา 

ทว่า กลับกระจะกระจ่างได้ด้วยหัวใจ 

ธีรภาพ โลหิตกุล    

พฤษภาคม 2550

อยากให้คุณมีโอกาสอ่านงานชิ้นเล็กเล็กชิ้นนี้

ของ จขบ.จังเลยค่ะ

แม้ว่าจะไม่ใช่งานที่ดีที่สุด

แต่เป็นงานที่มาจากหัวใจ

และเป็นงานที่ทำด้วยความรักค่ะ

 

โดย สเลเต

 

กลับไปที่ www.oknation.net